ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙΑ;

ΕΠΙΚΡΟΤΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ,

ΠΟΥ ΜΑΣ ΦΛΟΜΩΣΕ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ;

"'Αχθος αρούρης" Ομηρική έκφραση(Ιλιάδα Σ 104) που πάει να πει "βάρος της γης"...Ο Άχρηστος Άνθρωπος

Άκαρδος και Ψεύτης ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας!
Άκαρδος Ψεύτης!
Ένας Στυγνός Διαχειριστής Εξουσίας στερούμενος κάθε αίσθηση φαντασίας και ευαισθησίας! Πόσα από αυτά που μας λέει είναι άραγε Ψέματα; Μάλλον ΟΛΑ! Ξεπουλάει χωρίς δισταγμούς την ιδέα της Ελλάδας καθώς και την Ίδια την Χώρα.
Είναι δε και κάκιστος ηθοποιός ο Πρωθυπουργός που ερμηνεύει χωρίς νεύρο έναν ρόλο άψυχο ή και μπορεί να είναι δασκαλεμένος από τα ξένα συμφέροντα για να μας διαλύσει! Μπορεί από στιγμή σε στιγμή να πάρει το λόγο του πίσω και να μας περάσει νέα και σκληρότερα μέτρα! Δεν του έχω καμία εμπιστοσύνη πλέον! Το πόσο θα αποδώσουν αυτά τα μέτρα που πήρε είναι αμφίβολο! Αμφίβολη είναι κι η πολιτική που εφαρμόζει! Προφανώς έχει άλλα πράγματα στο μυαλό του.
Πιθανό πίσω από την δήθεν «Χρεωκοπία» να έχει στο μυαλό του να εκχωρήσει κάποιο κομμάτι ή κομμάτια του Αιγαίου με σκοπό την εξόρυξη πετρελαίου ή φυσικού αερίου (άραγε για ποιο λόγο ονομάσθηκαν «Γκρίζες Ζώνες;»), στους «Άσπονδους Φίλους» μας τους Τούρκους, οι οποίοι θα βάλουν φρένο (προς το παρόν) στις ορέξεις τους και οι οποίοι με την Κηδεμονία και Τεχνογνωσία των πανταχού παρόντων Αμερικάνων που θα επιστατούν τα πάντα και θα παίρνουν φυσικά την «Μερίδα του Λέοντος»!Και κατά δεύτερο λόγο ένα σαφώς μικρότερο μερίδιο οι Τούρκοι και ψίχουλα εμείς τα οποία πιθανόν θα μας παρακρατούν για την εξόφληση των τοκογλυφικών «Δανείων»! Σας θυμίζει κάτι το «Διαίρει και Βασίλευε»;
Το Αιγαίο είναι επομένως το Κύριο Πιάτο στις ορέξεις των Αμερικάνων και των Τούρκων! Τώρα που τα Παγκόσμια Κοιτάσματα πετρελαίου ή το φυσικό αέριο (συνέπεια της πολιτικής τους) μοιάζουν να στέρεψαν! Το Αιγαίο μ’ όλες αυτές τις «Γκρίζες Ζώνες» είναι ιδανικό κι άλλωστε είναι μακριά από την Αμερικάνικη Ήπειρο! Τους λείπει μόνο η συγκεκαλυμμένη αφορμή για να κρύβονται από τα μάτια του κόσμου και να κάνουν ανενόχλητοι τις δουλειές τους!
Άλλωστε τους είναι αδιάφορο ποιος θα «Κυβερνά» αύριο την κουτσουρεμένη πια Ελλάδα! Το πετρέλαιο βγαίνει και όλα πηγαίνουν πρίμα… Συντηρείται το Βασίλειό τους!
Μα Ναι! Πολύ πιθανό σενάριο!
Άλλωστε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μας είναι μοσχαναθρεμμένο Αμερικανάκι μεγαλωμένο στα πούπουλα!
…Και όλα αυτά που λέει είναι τουλάχιστον Παραμύθια!

Ελευθέριος Ανευλαβής

Ποιος σκότωσε τον τελευταίο Έλληνα;Εσύ τον σκότωσες, που δημιούργησες μια πολιτεία που σκοτώνει τους πολίτες της, με όπλο τους άχρηστους ασύδοτους ανίκανους κυβερνήτες της και άρχοντές της. «Που κατά βάθος έγιναν /σαν ένα είδος υπηρέται των Ρωμαίων.» (Κ. Καβάφης). «Μέτριοι άψυχοι μεγαλοκατεργάρηδες με το δέος της οικονομίας» (Γ. Σεφέρης) και την αδιαφορία για τις ανθρώπινες αξίες.«Μιλούν για τη μεγάλη κρίση με το στόμα. Στην ψυχή τους καμία αλλοίωση. Μένουν όπως πάντα οι άνθρωποι της πλατείας Συντάγματος, οι άνθρωποι του Κολωνακίου» (Γ. Σεφέρης). Χωρίς στρατηγικό σκοπό έγινε στάχτη ο τόπος ανεύθυνα και ασύδοτα. Από τα παπατζίδικα κόλπα των Ευρωπαίων δημοσίων υπαλλήλων — που «ξυπνούν, ξυρίζουνται κι αρχίζουν μεροκάματο τον σκοτωμό» (Γ. Σεφέρης) των ανθρώπων (θυμάστε τη Γιουγκοσλαβία; Και το Ιράκ; Και το Αφγανιστάν;), των αξιών, των συνειδήσεων — και των ντόπιων σφουγγοκωλαρίων τους, εξαρτάται αν θα καταστραφεί η χώρα. Η «Ελλάδα το εξανδραποδισμένο έθνος».Εσύ, σκότωσες τον τελευταίο Έλληνα. Εσύ, Κυβερνήτη ολίγιστε με τ’ όνομα. Αδιάφορε, κουρασμένε κατά δήλωσίν σου, που άφησες τους παρατρεχάμενούς της αυλής σου να καθορίζουν την κυβερνητική πολιτική. Βατοπέδι και Siemens και ομόλογα και υποκλοπές και DVD κομιστών. Και όταν η μπόχα ξέφυγε από το υπόγειο της αυλής σου, καμώνεσαι πως δεν ήξερες. Και στο τέλος εξαφανίζεσαι, αφού παρέγραψες των δικών σου και άλλων τα σκάνδαλα. Μια υπόθεση, λες, χωρίς ιδιαίτερη σημασία, περίπου. Στρουθοκαμήλα της εξουσίας.Εσύ, σκότωσες τον τελευταίο Έλληνα. Εσύ, Κυβερνήτη του εκσυγχρονισμού της χρηματιστηριακής φούσκας και του στρατηγού, κουβαλητή της ζημενσοβαλίτσας στα κομματικά, κατά πως αυτός λέει, στα ταμεία. Και του Μαντέλη, που αμάρτησε για την εκλογική του περιφέρεια με τη χορηγία της Ζήμενς και για την κόρη του. Και του χλιδάτου Υπουργού του σοσιαλισμού, του ωραίου Μπρούμελ. Και διαμηνύεις πως οργίζεσαι, και αγανακτείς, διότι, λέει δεν ήξερες. Γίνεται να είναι τόσο τυφλός και κωφός ο Κυβερνήτης; Εσύ, σκότωσες τον τελευταίο Έλληνα. Εσύ, άρχοντα της οικονομίας πολυώνυμε, με τα πολλά ταλέντα στη δημιουργική λογιστική και την αλχημεία, που αυξομειώνεις το έλλειμμα, κατά πως βολεύει, και τώρα, που οι ομοϊδεάτες σου, της Εσπερίας, ξερνούν την αλήθεια, καμώνεσαι πως αυτοί μόνο φταίνε και συ δεν ήξερες. Ήξερες, μα έλεγες ψέματα. Εσύ, ο άρχων των οικονομικών, με φόρο αίματος και εν ονόματι της σωτηρίας της Πατρίδας, προσπαθώντας να γεμίσεις τον λάκκο των άδειων κρατικών ταμείων. Τον λάκκο, που εσύ τον έσκαψες, μαζί με τους δόλιους και ανίκανους διοικητές των ΔΕΚΟ, που τις λεηλάτησαν και που εσύ διόρισες. Και κουτσουρεύεις, τώρα, τον μισθό του βιοπαλαιστή, τη σύνταξη του φουκαρά συνταξιούχου. Περικόπτεις τη δεκάρα για το δώρο στα εγγόνια. Το ευρώ για τη βοήθεια στον άνεργο-γιο. Και ας σκάνε οι σαπιοκοιλιές από τα άνομα κέρδη τους. Και κόπτεσαι, δήθεν, για την Πατρίδα, που εσύ και οι όμοιοί σου περιφέρετε κουρελοντυμένη στα σαλόνια της Εσπερίας.«Γίνεται να συχωρεθείς απολαμβάνοντας το άδικο;» (Ο. Ελύτης).Εσύ, πολιτικάντη, εσύ τον σκότωσες τον τελευταίο Έλληνα. Αδίστακτε, που με τον τζόγο, κρατικό και ιδιωτικό, πας να γεμίσεις τα άδεια σου ταμεία, αδειάζοντας τις τσέπες του κοσμάκη, που έχει πια εναποθέσει τις ελπίδες του στη θεά τύχη. «Κι ο άνθρωπος κατάντησε πραμάτεια» (Γ. Σεφέρης).Εσύ, τον σκότωσες, πολιτικατζή με το γυάλινο πρόσωπο το μαργωμένο πονηρό χαμόγελο. Ψηφοσυλλέκτη της ψήφου των αναγκεμένων ανθρώπων. Τον μαζοχυλό των ψηφοφόρων, όπως τους κατάντησες, σαν τα μούτρα σου — «το της όλης πόλεως ήθος ομοιούται τοις άρχουσι» (Ισοκράτης). Εσύ, πολιτικατζή, που μπήκες ξεβράκωτος στην πολιτική και διά της πολιτικής απόκτησες βίλες και κότερα και επιδεικνύεις ασύστολα τη χλιδή σου, μπερδεύοντας το νόμιμο με το ηθικό. Ξεδιάντροπε των πολλών διαμερισμάτων και των κτημάτων και των μετοχών (τι θα τα κάνεις όλα αυτά; Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες).Εσύ, σκότωσες τον τελευταίο Έλληνα. Εσύ, δικαστή που μοίρασες Δικαιοσύνη, κλείνοντας το μάτι στον ισχυρό, σανιδώνοντας το δίκαιο και τον νόμο για να περάσουν αβρόχοις ποσί οι καπάτσοι διαπλεκόμενοι με τους εωσφοράκους, χαντακώνοντας τον ανήμπορο.Εσύ, τον σκότωσες, διανοούμενε, ο ανίκανος να μιλήσεις τη γλώσσα του Ελληνισμού, που είναι η ιδέα της αξιοσύνης και της ελευθερίας του ανθρώπου. Που ζεις σαν πτώμα τυμπανιαίο, σκαρφαλωμένος πάνω στο άδειο σου κεφάλι, που έτσι κι αλλιώς δεν σου χρειάζεται, γιατί το έχει αντικαταστήσει η εύκαμπτη σπονδυλική σου στήλη. Και μόνη σου έγνοια να καθίσεις τον κώλο σου πάνω στην έδρα της Ακαδημίας. Εσύ, διεφθαρμένε πλουτοκράτη, βουλιμικέ κοιλιόδουλε. Αναίσχυντε μεταπράτη κάθε αξίας. Εσύ, χρυσοκωλόπαιδο της αμεριμνησίας και της διαφθοράς. Άχθος αρούρης που βρομίζεις τα πάντα, κι αυτήν τη γη που πατάς και την καταπατάς παράνομα. Εσύ, τον σκότωσες, άθλιε των χαφιέδων. Ξεπεσμένε πόρνε! Βιαστή των ελπίδων των φτωχών ανθρώπων. Εξωνημένε έμπορα των ελπίδων ενός ολοκλήρου λάου. Εσύ, που θησαυρίζεις στον θάνατο του εμποράκου. Εσύ, που στο ράντζο του αναγκεμένου άρρωστου ζητάς φακελάκι.Εσύ, σκότωσες τον τελευταίο Έλληνα. Εσύ, Ελληναρά, οπαδέ της αρπαχτής και του σταρχιδισμού, με το «κούφιο νταηλίκι» (Κ. Παλαμάς). Οπαδέ του «ό,τι φάμε, ότι πιούμε, και ό,τι αρπάξει ο κώλος μας» και του «Πούστευε και μην ερεύνα» (Τζίμης Πανούσης). Εσύ, ο πουλημένος στη γκλαμουράτη Εσπερία των Νεοευρωπαίων, που λησμόνησαν τις πανανθρώπινες αξίες του ελληνοευρωπαϊκού πολιτισμού — και αλέθουν τις σάρκες και τις ψυχές των λαών στη μηχανή του νεοφιλελεύθερου δόγματος της Νέας Οικονομικής Ιδεολογίας των ασύδοτων αγορών της κερδοσκοπίας. Εσύ, Νεοελληναρά, σκότωσες τον τελευταίο Έλληνα. Εσύ που έγινες για τους ξένους, που τόσο θαυμάζεις και ευλαβικά προσκυνάς, «The Greek malaka». Πονούν, ωρέ, τα παλικάρια. Πονούν και σκούζουν όταν κωλοπροβάλλουν και εισπράττουν το παλούκι ΔΝΤ και της τρόικας του μηχανισμού στήριξης. «Μας μεταχειρίστηκαν σαν ανθρώπους άλλης φυλής που τους κάνουν ελεημοσύνη... Ευρωπαϊκός πολιτισμός μπιχλιμπίδι. Να χέσω τον ευρωπαϊκό πολιτισμό je m'en fous de la civilisation europeenne» (Γ. Σεφέρης)Εσύ, σκότωσες τον τελευταίο Έλληνα. Εσύ, που παριστάνεις τον πατριώτη, ο πατριδέμπορος. Και πουλάς «κούφιο νταηλίκι» (Κ. Παλαμάς) . Αρχαιοκάπηλε του κλέους εκείνων των Ελλήνων. Ψευτοέλληνα. «Κοράκοι, όλοι κοράκοι αληθινοί, χειρότεροι από τον κόρακα όπου βγήκε από την Κιβωτό και εθρέφοταν από τα λείψανα, όπου είχε αφήσει ο κατακλυσμός του κόσμου» (Σολωμός). «Μας σκοτώνουν με μικρές δόσεις πολύ ταχτικά πολύ σιωπηλά, πολύ σοφά ... Δεν έχουμε να σώσουμε τίποτα σ αυτόν τον πολιτισμό» (Γ. Σεφέρης).Φαρμακωμένο να είναι το πλούσιο τραπέζι των ασυνείδητων, που κλέβουν τον ιδρώτα του εργάτη.Βούλα πυρακτωμένη στην άδεια καρδιά τους το κλεμμένο νόμισμα του μεροκαματιάρη λαού.Οι Ερινύες πλησιάζουν με γοργό βήμα. Το νιώθετε; «Ευνουχισμένοι διανοούμενοι, μικροί ανίκανοι και τυφλοί κυβερνήτες» (Γ. Σεφέρης) πατριδέμποροι, χριστέμποροι, σκλάβοι του χρήματος και της αδικίας, δεν μπορείτε να κρυφτείτε από το σκοτεινό μάτι των Ερινύων. Αυτές δεν μπερδεύουν το ηθικό με το νόμιμο. Και θα ζητήσουν και θα πάρουν εκδίκηση.Όταν έλθει ο καιρός της Δημοκρατίας του Δίκαιου Λόγου. e-mail: impious@otenet.gr , www.anevlavis.gr

"ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ Ν' ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ..."

Είμαι βέβαιος ότι ο ίδιος ο Κύριος Πρωθυπουργός λατρεύει την ονομαζόμενη "ΚΡΙΣΗ"!
Άλλωστε είναι κι ίδιος απ' αυτούς που την συντηρούν....

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ...

ΜΗΠΩΣ;

- ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ;

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ...

Έχω την εντύπωση ότι "Η ΚΡΙΣΗ" αποτελεί ένα πρόσχημα στα χείλη του Κυρίου Πρωθυπουργού, για να μας περάσει όλα όσα ΘΕΛΕΙ!

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ...

ΜΟΥ ΚΟΒΕΤΑΙ Η ΑΝΑΣΑ...

ΤΕΤΟΙΟ "ΣΟΣΣΙΑΛΙΣΜΟ" ΘΕΛΑΜΕ;

Με τις ευλογίες της "Φασίζουσας-σοσσιαλιστικής" μας κυβέρνησης! Για να σωθούμε λέει... Έτσι λένε αυτοί οι δήθεν "σοσσιαλίζοντες" άρπαγες! Να σκύψουμε κι άλλο το κεφάλι και να δουλεύουμε। Μα όσο σκύβουμε τόσο φαίνεται ο κώλος μας!

Εύγε Κύριε "σοσσιαλιστή πατριώτη" Γεώργιε Ανδρέα Παπανδρέου!

Εύγε Κύριε "δημοκράτη πατριώτη" Κωσταντίνε Καραμανλή!

Και οι δυό σας (κι όχι μόνο), τα γνωρίζατε ΟΛΑ!

Τέτοια ξεφτίλα...

Τέτοιος Φασισμός...

Τέτοια απαξίωση των Πάντων...

Να δουλεύουμε μια ζωή για να απολαύσουμε τι;

Μια αξιοπρεπή ΤΑΦΗ; Φτου σας Κύριοι... Μήπως άραγε ακολουθούμε ένα προκαθορισμένο σχέδιο-πρόβλημα με προκαθορισμένες (άρα και βολικές) λύσεις;

Λέω 'γω τώρα...

ΣΦΗΚΕΣ...

Στις παιδικές μου αναμνήσεις είχα φαντασιώσεις έβλεπα τερατώδης σφήκες να μ' απειλούν, με ' κείνα τα ανέκφραστα παγωμένα μάτια, μ' εκείνα τα αεικίνητα τρομερά σαγόνια έτοιμα να με συνθλίψουν, να με αντικρύζουν έξω από τα παράθυρά μου! Θυμάμαι μεγάλες σφήκες συνοδευόμενες από ένα ελαφρύ βούϊσμα, να κάνουν αργές βόλτες ψάχνοντας τα δοκάρια του σπιτιού μου! Ανατριχίλα...

Όταν μεγάλωσα λίγο πρόσεξα ότι οι σφήκες τριγυρνούσαν τα πτώματα και έπιναν τους χυμούς της ζωής που είχαν ήδη σβύσει! Χώρια το θανατηφόρο κεντρί τους... Τερατώδη αηδιαστικά πλάσματα...

Έτσι νόμιζα τουλάχιστον...
Ισσοροπία της φύσης θα μου πείτε!
Ναι αλλά τι ανατριχιαστική ισσοροπία...

Μεγαλώντας είδα ότι η πραγματικότητα απείχε πολύ απ' την παιδική μου φαντασία!


Από τις πραγματικές σφήκες όμως μπορείς να γλιτώσεις, όμως από κείνα τα πλάσματα όμως που δεν είναι καθόλου εύκολο να γλιτώσεις είναι απ' τους ανθρώπους-σφήκες, που όλως περιέργως συνοδεύονται από το ίδιο ανατριχιαστικό βούϊσμα! Στους Αυτόκλητους Σωτήρες μας, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, αριστερούς, δεξιούς και ποικίλων μπερδεμένων πολιτικών αποχρώσεων, εύχομαι να πάθουν τα ίδια και χειρότερα! Μα αυτούς τους συμφέρει να αναπαράγουν την εξουσία, γιατί αλοίμονό τους αν αφυπνιστούμε!
Έχουμε και τις σφήκες του ΔΝΤ που μας κάθισαν στο σβέρκο και άρχισαν το κόψε-ράψε... μου θυμίζουν τη λαϊκή ρήση: "ΔΥΟ ΓΑΪΔΑΡΟΙ ΜΑΛΩΝΑΝ ΣΕ ΞΕΝΟ ΑΧΥΡΩΝΑ..."!
Είμαστε τελείως ανίκανοι δηλαδή, να βάλουμε σε τάξη το σπίτι μας και δεχόμαστε και ξένη διαιτησία... ΦΤΟΥ ΜΑΣ!!! Αμ, γι' αυτό έχει τέτοια χάλια ο κόσμος!!! Από που κατάγονται αυτοί οι γραβατωμένοι Κύριοι; Στις πατρίδες τους είναι καλύτερα ή χειρότερα τα πράγματα; Με ποιά μέτρα και σταθμά μας κρίνουν; Από ποιόν πλανήτη είναι αυτοί οι "Κύριοι";

ΟΙ 300 "ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ" ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ...

Κατά την ταπεινή μου γνώμη οι "βουλευτές" έπρεπε να παραιτηθούν ύστερα από όσα τους καταλογίζουν!
Αν είχαν ένα δράμι τσίπα θα έπρεπε για το καλό αυτής της κοινωνίας να παραιτηθούν όλοι ανεξαιρέτως! Οι πάντες ΟΛΟΙ... Αλλά το χρήμα είναι γλυκό... Και δεν μιλώ μόνο για τον 15 και 16 μισθό και το πλήθος παροχών που έχουν...
Μιλώ γιατί για το ότι είναι πασιφανώς ανίκανοι να διαχειριστούν μία οποιαδήποτε κρίση πόσο μάλλον την παρούσα που βλέπουμε τις αποδοχές όλων να ψαλιδίζονται! ...Μου περνάει από τον νού ότι είναι ΟΛΑ προσχεδιασμένα, παρά την γενική κατακραυγή!
Δεν μιλάω μόνο για τις αποδοχές τους και την "άκρα του τάφου σιγή" των ημερών! Μιλώ πιό βαθιά!
Τρεις συνάνθρωποι μας έχασαν την ζωή τους μέσ' την λαίλαπα της φωτιάς! Η μία μάλιστα επρόκειτο να φέρει μωρό στον κόσμο!
- Με ποιά άραγε κριτήρια πήγαν αυτοί οι άνθρωποι δουλειά; Δεν θα ήταν ποιό φρόνιμο Κύριε Βγενόπουλε (άνθρωπε του συστήματος) να μην λειτουργήσει η τράπεζα έστω για μία μέρα; Τέλος πάντων... <το κέρδος βλέπεις...!>
Σαφώς μου είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να πιστέψω ότι Έλληνες έκαψαν άλλους Έλληνες και μάλιστα έγκυο γυναίκα! Θαρρώ πως ρίχνω μια ματιά κάτω απ' το "χαλί" τώρα...Μιλώ για την βρώμικη και ψεύτικη καθημερινότητα που μας περιβάλλει! Έχω την εντύπωση ότι όλοι είμαστε Φασουλήδες κοροϊδεύουμε ανεξαιρέτως την κοινωνία σ' ένα δράμα το οποίο δεν μπορεί αργότερα θα γυρίσει μπούμερανγκ εναντίον μας!
Ακούστε την σκέψη μου...
Κατ' αρχήν ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δηλώνει ότι πάμε για Παγκόσμια κυβέρνηση! "Global goverment"... όπως δήλωσε κι ίδιος! Κι Αυτός μεσ' στο Παιγνίδι δηλαδή; Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Μας προσφέρει όλους σαν Έθνος το Ελληνικό Κράτος δηλαδή, βορρά των "Άγνωστων Φίλων"! Εξανδραποδισμός των πάντων! Κάτι σαν την κοινωνία του Όργουελ... Άλα Μπάβο... Άρα κάποιοι κινούν τα νήματα της "ελεγμένης" κρίσης... Ποιοί είναι αυτοί; Έχουν το δικαίωμα να παίζουν με τις ζωές μας; Γιά ποιά ακριβώς κρίση μιλάμε; Εμείς σε τι ακριβώς φταίμε; Είμαστε όλοι γι αυτούς αριθμοί;
Χμμ...
Συνεχίζω... Αλλάζω θέμα...Δεν μου το βγάζεις απ' το μυαλό ότι ήταν "ξενόφερτη προβοκάτσια" αυτή που έγινε! Ότι δηλαδή μάλλον δεν ήταν Έλληνες οι δράστες ή ακόμα κι αν ήτανε, ο "εγκέφαλος" ήταν άλλος! Πήγαν εκεί για να σκοτώσουν! "Ξένοι" που είχαν σκοπό να μας βουλώσουν το στόμα πράγμα που σαφώς έγινε... Ο Θάνατος είναι η τελεσίδικη λύση που αυτοί έδωσαν και μάλιστα σ' ανθρώπους που δεν έφταιγαν διόλου! Αμ "Κύριοι" είπαμε να μας μαστιγώσετε όχι να μας σκοτώσετε!
Χμμ...
Άρα ο μεγάλος -<ΦΟΒΟΣ>- δηλαδή; Να κάτσουμε όλοι στ' αυγά μας και να μην αντιδρούμε γιατί θα πάθουμε τα ίδια! Καλά παιδιά είμαστε...(όχι όλοι αλλά τέλος πάντων!)
Χμμ...
Οι "βουλευτές" μας τώρα, ως φερέφωνα ρομποτάκια, ενώ απ' την αρχή γνώριζαν το παιγνίδι δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι το "παιγνίδι" θα έφτανε μέχρι τέτοιου σημείου σκληρότητας!
Βρέθηκαν εξ απήνης!
Εξού και το μούδιασμα όλης της κοινωνίας!

Βρισκόμαστε μπροστά σε ΑΡΙΣΤΑ οργανωμένο Σχέδιο... Πακόσμια συνωμοσία!
-καλά και η "Κρίση";
- Συγνώμη ποιά ακριβώς "Κρίση"; Η τεχνηέντως στημένη; Αυτοί οι "Κύριοι" δεν παίρνουν ΠΟΤΕ ρίσκα! Δεν αφήνουν ΠΟΤΕ μια οργανωμένη χώρα που είναι μέλος της ΕΟΚ να βολοδέρνει μεσ' στα χρέη όταν δεν αποσκοπούν σ' ορισμένα συμφέροντα!
...ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΚΕΣ....
Ή ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ;;;

-Μάλλον δεν είδαμε τίποτα ακόμα!

Όλα τα ανωτέρω αποτελούν αποκυήματα της φαντασίας μου!
Όμως δεν θα ξαφνιαστώ καθόλου αν σε κάποιο/κάποια σημεία του κειμένου μου ήμουνα σωστός!
Απλά αναλαμβάνω όλη την ευθύνη των ανωτέρω γραφομένων αποτελούν προσωπικές απόψεις και η Παναγιά μαζί μας αν είναι έστω και το 0,001% αληθινά!

Θοδωρής Ελευθερίου

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟ...

Αθήνα

Την ώρα που χιλιάδες νοικοκυριά ανησυχούν για το πώς θα τα βγάλουν πέρα μετά τα σκληρά οικονομικά μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, οι υπάλληλοι της Βουλής ναι μεν χάνουν -όπως όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι- τον 13ο και 14ο μισθό, αλλά θα συνεχίσουν να λαμβάνουν τον 15ο και 16ο μισθό, καθώς θεωρούνται επιδόματα.
Σύμφωνα με τα Νέα, για τα δύο αυτά επιδόματα θα ισχύσει η περαιτέρω μείωση κατά 8%, η οποία ανακοινώθηκε την Κυριακή και αφορά όλα τα επιδόματα που καταβάλλονται στους δημοσίους υπαλλήλους. Κατά συνέπεια, η συνολική περικοπή των επιδομάτων φτάνει στο 20% με 25%.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει, επίσης, το γεγονός πως από την τελευταία φορά που ανακοινώθηκε περικοπή (κατά 15%) της αποζημίωσης που λαμβάνουν οι βουλευτές για τη συμμετοχή τους στις διάφορες Επιτροπές της Βουλής, έχει αυξηθεί ραγδαία ο αριθμός συνεδριάσεων των Επιτροπών.
Ειδικότερα, εκεί που στην ημερήσια διάταξη της Βουλής συνήθως γράφονταν δυο-τρεις Επιτροπές, τον τελευταίο μήνα υπάρχουν και 8 και παραπάνω συνεδριάσεις Επιτροπών καθημερινά, όπως και τη Δευτέρα και την Παρασκευή (ημέρες που παραδοσιακά σπάνια έμπαιναν Επιτροπές) και μάλιστα χωρίς να αφορούν πάντα συζητήσεις νέων νομοσχεδίων που εισέρχονται στο Κοινοβούλιο, και θα μπορούσαν να αιτιολογηθούν από την ταχύτερη ψήφιση νομοσχεδίων εξαιτίας της κρίσης.
Είναι δε χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν βουλευτές οι οποίοι γράφουν στο προσωπικό τους «κοντέρ» από 10-14 Επιτροπές την εβδομάδα, γεγονός που προσθέτει στα περίπου 5.700 ευρώ που είναι ο βασικός μισθός και άλλα 3.000-4.000 ευρώ μηνιαίως, πλέον των επιδομάτων.

ΠΑΣΧΑ ΣΤΗ ΚΑΛΥΜΝΟ...

Σκληρή και άγονη γη η Κάλυμνος γέννησε ανυπότακτο λαό γεμάτο ζωντάνια!

Οι εκρήξεις του δυναμίτη αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ψυχοσύνθεσης κάθε Καλύμνιου. Το έθιμο ξεκίνησε τα παλιά τα χρόνια όταν περίπου τέτοια εποχή έφευγαν τα σφουγγαράδικα όπου οι σφουγγαράδες έκαναν 6-8 μήνες να ξαναδούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα έχοντας να αντιμετωπίσουν χίλιους-δυο κινδύνους! Χώρια που ο Καλύμνιος μαθαίνει από μικρός στον δυναμίτη γιατί αποτελεί έναν επικερδή όσο και καταστροφικό τρόπο ψαρέματος...

Μαζεύονται λοιπόν απ' όλες τις γειτονιές και αποτελούν δυο κυρίως ομάδες πάνω στα βουνά, που είναι αμφιθεατρικά της Πόθιας (πρωτεύουσας του νησιού), που έχουν πάρει το όνομα των κυρίως σφουγγαρογειτονιών (“μαράσια” όπως ονομάζονται στην τοπική διάλεκτο) το "μαράσι" του Άγιου Νικόλα και το "μαράσι" του Αγίου Στεφάνου.Από 'κεί οι Καλύμνιοι χορτάτοι πλέον αφού έχει προηγηθεί το Πασχαλινό τραπέζι, μαζεύονται το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα γιορτάζουν με εκρήξεις που κάνουν τα βουνά να ανατριχιάζουν και να τρίζουν.Λάμψεις, εκρήξεις και η παρουσία σχεδόν όλης της Καλύμνικης κοινωνίας, καθώς και ένας διάχυτος ηλεκτρισμός που υπάρχει στην ατμόσφαιρα συνθέτουν το σκηνικό της άγριας αυτής παράδοσης.Τα τελευταία χρόνια άλλωστε έχουνε χρωματίσει το έθιμο αυτό με τ' ανάλογο χρώμα, έχοντας επιβραδύνει την ώρα ενάρξεως του εθίμου, με αποτέλεσμα εκτός απ' τον βροντή που κάνει ο δυναμίτης να είναι ορατή κι λάμψη του συμβάλλοντας έτσι σ' αυτή την γιορτινή ατμόσφαιρα.Όλη η ένταση κι όλος ο κίνδυνος εκρήγνυνται σε κάτι παμπάλαιες στιγμές όλο λάμψη, ήχο και μυρωδιά αφήνοντας στον καθένα ένα βούισμα στο κεφάλι και στα αυτιά όλο λεβεντιά, επίδειξη και αποκοτιά!Όλη η συγκρατημένη ομορφιά της Καλύμνου βρίσκεται στην σελήνη που φωτίζει τα βουνά της, στις βροντές και τις λάμψεις των διαδοχικών εκρήξεων, στους ήχους των κυμάτων της θάλασσας, καθώς και στην άγρια μυρωδιά του ανθισμένου θυμαριού που φτάνει στη μύτη σου!

Απλά, πανέμορφα πράγματα δηλαδή,που σε κάνουν να αισθάνεσαι καλύτερα το μεγαλείο της ζωής.

ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

Η Κάλυμνος (το τέταρτο νησί σ’ έκταση των Δωδεκανήσων), έχει χαράξει τη δική της ξεχωριστή ιστορία στο Δωδεκανησιακό σύμπλεγμα. Εντυπωσιακή με τη γύμνια των βουνών και τις δαντελωτές ακτές της, η Κάλυμνος καταγράφει ιστορία από την 4η π. Χ. χιλιετία.
Το 334 μ. Χ. συνέβη καταστροφικός σεισμός που ισοπέδωσε Ρόδο, Κω και Σάμο κι άλλαξε για πάντα τη γεωμορφολογία του νησιού. Οι δονήσεις κράτησαν γύρω τις 15 ημέρες και το νησάκι της Τελέντου χωρίστηκε τελείως από το κυρίως νησί.
Αυτός ο σεισμός ήταν η αιτία να καταβυθιστεί η πρώτη πρωτεύουσα η Ποθαία, που βρισκόταν στην βορειοδυτική μεριά του νησιού και να σχηματιστούν σ’ όλη αυτή την πλευρά του, οι γεωλογικοί σχηματισμοί οι οποίοι κατόπιν θα εξελιχθούν σε αναρριχητικά «Πεδία».
Πολύ αργότερα στο 1840μ.Χ. και μετά την εξάλειψη των πειρατών απ’ το Αιγαίο, η παρουσία των οποίων είχε αναγκάσει τους κατοίκους να αποτραβηχτούν στο εσωτερικό, δηλαδή στο «Κάστρο του Χωριού», κτίστηκε στην νοτιοανατολική πλευρά η πρωτεύουσα η οποία σε ανάμνηση της καταβυθισμένης Ποθαίας, ονομάζεται πλέον Πόθια.
Το νησί παράγει διαλεχτά προϊόντα όπως εξαιρετικής ποιότητας μέλι, έχει μικρή ποσότητα εσπεριδοειδών στην κοιλάδα του Βαθύ και έχει λίγη διάσπαρτη κτηνοτροφία, ενώ η πλειονότητα των κατοίκων αναγκαστικά στραφήκαν στη θάλασσα και τις διάφορες αρχαίες ασχολίες της για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Πασίγνωστη έγινε η ενασχόληση τους με την σπογγαλιεία που εξαιτίας της επιδεξιότητας και φιλοτιμίας τους κατάφεραν να κάνουνε παγκοσμίως γνωστό το όνομα της Καλύμνου!

Ξαφνικά εμφανίστηκε στο νησί σαν αποκάλυψη η αθλητική αναρρίχηση και μάλιστα είναι ακόμα στα σπάργανα αφού μόλις ένα 6% του εδάφους της έχει αποκαλυφθεί από αναρριχητές ότι είναι ιδανικό για αυτό το σκοπό. Οι Καλύμνιοι ήξεραν μεν να μοχθούν στην θάλασσα και στην στεριά για να βγάλουν τον επιούσιο αλλά αυτό το πράγμα δεν τους ήτανε γνωστό ότι δηλαδή ο τόπος τους θα γινόταν γνωστός ως αναρριχητικός προορισμός και μάλιστα απ’ τους καλύτερους στον κόσμο! Όλα ξεκίνησαν όταν ένας Ιταλός αναρριχητής ο Andrea Di Bari με την παρέα του, είχαν έρθει για διακοπές το 1996 και νοίκιασαν μηχανάκια για να κάνουν το γύρο του νησιού. Όταν έφθασαν απέναντι από το νησάκι της Τελέντου τους κόπηκε η ανάσα απ’ το δέος του θεάματος που βλέπανε. Η έκπληξή τους ήταν μεγάλη! «Incredibile…» όπως αναφέρουν και οι ίδιοι «Απίστευτο…» δηλαδή! Το νησί είναι γεμάτο πανέμορφους γκρεμούς με θετικές κι’ αρνητικές κλίσεις, τεράστιες ορθοπλαγιές, σπηλιές με σταλαγμίτες και σταλακτίτες! Ένας επίγειος ανεξερεύνητος αναρριχητικός παράδεισος βγαλμένος λες απ’ τα παραμύθια ξεδιπλωνόταν στα έμπειρα μάτια τους! Η ποιότητα των βράχων (ασβεστολιθικά πετρώματα) άριστη! Η πρόσβαση από τον οδικό άξονα στα «Πεδία» ολιγόλεπτη και πανεύκολη. Και σ’ όλο αυτό τον παράδεισο δεν υπήρχε ούτε μια στημένη διαδρομή… Τρίβανε τα μάτια τους από την έκπληξη!
Δεν είχαν καθόλου όμως απ’ τον εξοπλισμό τους οπότε έφυγαν και ξαναγύρισαν κάποια στιγμή με τα κράνη τους, τα σχοινιά, τα τρυπάνια, τις πλακέτες, τα βύσματα, τα οχτάρια, τα καραμπίνερ, την ειδική σκόνη για να μη γλιστρούν τη μαγνησία και βαλθήκανε να πηγαίνουν στα Αναρριχητικά Πεδία, να «γαζώνουν» παρθένες Αναρριχητικές Διαδρομές.
Στην αρχή οι ντόπιοι ήταν συγκρατημένοι, ποιοι ήταν όλοι αυτοί οι «τρελοί» και που γύρευαν να σκαρφαλώσουν; Άραγε γιατί δείχνανε τόσο ενθουσιασμό; Μήπως ήταν τίποτα πονηροί που είχαν ιδιοτελείς σκοπούς;
Αλλά γρήγορα πείστηκαν κι αυτοί απ’ τον αριθμό των επισκεπτών, απ’ τα αναρριχητικά φεστιβάλ, απ’ την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, απ’ το άνοιγμα αναρριχητικών επιχειρήσεων, απ’ τα αμέτρητα δημοσιεύματα στον ειδικό τύπο, τις αναφορές στο διαδίκτυο και τέλος-τέλος με τα αναπάντεχα εισοδήματα που έμπαιναν στις τσέπες τους!
Έτριβαν τα μάτια τους…

Οι αναρριχητές που επισκέπτονται το νησί νιώθουν την αίσθηση του απάτητου και του παρθένου εδάφους να μπλέκεται με τα ιστορικά και διάφορα άλλα ονόματα με τα οποία βάφτισαν τα Πεδία τους:
«Αρχή», «Οδύσσεια», «Ιλιάδα», «Ποιητές», «Συμπληγάδες Πέτρες», «Μαιευτήριο», «Παλάτι», «Jourassic Park», «Sea Breeze», «Δίας», «Θάλασσα», «Σπάρτακος» κ.ά.
Απέναντι στο νησάκι της Τελέντου «Πριγκίπισσα της Τελέντου», «Ορθοπλαγιά», «Έρως», «Ψαράδες» κ.ά.
Η παρέμβαση τώρα των αναρριχητών στην φύση είναι όσο γίνεται πιο διακριτική αφού και αυτοί με την αγαπημένη δραστηριότητά τους, εξυμνούν το ίδιο το περιβάλλον με τον δικό τους τρόπο.
Η διάνοιξη μιας διαδρομής γίνεται με το πάκτωμα στον βράχο ακλόνητων βυσμάτων πάχους 12 χιλιοστών σε ισάριθμες τρύπες που έχουν ανοιχθεί για αυτό τον σκοπό. Στο τέλειωμα της διαδρομής βάζουν ένα συνδυασμό που ονομάζουν ΡΕΛΛΕ, που είναι δύο πάλι πακτωμένα βύσματα με πλακέτες, δύο κομμάτια κοντής αλυσίδας και δύο ειδικοί κρίκοι που ονομάζονται καραμπίνερ!
Η κάθε μια διαδρομή βαφτίζεται με διαφορετικό όνομα και αξιολογείται με ένα βαθμό δυσκολίας. Ο βαθμός δυσκολίας είναι από το 4 έως το 9 σύμφωνα με το Γαλλικό σύστημα. Συνάμα χρησιμοποιούνται και τα λατινικά a,b,c που υποδηλώνουν υποκατηγορία δυσκολίας. Ποιοτικό κριτήριο της κάθε διαδρομής είναι τα αστέρια (*) Έτσι έχουμε μια μεγάλη ποικιλία διαδρομών όπως ενδεικτικά αναφέρω:

Στο Πεδίο «Αρχή» ή «Archi» έχουμε τα εξής ονόματα διαδρομών:
1. Axe- 6b 38m***
2. Komak- 6b 38m***
3. Adonis- 6a 30m**
4. Phobos- 6c 25m*
5. Arianna- 5a 20m***
6. Κλπ … σ’ αυτό το Πεδίο έχουμε 51 μέχρι στιγμής διαδρομές!

Στο Πεδίο «Καλύδνα» ή Kalydna
1. Ultimo bucco- 6b
2. Avra- 6a 20m***
3. Yebus- 6c 35m**
4. Fran-Fran- 7a+ 32m**
5. Sickle- 7a+ 35m***
6. Κλπ … σ’ αυτό το πεδίο έχουμε 26 μέχρι στιγμής διαδρομές!

Στο Πεδίο «Ποιητές» ή «Poets»
1. Poetic License- 6b 20m
2. Charles Bukowski- 6c 22m
3. Styx- 6a 25m***
4. Jone- 7a 25m**
5. Anacreonte- 5c 22m**
6. Κλπ …σ’ αυτό το πεδίο έχουμε 32 μέχρι στιγμής διαδρομές!

Καθώς και τις διάσημες πλέον διαδρομές:
1. Aegialis- 7c 30m**** Η πλέον φωτογραφημένη διαδρομή!
2. DNA Extension- 8a 50m**** Εξαιρετικής δυσκολίας διαδρομή!
3. Fun de Chichunne- 8a 40m**** Μια σκεπή σπηλιάς με σταλακτίτες!
4. Κλπ…
Και ο κατάλογος αυτός τραβάει σε μάκρος! Κάπως έτσι ξεκίνησε η όλη ιστορία… Φανταστείτε ότι έχουμε μέχρι στιγμής περίπου 1300 διαδρομές!

Ο φορέας που είχε την οξυδέρκεια να διακρίνει ότι αυτή η προσπάθεια είναι όμορφη για τον τόπο και οικονομικά συμφέρουσα διοργανώνοντας κατά πρώτον αλλεπάλληλα αναρριχητικά φεστιβάλ, στήνοντας επανδρωμένο αναρριχητικό περίπτερο κοντά στα κυριότερα «Πεδία», επισημαίνοντας τις «Διαδρομές» κι αφιλοκερδώς ανοίγοντας νέες και συντηρώντας τις όσο πιο διακριτικά, στάθηκε ο Δήμος Καλύμνου.
Από τότε έχουμε πάρα πολλούς αναρριχητές που σαν γιγαντιαίες αράχνες σκαρφαλώνουν στους τραχείς γκρεμούς της Καλύμνου και της Τελέντου μ’ αποτέλεσμα όχι μόνο να συντηρούν αλλά και επεκτείνουν τον μύθο! Μύθος που συντηρείται σαν ανεβαίνεις στα βουνά της κι απ’ την μια μεριά νιώθεις την λεπτή αίσθηση και την απεραντοσύνη της θάλασσας, απ’ την άλλη τις μυρωδιές και το μεγαλείο της φύσης με το αδάμαστο του εδάφους, να σε τρελαίνουν και σε ηρεμούν ταυτόχρονα!
Σε κάνουν να θες να κλείσεις τα μάτια και να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι…

Θοδωρής Ελευθερίου
Κάλυμνος 23-3-2010
http://www.greenapple.gr/

ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΓΕΛΟΙΟΙ, ΨΑΧΝΟΥΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΡΟΠΟΥΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΒΡΑΚΑ!

ΠΑΛΙΑ ΖΕΟΝΤΑ ΑΧΝΙΣΤΑ ΣΚ...

Παραθέτω αυτούσιο ένα κείμενο από την αρχική σελίδα του MSN:
18 Φεβρουαρίου 2010

- "«Φωτιά» στο πολιτικό σκηνικό έβαλε η προαναγγελία της σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την οικονομία, όπως φάνηκε και στη συνάντηση μεταξύ του Γιώργου Παπανδρέου και του Αντώνη Σαμαρά. Η ιστορία θα μας κρίνει όλους, πόσο συμβάλαμε για την έξοδο από την κρίση, φέρεται να είπε ο πρωθυπουργός στον πρόεδρο της Ν.Δ. Η συναίνεση δεν είναι αδυναμία, είναι αρετή και η κυβέρνηση δεν το κατάλαβε, δήλωσε ο κ. Σαμαράς. Δεν στηρίζουμε, τόνισε, πολιτικές που οδηγούν στην ασφυξία, ανησυχούμε, είπε, για την έκρηξη στην ανεργία. Ο κ. Παπουτσής είπε ότι η ΝΔ αντί να σιωπά και να ντρέπεται για την τραγική κατάσταση που οδήγησε τη χώρα και για τον διεθνή διασυρμό, εμφανίζεται ως τιμητής της διαφάνειας με δηλώσεις κορυφαίων στελεχών όπως αυτή του εκπροσώπου της. Απαντώντας ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, Μ. Κεφαλογιάννης, ανέφερε ότι ο κ. Παπουτσής είπε αυτό που έχει αποφασίσει εδώ και καιρό η κυβέρνηση, να προχωρήσουμε σε σύσταση εξεταστικής για τα στοιχεία της οικονομίας, «δεν διάβασε φαίνεται τι γράφει ο διεθνής Τύπος και τι καταμαρτυρά στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, που κρατούσαν διπλά βιβλία και διπλά ταμεία, προσέθετε κατά βούληση μέχρι και 15 δισ. ευρώ, όπως έγινε το 1994 στον προϋπολογισμό του Γεννηματά». Υπενθυμίζεται ότι η Νέα Δημοκρατία συμφώνησε, ζήτησε όμως έρευνα με αφετηρία το 1981 και σήμερα καταθέτει τη δική της πρόταση για την οικονομία. ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ μίλησαν για επιχείρηση αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης ενώ ο ΛΑΟΣ ζήτησε να προηγηθεί αποστολή του φακέλου στον εισαγγελέα." -


Καμαρώστε Κυρίες και Κύριοι τι μας 'κάναν τόσα χρόνια, μια η ΝΔ και απ' την άλλη το ΠΑΣΟΚ, με τις κομπίνες τους, τις λοβιτούρες τους και τα βολέματά τους! Εκείνο που μου κάνει εντύπωση και αηδία είναι ότι γνωρίζουν τις βρωμιές τους ΟΛΕΣ, από μιάς αρχής και ο ένας και ο άλλος. Αλλά τσιμουδιά δεν βγάζουνε την ώρα που γίνονται, δεν τρέχει "κάστανο"! ..."Κόρακας, Κοράκου μάτι δεν βγάνει" που λέει κι ο θυμόσοφος λαός! Και εν τούτοις έχουν το ΘΡΑΣΣΟΣ να ζητήσουν την ψήφο μας... Αυτοί που είναι ζήτημα, αν στη ζωή τους έχουν "κόψει" μεροκάματο να ευαγγελίζονται την ΣΩΤΗΡΙΑ μας και να στρογγυλοκάθονται στις καρέκλες τους και να ρεύονται το φαγητό που μόλις έφαγαν, ως γνήσιοι καρεκλοκένταυροι που παίρνουν μέτρα επί μέτρων για μας τους απλούς πολίτες!

Παραθέτω εδώ κείμενο του ΕΘΝΟΥΣ, χωρίς να λέω ότι ακριβώς έτσι έχουν τα πράγματα! Απλά μου κάνει εντύπωση ποιά "Αλήθεια" ακριβώς μαθαίνουμε!

"ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΡΩΜΕ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ! Χρεοκοπεί η Ελλάδα ή η... ΕΕ; Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 11/2/2010

Στην πολιτική επίθεση εναντίον της χώρας μας που έχει εξαπολύσει η Γερμανία και άλλες δυνάμεις της ΕΕ και στην κερδοσκοπική επίθεση που τη συνοδεύει, χρησιμοποιούνται ένα σωρό προπαγανδιστικοί μύθοι και ανακρίβειες, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους Ελληνες εργαζόμενους και να παραλύσουν εκ των προτέρων τις όποιες αντιδράσεις τους στα μέτρα στραγγαλιστικής λιτότητας που υποχρέωσαν τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να εξαγγείλει. Επικεντρώνοντας όλη τη συζήτηση στο ύψος του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, επιχειρείται η παραπλάνηση της ανενημέρωτης κοινής γνώμης. Χρεοκοπεί άραγε μια χώρα όταν επί σειρά ετών έχει ελλείμματα; Ναι, είναι η απάντηση που προσπαθούν να υποβάλουν. Οχι, είναι η σωστή απάντηση. Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία. Για του λόγου το αληθές, ας δούμε τι γίνεται στις οικονομικές υπερδυνάμεις του πλανήτη - την ευρωζώνη, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία. Και οι τρεις, ολόκληρη τη δεκαετία 2001 - 2010 (εννοείται ότι για το 2010 αναφερόμαστε σε προβλέψεις) είχαν ελλείμματα και μόνο ελλείμματα και τα δέκα ανεξαιρέτως συνεχή χρόνια! Η ευρωζώνη 6,6% για το 2010 και 6,2% για το 2009, αλλά και 2,5% το 2002 ή 3% το 2003. Πολύ χειρότερη η κατάσταση στις ΗΠΑ: έλλειμμα 10% το 2010 και 12,5% το 2009 ή 5,9% το 2008. Επίσης 3,7% το 2002 και 4,8% το 2003. Στην Ιαπωνία απερίγραπτα χειρότερα τα πράγματα: έλλειμμα 8% το 2002 και επίσης 8% το 2003, αλλά και 5,8% το 2008 και 10,5% το 2009 ή 10,2% το 2010! Για ολόκληρη τη δεκαετία, τα ελλείμματα της Ιαπωνίας ήταν σαφώς χειρότερα από αυτά της Ελλάδας! Ναι, λένε κάποιοι, όμως η Ελλάδα δεν έχει μόνο υψηλά ελλείμματα έχει και υψηλό δημόσιο χρέος. Η Ιαπωνία να δείτε! Στο 135,4% (!) του ΑΕΠ της βρισκόταν το δημόσιο χρέος της ήδη από το 2000 και καθόλου δεν έχει μειωθεί στη διάρκεια της δεκαετίας. Αντιθέτως έχει εκτοξευθεί στο 197,2% (!), όταν το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν 112,6% το 2009 και εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 125% το 2010. Έπειτα, ο περιορισμός της συζήτησης στο δημόσιο χρέος δεν επιτρέπει την πλήρη απεικόνιση της κατάστασης. Αν επεκτείνουμε την ανάλυση στο συνολικό χρέος κάθε χώρας (το σύνολο του ποσού δηλαδή που έχει δανειστεί το κράτος, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες, άρα δημόσιο συν ιδιωτικό χρέος), η εικόνα αλλάζει εντυπωσιακά.Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι στο ύψος του 179% του ΑΕΠ. Εξαιρετικά υψηλό, μπορεί να νομίσει κανείς. Ισως, αλλά ο μέσος όρος της ΕΕ είναι... 175%! Ιδιο δηλαδή με της Ελλάδας. Στο συνολικό χρέος δε καθόλου «πρωταθλήτρια» της ευρωζώνης δεν είναι η Ελλάδα. Την ξεπερνούν η Ολλανδία (!) με 234%, η Ιρλανδία με 222%, το Βέλγιο με 219%, η Ισπανία με 207%, η Πορτογαλία με 197%, η Ιταλία με 194% και πάει λέγοντας.Εντυπωσιακά στοιχεία προκύπτουν επίσης όταν ασχοληθεί κανείς με το εξωτερικό χρέος μιας χώρας (πόσα χρωστούν δηλαδή το κράτος, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες μιας χώρας σε ξένες τράπεζες, δεδομένου ότι πάντα ένα τμήμα του χρέους αναφέρεται σε τράπεζες της ίδιας της χώρας). Περιορίζοντας το δείγμα στις βαλλόμενες μεσογειακές χώρες (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία) και στην Ιρλανδία, η οποία ως... χώρα-φούσκα του νεοφιλελευθερισμού έχει συρρικνωμένο σχετικά δημόσιο χρέος αλλά αστρονομικό χρέος επιχειρήσεων και ιδιωτών, προκύπτει μια εντελώς διαφορετική κατάταξη αυτών των χωρών. Στο εξωτερικό χρέος, λοιπόν, διαπιστώνουμε ότι η Ιρλανδία χρωστάει στους ξένους το... 414% του ΑΕΠ της και η Πορτογαλία το 130% του δικού της ΑΕΠ.Σε σαφώς καλύτερη μοίρα βρίσκονται η Ελλάδα με 89,5% του ΑΕΠ και η Ισπανία με 80% βάσει των στοιχείων που δίνει η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Υπάρχουν κι άλλες χώρες της ευρωζώνης, λοιπόν, που στην πραγματικότητα χρωστούν περισσότερα στις τράπεζες ή στους ξένους από την Ελλάδα. ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ...Κερδοσκοπικά και πολιτικά τα αίτια. Εξι χώρες της ευρωζώνης τουλάχιστον με επικεφαλής την Ολλανδία και το Βέλγιο, έχουν συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας! Δέκα ολόκληρα χρόνια η Ιαπωνία έχει δημόσιο χρέος τρομερά μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας και παράλληλα την ίδια δεκαετία έχει ελλείμματα κατά μέσο όρο πολύ χειρότερα από τα ελληνικά! Ο κατά κεφαλήν εξωτερικός δανεισμός της Ιρλανδίας είναι σχεδόν οκταπλάσιος (!) από της Ελλάδας. Το γεγονός ότι για καμιά από αυτές τις χώρες δεν λένε ότι χρεοκοπεί (πολύ σωστά, άλλωστε), ενώ το λένε για την Ελλάδα (εντελώς αβάσιμα), αποδεικνύει ότι η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο πολιτικών και κερδοσκοπικών επιθέσεων."

ΦΤΟΥ ΣΑΣ ΚΥΡΙΟΙ, ΗΡΩΪΚΑ ΚΟΜΑΤΟΣΚΥΛΑ...

ΑΓΓΛΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΕΒΡΑΙΟΙ...

γράμμα στον Δημήτρη...


ΜΑ ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ "ΓΙΟΥΡΟΠΑΙΟΥΣ"!
ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ!
ΑΥΤΟΙ ΚΟΙΤΟΥΝ ΜΟΝΟ ΝΑ ΓΛΥΨΟΥΝ ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΓΓΛΕΖΩΝ!
ΑΥΤΟΙ ΟΙ "ΑΣΠΟΝΔΟΙ" ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ, ΑΓΓΛΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΕΒΡΑΙΟΙ, ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΜΕΣΩ ΜΙΜΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΙΘΗΚΙΣΜΟΥ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΟΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ (ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ)... ΜΠΑΣΤΑΡΔΕΟΝΤΑΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΘΟΜΙΛΟΥΜΕΝΗΣ: Π.Χ. SEE YOU, LOVE YOU, FUCK,TAKE CARE MAN... ή ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΛΕΠΕ ΤΑ ΑΝΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΑ ΤΑ GREEKLISH ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ ΚΑΙ ΓΕΛΟΙΑ!
ΧΑΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΗΝ ΓΛΑΦΥΡΟΤΗΤΑ ή ΣΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ... ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ!
ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ (ΕΛΠΙΖΩ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΖΩΗ), Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΘΑ 'ΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ, ΟΙ ΛΑΟΙ ΘΑ 'ΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΟΧΛΟΣ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΣΤΡΙΜΩΧΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΡΕΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ 'ΔΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥΝΟΥ! (μεταφορικά μιλώντας)...(metaphorically speaking)!

ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ; ΕΚΛΕΨΑΝ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥΣ, ΑΠ' ΤΟΥΣ ΙΝΔΙΑΝΟΥΣ ΤΗΝ ΓΗ ΤΟΥΣ, ΑΠ' ΤΟΥΣ ΝΟΤΙΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΧΡΥΣΟ, ΑΠ' ΤΟΥΣ ΑΦΡΙΚΑΝΟΥΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ... ΚΑΙ 'ΓΩ ΤΙ ΑΛΛΟ ΔΕΝ ΞΕΡΩ...
ΝΑ ΤΟΝ ΧΕΣΩ ΕΓΩ ΤΕΤΟΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ...ΝΑ ΤΟΝ ΧΕΣΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ -ΙΣΜΟΥΣ!
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΟΥΝ ΟΛΟΥΣ, ΝΑ ΗΜΑΣΤΕ ΑΒΟΥΛΑ ΚΙ ΑΝΤΙΕΡΩΤΙΚΑ ΟΝΤΑ... ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟ "1994" ΤΟΥ ΟΡΓΟΥΕΛ!
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ...ΣΕ ΚΟΥΡΑΣΑ ΟΜΩΣ!

- ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΛΥΣΗ (ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΦΑΝΩ ΓΡΑΦΙΚΟΣ):
- ΕΡΩΤΑΣ! ή στα ΓΝΗΣΙΑ Αγγλικά: - EROTIC!
Θου Κύριε φυλακήν το στόματί μου


Θοδωρής Ελευθερίου

ΚΑΤΕΒΑ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ...

Ακολούθα με, σ' ένα μακρύ και δύσκολο ταξίδι,
μα έχε στο νού σου,
ότι για αλλού ταξιδεύουμε,
και αλλού μπορεί να καταλήξουμε!
Έτοιμος; Πάμε λοιπόν...

Κατέβα χαμηλότερα.
Εκεί που,
οι μυρωδιές των φυτών ανακατεύονται,
με την μυρωδιά του χώματος.

Κατέβα χαμηλότερα.
Εκεί που,
τα πράγματα είναι,
πιο απλά και καθαρά.

Κατέβα χαμηλότερα.
Εκεί που,
κρύβεται η ψυχή κι η ολοκλήρωση,
των πραγμάτων.

Κατέβα χαμηλότερα.
Εκεί που,
η μοναξιά παγώνει,
το αίμα στις φλέβες σου.

Κατέβα ακόμη χαμηλότερα.
Εκεί που,
μπορείς να ονομάσεις,
τα πάντα μ' ένα όνομα:

- Ζωή!

Κατέβα ακόμη χαμηλότερα.
Βαθιά μες στο στίχο.
Νιώσε πως χτυπάει η καρδιά του κι ανασαίνει.

Ο συνοδοιπόρος έκπληκτος:
- Μα... μα... αυτός είναι ζωντανός!


Θοδωρής Ελευθερίου

ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΜΑΣ...

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου βρισκόμαστε σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης! Και δώσ’ του μέτρα επί μέτρων ! Εντύπωση μου κάνει ότι μια ο ένας και μια ο άλλος, συσσωρεύουν λάθη επί λαθών και μας τα κάνουν Νόμους!
Και να… μας οδήγησαν σ’ ένα τρομακτικό χάλι με τις ρεμούλες, τις παραλυσίες και τις μίζες τους.

Στο χείλος του οικονομικού γκρεμού! Έτσι λένε αυτοί!

Παίρνουν κι άλλα μέτρα λέει, που δεν θ’ αφορούν την «μεσαία τάξη» και τα «κατώτερα στρώματα»! Εκείνο που καταλαβαίνω είναι ότι θα στενάξουμε! Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι το πως ανεβαίνει κανείς από την «κατώτερη τάξη» στην «μεσαία τάξη»;

"Έκαστος εφ' ό ετάχθη;" -Δηλαδή φτωχός γεννήθηκες, φτωχός θα πεθάνεις...

Προ-Μαρξιστική φρασεολογία διάβασα από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό που μας περνά όλους για ηλιθίους... Εκτός κι’ αν εξυπηρετεί κι αυτή η θεώρηση ιδιοτελείς σκοπούς.… Λέω ‘γώ τώρα…
Βαλτώσαμε… Τα πάντα έχασαν την αξία τους! Αναπαράγουμε τα ίδια ανούσια παραμύθια και οι Βουλευές μας με ύφος σοβαρό τριακοσίων πιθήκων, στρογγυλοκαθισμένοι στα θρανία τους, ακούνε με προσοχή, χειροκροτούν τις σοφίες των αρχηγών τους και βγάζουν αποφάσεις επί παντός επιστητού, σύμφωνα με την κομματική γραμμή!

-Α, όλα κι όλα, καλά παιδιά είναι, προδότες εκείνοι δεν γίνονται! Το κόμμα πάνω απ' όλα!

Εδώ χειροκροτούνε μίλησε ο τάδε αρχηγός, εδώ δεν χειροκροτούνε μίλησε ο δείνα αντίπαλος!

Σας ρωτώ όλους:

- Δηλαδή το βόλεμα της εκάστοτε εξουσίας;

- Που είναι η δημοκρατία;

- Που είναι η συμμετοχή στα κοινά;

Αλλά άστο καλύτερα, πάμε να δούμε πόσα χρήματα και ποιά προνόμια κερδίζουν οι βουλευτές:

« ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ
By tokounoupi
Περισσότερα από 6.000 ευρώ το μήνα και πολλές παροχές για τη λειτουργία και την στελέχωση των γραφείων τους θα έχουν οι 300 νεοεκλεγέντες βουλευτές. Η βουλευτική αποζημίωση διέπεται από το ίδιο νομικό καθεστώς από το 1964! Τότε η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου συνέδεσε τη βουλευτική αποζημίωση με τις αποδοχές του προέδρου του Αρείου Πάγου. Στη μεταπολίτευση (το 1975) η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή περνά το Ζ ψήφισμα και από έκτοτε οι βουλευτές δικαιούνται (και διά Συντάγματος) αποζημίωση και ατέλειες.
Με βάση τον τελευταίο προϋπολογισμό της Βουλής (που αφορά το έτος 2009) οι βουλευτές λαμβάνουν:
-μηνιαία αποζημίωση περίπου 6.100 ευρώ. Ετησίως έχουν εισόδημα 85.000 ευρώ, καθώς η αποζημίωση αφορά 14 μήνες.
-στο ποσό αυτό προστίθεται η αποζημίωση για τη συμμετοχή σε διάφορες κοινοβουλευτικές επιτροπές, η οποία είναι 270 ευρώ για κάθε συμμετοχή.
Παράλληλα οι βουλευτές δικαιούνται:
-1 κινητό οιασδήποτε εταιρείας. Η Βουλή καλύπτει μέχρι 200 ευρώ κάθε μήνα.
-8 σταθερές γραμμές τηλεφωνίας. Η Βουλή πληρώνει μέχρι 12.000 ευρώ.
-αυτοκίνητο: το μισθώνει (με λήζινγκ) η Βουλή.
-διαμονή: οι βουλευτές επαρχίας δικαιούνται δωρεάν διαμονή σε κεντρικό ξενοδοχείο ή καταβολή ενοικίου εφόσον προτιμούν να βρουν διαμέρισμα.
-γραφείο: όλοι οι βουλευτές δικαιούνται να έχουν γραφείο. Κυρίως στους βουλευτές της επαρχίας δίνεται από τη Βουλή, εφόσον δηλώσουν ότι δεν έχουν στην Αθήνα. Η Βουλή παρέχει και γραφική ύλη.
-ταχυδρομική ατέλεια.
-ατέλεια στις μετακινήσεις: ισχύει για μετακινήσεις στην Ελλάδα με ΚΤΕΛ, σιδηρόδρομο και ακτοπλοΐα.
-αεροπορικά εισιτήρια: οι βουλευτές επαρχίας των οποίων ο νομός απέχει περισσότερα από 200 χλμ. από την Αθήνα δικαιούνται 52 αεροπορικά εισιτήρια μετ’ επιστροφής για τον νομό τους.
-μαθήματα ξένων γλωσσών (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, τουρκικά, ρωσικά).
Για το 2009 το συνολικό κόστος για έξοδα κίνησης, οικογενειακές παροχές και τα γραφεία των βουλευτών είναι περίπου 11 εκατ. ευρώ.
Ασφάλιση, σύνταξη
Μέχρι τις 31 Ιουλίου 2008 η Βουλή, επειδή ίσχυε το ασυμβίβαστο πλήρωνε τις ασφαλιστικές εισφορές στο ασφαλιστικό ταμείο του βουλευτή. Όμως με την κατάργηση του ασυμβίβαστου ο βουλευτής οφείλει να πληρώνει τις ασφαλιστικές κρατήσεις.
Δικαίωμα σύνταξης έχουν
-όσοι εξελέγησαν μέχρι το 1993: με 4 χρόνια θητείας και εφόσον συμπληρώσουν το 55ο έτος της ηλικίας τους.
-όσοι εξελέγησαν από το 1993 και μετά: 4 χρόνια θητείας και εφόσον συμπληρώσουν το 65ο έτος της ηλικίας τους.
-οι βουλευτές που είναι άτομα με ειδικές ανάγκες αποκτούν δικαίωμα σύνταξης στα 2 χρόνια θητείας και στο 55ο έτος της ηλικίας τους.
Η βουλευτική σύνταξη ισοδυναμεί με το 25% της βουλευτικής αποζημίωσης και προσαυξάνεται μέχρι το 17ο έτος θητείας, οπότε ο βουλευτής παίρνει πλήρη σύνταξη, η οποία αντιστοιχεί στο 80% της βουλευτικής αποζημίωσης.
Συνεργάτες
Για την στελέχωση των γραφείων τους οι βουλευτές δικαιούνται:
-4 συνεργάτες αποσπασμένους από το δημόσιο, από Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Οι συνεργάτες αυτοί αφορούν την γραμματειακή υποστήριξη του έργου του.
-1 επιστημονικό συνεργάτη με πτυχίο ΑΕΙ ή διδακτορικό ή μεταπτυχιακό και άριστη γνώση ξένης γλώσσας.
Εναλλακτικά έχουν τη δυνατότητα να πάρουν:
-3 συνεργάτες αποσπασμένους από το δημόσιο, από Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
-2 επιστημονικούς συνεργάτες με καλή γνώση ξένης γλώσσας.
Η Βουλή για λογαριασμό του βουλευτή αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλει στον επιστημονικό συνεργάτη τον μηναίο μισθό του, τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, τα επιδόματα άδειας, τις ασφαλιστικές εισφορές και την αποζημίωσή του σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου. Σημειώνεται ότι δεν μπορούν να προσληφθούν ως επιστημονικοί συνεργάτες εν ενεργεία δημόσιοι υπάλληλοι, στρατιωτικοί, εργαζόμενοι στα Σώματα Ασφαλείας, υπάλληλοι ΝΠΔΔ, ΔΕΚΟ και τραπεζών, καθώς και υπάλληλοι της Βουλής.»

http://tokounoupi.wordpress.com/

Δηλαδή έτσι λοιπόν πάει η δουλειά;

Οι Βουλευτές καλοπερνούν ενώ οι υπόλοιποι εργαζόμενοι γίνονται βορρά του Κέρβερου της Εφορίας; Για πολλαπλασιάστε με το 300 και δείτε το ποσό που βγαίνει! Νομίζετε ότι μόνο αυτό είναι; Αμ' αυτά είναι σταγόνα στον ωκεανό! Είναι απλά αυτά που φαίνονται προς τα έξω...

ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ, ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ... (αισιόδοξος Καλύμνικος σφουγγαράδικος χαιρετισμός)

Ποτέ άλλοτε η ιστορία ενός τόπου δεν συνδυάστηκε τόσο πολύ με την ιστορία ενός αγαθού! Χρειάζονται ατέλειωτες ώρες για να περιγράψει κανείς τα κομμάτια ενός πολύχρωμου ψηφιδωτού, που αρχίζει κάπως σαν παραμύθι! Παραμυθιού στο οποίο είναι ήδη χαραγμένες οι πάμπολλες φρικιαστικές σκηνές θανάτου που γνωρίζω ή έχω ακούσει!
Σ’ αυτό το πόνημα δεν θα ασχοληθώ μ’ όλους τους πολιτικούς, ιστορικούς και τεχνικούς μαιάνδρους αφού η ιστορία της Καλύμνου είναι σύμφυτη με την ιστορία του σπόγγου και αφετέρου αποφεύγω να σας κουράσω. Η Κάλυμνος χονδρικά λοιπόν σκλαβώθηκε από τους Τούρκους το 1523 (μικρή η παρουσία τους στο νησί, άλλωστε δεν παρουσίαζε γι αυτούς ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον) και απ’ τους Ιταλούς το 1912-1947 (τα περισσότερα δημοτικά κτίρια είναι Ιταλικής νοοτροπίας), οπότε ενσωματώθηκε με την Ελλάδα.
Ας σας διηγηθώ καλύτερα μια ιστορία σαν παραμύθι που αρχίζει κάπως έτσι:
Ξερός και μικρός τόπος η Κάλυμνος μ’ αποτέλεσμα να υπάρχουν λίγα εδάφη που προσφέρονται για καλλιέργεια. Αντίθετα με αυτό το γεγονός, το κατά κεφαλήν εισόδημα των Καλύμνιων ήταν σημαντικά ψηλότερο της υπόλοιπης Ελλάδος αφού αναγκαστικά οι ντόπιοι στραφήκαν στη θάλασσα με την οποία είχαν από τα πανάρχαια χρόνια μια σχέση αγάπης-μίσους! Προϊόντος του χρόνου άρχισαν να μαθαίνουν το σφουγγάρι, δηλαδή από ποια μέρη βγαίνει, ποια είναι τα είδη του και την ειδική επεξεργασία που χρειάζεται για να ‘ρθει να αποκτήσει την τελική του μορφή. Για να είμαστε ακριβείς ποια θα επιλέξουμε εμείς οι άνθρωποι, να ‘ναι η τελική του μορφή.
Ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή όμως…
Ο σπόγγος ή σφουγγάρι είναι γνωστός από την αρχαιότητα, αναφέρεται μάλιστα σε πλήθος αρχαίων κειμένων! Μάλιστα γίνεται ειδική μνεία ακόμη κι από την εποχή του Ομήρου!
- «Στην Οδύσσεια, αναφέρεται το σφουγγάρι, κυρίως για το καθάρισμα των τραπεζιών. Όταν η Αθηνά κατέβηκε στην Ιθάκη, είδε τους μνηστήρες να γλεντοκοπούν και τους υπηρέτες με πολύτρυπα σφουγγάρια τα τραπέζια να καθαρίζουν. Σε άλλο σημείο, ο Οδυσσέας, λέει στον Τηλέμαχο να προστάξει τις γυναίκες τα τραπέζια να καθαρίσουν με νερό και τρυπητά σφουγγάρια.»*
- «Στην Ιλιάδα, αναφέρεται για το πλύσιμο του προσώπου και των χεριών, κυρίως από τον ιδρώτα. Ο Ήφαιστος, σφούγγιξε με ένα σφουγγάρι γύρω-γύρω, το πρόσωπο και τα χέρια του, το δυνατό του σβέρκο και τα τριχωτά του στήθη. (Σ 414-415) Επίσης, παρομοιάζεται η πτώση του τραυματισμένου αρματοδρόμου του Έκτορα, με δύτη που κατεβαίνει στον βυθό.»*
Το σφουγγάρι είναι είδος οργανισμού (μετάζωα) λέγονται, γεννιέται ουσιαστικά απροστάτευτο! Απ’ αυτό το ας πούμε σώμα εκκρίνεται μια ουσία η οποία κατόπιν στερεοποιείται, ένα απ’ τα πολλά είδη που γεννούν κυριολεκτικά το σπίτι τους! Το μαλακό «σπίτι» ή αλλιώς το μαλακό «σώμα» του σφουγγαριού αποτελεί ενός είδους παγίδας για τις θρεπτικές ουσίες και το πλαγκτόν. Αφετέρου οι εκκρίσεις του, σχηματίζοντας πολυδαίδαλους μαιάνδρους αποτελούν έναν πολύτιμο τόπο διαμονής και άμυνας!
Το σφουγγάρι βγαίνει ζωντανό από την θάλασσα κι έχοντας μαύρη γλοιώδη μορφή! Αυτό σημαίνει ότι πρέπει κατ’ αρχήν να απομακρύνουμε κάθε μορφή ζωής για να μην μυρίζει και να υποστεί μια ειδική επεξεργασία και να αποκτήσει τη μορφή που εμείς θέλουμε. Η επεξεργασία αυτή πού είναι συγκεκριμένη αρχίζει από το καΐκι που θα το ψαρέψουν. Το σφουγγάρι όταν βγαίνει είπαμε, είναι μαύρο και γεμάτο από άμμο, πέτρες, θαλάσσιους μικροοργανισμούς, πλαγκτόν κ.ά. Το πατούν στο καΐκι μόλις το βγάλουν προσπαθώντας να το του κάνουν έναν πρόχειρο καθαρισμό από τις ουσίες οι οποίες έχουν γαλακτόμορφη υγρή μορφή και μυρίζουν άσχημα. Κατόπιν μεταφέρονται σ’ άλλα καΐκια πιο μεγάλα, που ονομάζονται «Ντεπόζιτα» που συνήθως μένουν αραγμένα σε ένα απάνεμο κόλπο εκτελώντας χρέη αποθήκης, συνοδεύουν τα σφουγγαράδικα που είναι πιο μικρά κι ευκίνητα. Τα ξαναπατάνε εκεί, τα περνούν σ’ ένα σχοινί και τα ξαναρίχνουν στη θάλασσα για όσο θα χρειαστεί να καθαρίσουν. Εκεί αποθηκεύονται και περιμένουν υπομονετικά να τελειώσει το ψάρεμα να πάρουν τον δρόμο του ταξιδιού για την Κάλυμνο όπου υφίσταντο πιο επίπονη επεξεργασία γνωστή εδώ και χιλιάδες χρόνια δηλαδή, πιο προσεκτικό πάτημα, πλύσιμο στην θάλασσα, ψαλίδισμα, διαλογή, πλύσιμο με διάφορα οξέα αναλόγως το χρώμα που θέλουμε να τους δώσουμε, αμπαλάρισμα, αποθήκευση κ.ά. Τα σφουγγάρια χοντρικά χωρίζονται σε δυο είδη «Άγρια» που δεν ψαρεύονται και «Ήμερα» που ψαρεύονται. Στα ήμερα έχουμε τις διάφορες κατηγορίες: «Φίνο», «Φίνο-Ματαπάς», «Ματαπάς», «Καπάδικο», «Λαγόφυτο» και «Τσιμούχα»…
Η σχέση του Καλύμνιου με την θάλασσα άρχιζε από νεαρότατη ηλικία αφού πολλά παιδιά μαθαίνανε να πλατσουρίζουν πριν καλά-καλά μάθουν να περπατούν! Αποτελούσε δημοφιλέστατα σπορ μεταξύ των πιτσιρικάδων να κάνουν «αναπνοή» για να δουν ποιός θα πάει πιο μακριά ή να «πατώσουν» επιστρέφοντας από τον βυθό με μια φούχτα άμμο! Ανταγωνισμός που έμεινε κατάλοιπο μιας παλιότερης εποχής και συνάμα τρόπος εκγύμνασης!
Πάντως βαρύς κι ανατριχιαστικός ήταν ο φόρος αίματος που πλήρωσαν οι Καλύμνιοι στην θάλασσα. Αφήστε που πάγωναν όταν ψάρευαν σε μεγάλα βάθη! Αμέτρητες φορές συνάντησαν καρχαρίες! Αναφέρω εδώ τρία φρικτά συμβάντα όταν ψάρευαν ακόμα γυμνοί με «σκανταλόπετρα»!
Γύρω στο 1900 στην Κρήτη, ο Μανώλης το «Βολάρι» όπως ήταν το παρατσούκλι του, γυμνός δύτης με σκανδαλόπετρα, δέχθηκε επίθεση, ενός καρχαρία από πίσω και πάνω, όταν ήταν στο βυθό και μάζευε σφουγγάρια! Όταν ξαφνιασμένοι από το τράνταγμα του σχοινιού που συνδέει την βάρκα με τον δύτη τον τράβηξαν πάνω οι σύντροφοί του τι να δουν: Έλειπε το κεφάλι, ο μισός θώρακας και το αριστερό χέρι! Είχε μείνει το δεξί σφιγμένο στο σχοινί! Τέτοιο ήταν το μέγεθος του καρχαρία και ο αιφνιδιασμός του ανθρώπου!
Το 1888 στην Τρίπολη της Λιβύης, ο Γιάννης Τριαντάφυλλος ή Λατάρι επίσης γυμνός δύτης με σκανδαλόπετρα, καθώς πήγαινε στο βυθό κρατώντας μπροστά του την πέτρα κατά το σύστημα των σφουγγαράδων, έπεσε ακριβώς μέσα στο στόμα του! Ο καρχαρίας ξαφνιασμένος από το βάρος της πέτρας έκανε εμετό και έβγαλε πάλι την πέτρα και τον άνθρωπο αιμόφυρτο αλλά ζωντανό! Οι σύντροφοί του ίσα-ίσα που πρόλαβαν να τον τραβήξουν πάνω στην βάρκα μισοπεθαμένο, ενώ ο καρχαρίας τριγύρναγε τρελαμένος απ’ την γεύση και την μυρωδιά του αίματος! Έκτοτε οι Καλύμνιοι σοκαρισμένοι απ’ την ιστορία του τον βάφτισαν με τα παρατσούκλια «Ψαροφαωμένος» ή «σύγχρονος Ιωνάς»! Αλλά τέλος πάντων σώθηκε ο άνθρωπος...
Στα 1904 στην Αγία Ειρήνη της Κρήτης το πλήρωμα της βάρκας ήταν αυτόπτες μάρτυρες της αγωνίας του Νικήτα Σπλαγγούνια. Ήταν ήρεμη η θάλασσα και έβλεπαν τον καρχαρία και τον γυμνό δύτη! Είδαν το όλο περιστατικό ανήμποροι να βοηθήσουν! Προσπάθησαν να τον τραβήξουν, αλλά δεν τα κατάφεραν και έφεραν πάνω μόνο το χέρι του! Ο ένας απ’ τους συντρόφους του και μάλιστα αυτός που κράταγε το σχοινί που ένωνε τον δύτη με την βάρκα πέθανε κι αυτός! Έπαθε σοκ και καρδιακή προσβολή… Σακελλάρης Σουλούνιας ονομαζόταν!
Σε πολλές άλλες περιπτώσεις στις οποίες ούτε ίχνος των ανθρώπων δεν βρέθηκε!
Αλλά τρομοκρατούσε εξ ίσου τους δύτες η λεγόμενη «νόσος των δυτών» που εμφανίστηκε με την ανακάλυψη του σκάφανδρου. Το σκάφανδρο είναι συσκευή (ανακαλύφθηκε το 1913), που την φοράνε οι δύτες και τροφοδοτείται μ’ αέρα από το σκάφος έχει μεγάλα πλεονεκτήματα και μεγάλα μειονεκτήματα. Αναφέρω μερικά απ’ τα πλεονεκτήματα: Παράταση παραμονής του δύτη για περισσότερη ώρα στο βυθό αφού τροφοδοτείται αέρας από το σκάφος , σχετική προστασία απ’ το κρύο, σχετική προστασία απ’ τους θαλάσσιους οργανισμούς! Τα μειονεκτήματα του ήταν ο μεγάλος χρόνος αποπίεσης καθώς και η γνώση που έπρεπε να αποκτήσουν οι σφουγγαράδες για αυτή την νεόδμητη συσκευή, γιατί έπρεπε ανάλογα με το βάθος να αποσυμπιέζονται αργά-αργά. Ο οργανισμός απελευθερώνει άζωτο ανάλογα του βάθους που πάει ο δύτης. Αν δεν γίνει σωστά η αποπίεση τότε ο άνθρωπος παθαίνει την «νόσο των δυτών». Συνηθέστατη ήταν η περίπτωση λάθους ή κακής εκτίμησης, ή πολλές φορές ακόμα και σκόπιμης, με συνέπεια την μόνιμη ή μερική σωματική βλάβη του δύτη ή ακόμα τον θάνατό του!
Αξίζει εδώ να αναφέρω την προσωπική μαρτυρία τριών σφουγγαράδων σε αυτούσια ναυτική διάλεκτο:
Γεώργιος Κυπραίος. Καπετάνιος, 85 χρονών.

« Ήμασταν τέσσερα εξαδέλφια πολύ αγαπημένα. Μεγαλώσαμε από μικρά μαζί και νοιώθαμε σαν πραγματικά αδέλφια. Εγώ, ο Γιώργος Κυπραίος, ο αδερφός μου Παντελής Κυπραίος και τα εξαδέλφια μου, Μανόλης και Μικές Χαλκιδιός, τα Κυπραιάκια και τα Ρουμάκια. Μεγαλύτερος από όλους, ο Μικές, που όλοι τον σεβόμασταν. Από μικροί, ο καθένας με τη δική του γυαλάδικη βάρκα, φεύγαμε και οι τέσσερις για σφουγγαράδικο ταξίδι, όλοι μαζί, μια ομάδα, συνεταιρικά, κουσέρβα, με το σύστημα του ρεβεριζή και του γυμνού δύτη με το σκαντάλι. Το χειμώνα πηγαίναμε με το γυαλί και το καμάκι. Οι βάρκες δεν είχαν μηχανές και ταξιδεύαμε με κουπιά και πανιά. Κάθε Μάιο βάζαμε τις βάρκες μας στις μπρατσέρες και μας πήγαιναν στην Αλεξάνδρεια. Μόλις φτάναμε εκεί, μας κατέβαζαν με τροχαλία και παλάγκο και αρχίζαμε τη δουλειά, η κάθε βάρκα τραβούσε όπου είχε σφουγγάρια μα πάντα όλοι μαζί, μονιάζαμε το βράδυ. Πάνω στην κάθε βάρκα ο κουππάς, το κουππαέλι στα κουπιά, οι καπεταναίοι στο γυαλί και 2-3 βουτηχτάδες. Και οι 4 ήμασταν πολύ έμπειροι καπεταναίοι και έμπειροι γυαλάδες. Αρχίζαμε να γυαλεύουμε το βυθό από το χάραμα, να δούμε σφουγγαρότοπο. Μόλις εντοπίζαμε τα σφουγγάρια στομώναμε κοντάρια στο καμάκι, το ρίχναμε στο βυθό και αγγίζαμε το σφουγγάρι, αν τρυπούσε ήταν ήμερο, αν όχι, άγριο. Αν μπορούσαμε να το φέρουμε πάνω με το καμάκι, το κάναμε, αλλιώς αφήναμε το καμάκι δίπλα στο σφουγγάρι και ο δύτης κατέβαινε βολίδα με την σκανταλόπετρα, το έπιανε, το ξερίζωνε και μαζί όσα άλλα έβρισκε. Ο κουππάς, που τελούσε χρέη κολαουζέρη, του άφηνε λάσκα το σχοινί για να μπορεί να κινιέται στο βυθό. Ο καπετάνιος γυαλάς, μέχρι 20-22 οργιές τον έβλεπε, παραπάνω όχι. Όταν η ανάσα του σφουγγαρά τελείωνε, με το δεξί χέρι, έστριβε το σχοινί 2-3 φορές, έκλεινε τα πόδια του σε στάση προσοχής για να είναι ελαφρύ το σώμα και έπιανε το σχοινί με το ένα του χέρι. Αν τα πόδια του ήταν ανοιχτά, το σώμα του θα ήταν μολύβι και δεν θα μπορούσαν να τον τραβήξουν πάνω εύκολα. Μόλις ο σφουγγαράς έπαιρνε αυτή τη στάση, την ευθύνη τώρα για την ανάδυση την είχε ο κουππάς, που έκανε και τον κολαουζέρη. Βοηθούσε και το κουππαέλι. Οι θέσεις που έπαιρναν για να ανεβάσουν πάνω τον σφουγγαρά, ήταν το κουππαέλι στην πλώρη να κρατά την άκρη του σχοινιού και ο κουπάς μέσα στη βάρκα να βάζει το πόδι του κόντρα, αντιπάτη, για να μην τον πάρει το βάρος του σφουγγαρά στην θάλασσα, και να μαζεύει γρήγορα τα μπόσικα και μόλις το σχοινί φερμάρει, το οποίο είναι περασμένο μέσα από την μικρή εσοχή, τον κάβουρα, για να ελέγχει το τράβηγμα και να έρχεται πάνω σταθερά, τον τραβάει γρήγορα και τον φέρνει στην επιφάνεια, με την βοήθεια και του κουππαελιού. Και οι δύο μαζί σκύβουν πολύ γρήγορα, τον πιάνουν από τους ώμους, τον σηκώνουν και τον βάζουν στη βάρκα, γιατί είναι μισολιπόθυμος και παγωμένος, χωρίς αναπνοή. Παίρνει βαθιά ανάσα, τον πατάμε στο πόδι γιατί είναι παγωμένο, να κυκλοφορήσει το αίμα. Μετά, αυτός σκουπίζεται, καθίζει στον ήλιο να ζεσταθεί και να περιμένει πάλι την σειρά του για την επόμενη βουτιά. Δύσκολη δουλειά, κουραστική. Το βράδυ κάναμε τις ετοιμασίες για το άσπρισμα των σφουγγαριών και μετά ή πηγαίναμε στο ντεπόζιτο να φάμε και να κοιμηθούμε αν ήταν φουρτούνα, ή γυαλώναμε, τραβούσαμε τις βάρκες στην άμμο, ανάβαμε ξύλα σε πρόχειρη παρατσά, μαγειρεύαμε, καθίζαμε όλοι κατάχαμα, να φάμε από μία σκουτέλα, το κάθε πλήρωμα την δική τους, και μετά, βγάζαμε τα στρωμάτσα μας έξω στις πλάτσες ή στην άμμο και παϊρδισμένοι από την κούραση, μας έπαιρνε ο ύπνος, για να ξυπνήσουμε πάλι από τις πέντε το πρωί, να πάρουμε πάνω τα βρεγμένα, να κάνουμε την ετοιμασία των σφουγγαριών. Να τα γδάρουμε, να τα χτυπήσουμε με ξύλο βαγιάς και βρεγμένα να τα βάλουμε στα τσουβάλια, και αμέσως σάρπα και μόλα για δουλειά. Όλο το καλοκαίρι να παλεύουμε μέσα σε μία μικρή, ξύλινη βάρκα, να είμαστε στριμωγμένοι έξι άτομα. Μια μέρα, δίπλα μας, είχε συμιακή βάρκα με βουτηχτές. Ο γυαλάς τους είχε δει στο βυθό, στη ρίζα μιας μεγάλης πέτρας, ένα μεγάλο σφουγγάρι. Έστειλε τον σφουγγαρά κάτω και όπως χαμήλωσε έσκυψε να το ξεριζώσει. Ο ένας του ώμος, δεν καλυβόταν από την πέτρα και ένα μεγάλο ψάρι που παραφύλαγε, τον δάγκωσε και του πήρε κομμάτι από τον ώμο που εξείχε. Από πάνω, τον είδαν με το γυαλί και τον τράβηξαν γρήγορα πάνω, το ψάρι όρμησε να τον αρπάξει, αλλά όπως κουνιόταν η σκανταλόπετρα, χτύπησε το σκυλόψαρο στο στόμα και δεν πρόλαβε να τον φάει. Τον ανέβασαν πάνω, τον πήγαν σε γιατρό και τον γιάτρεψαν. Σε λίγες μέρες, οι δικοί μας, νομίζοντας ότι το ψάρι έφυγε, πήγαν να βγάλουν τα σφουγγάρια. Όταν όμως η βάρκα στάθηκε στο σημείο αυτό, νοιώσαμε τράνταγμα και το ψάρι δάγκωνε τα κουπιά. Έτσι, φύγαμε από εκεί γρήγορα. Στα μισά του Σεπτέμβρη, μας ξανανέβαζαν πάνω στην μπρατσέρα, παίρναμε πορεία και φθάναμε πάλι στην Κάλυμνο. Ξεκουραζόμασταν καμιά εικοσαριά ημέρες, και πάλι όλοι μαζί, φεύγαμε για τα γύρω νησιά, για το υστεροτάξιδο. Αυτή η εποχή είχε γαλήνια θάλασσα. Βγάζαμε σφουγγάρια και κάναμε καλά μεροκάματα. Βγάζαμε και ψάρια και μεζελίκια και στα νησιά που πιάναμε λιμάνι, κάθε βράδυ, τα πουλούσαμε, κάναμε σιρμαγιά και αγοράζαμε φρέσκα τρόφιμα και ψωμί. Πιο πολύ δουλεύαμε με καμάκι γιατί τα νερά είχαν παγώσει ήδη και πάγωναν και οι δύτες στο βυθό. Στην επιφάνεια, και χειμώνα, τα νερά ήταν ζεστά αχνίζανε. Στο βυθό όμως, σε ξύριζε το κρύο, πάγωνες και το αίμα σου σταματούσε. Στα μέσα του Νοέμβρη ερχόμασταν στην Κάλυμνο, πουλούσαμε τα σφουγγάρια, κάναμε Χριστούγεννα και όλες τις γιορτές και μετά τα Φώτα, που ο Χριστός βαπτίστηκε, φεύγαμε για χειμωνιάτικο στις Κυκλάδες, για αστακούς, ψάρια και κταπόδια. Ήτανε καταχείμωνο, το κρύο τσουχτερό, οι καιροί φουρτούνες και μπόρες και χωρίς μηχανή, με κουπιά και πανιά μόνο, και μάλιστα δύο ζευγάρια, ένα μικρό και ένα μεγάλο, απαραίτητα και τα δύο, ώστε αν χάναμε το ένα ζευγάρι κουπιά, να είχαμε να ταξιδέψουμε, να μην μας πνίξει η μπόρα. Γυρίζαμε τόσα μίλια με την δύναμη των χεριών των κουππάδων. Κάθε βράδυ, προσπαθούσαμε να βρούμε βάλα να αράξουμε, να προφυλαχτούμε από απρόσμενη κακοκαιρία. Όλα τα ξαδέρφια, όλη μέρα στο γυαλί, μέσα στην κουμούζα, να γυαλεύουμε το βυθό. Μόλις βλέπαμε σημάδι αστακού, ο κουππάς έπιανε το καμάκι με τα τρία κοντάρια, έβαζε πάνω χταπόδι ακοπάνιστο και το έριχνε στο βυθό πάνω στις τρύπες και οι αστακοί που φοβούνται τα χταπόδια, προσπαθούσαν να φύγουν και αμέσως με τη ειδική αστακοαπόχη τους μαζεύαμε όλους. Τους βάζαμε στα τσουβάλια, στοιβάζοντας τους. Οι βάρκες όμως, μικρές, ο χώρος για ύπνο ελάχιστος, στριμωγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο, και τη νύχτα τα τσουβάλια τα κρεμούσαμε με σχοινί στην θάλασσα για να μένει χώρος να κοιμηθούμε. Όταν ο καιρός ήταν βροχερός, βάζαμε το πανί σαν τέντα, να τρέχουν τα νερά, όμως μας έβρισκαν και μας έκαναν μούσκεμα, όλους και τα στρωμάτσα και τις κουβέρτες και μέχρι να ξημερώσει, παγώναμε στο κρύο. Όλοι φορούσαμε μάλλινες φανέλες κατάσαρκα, απ’ έξω κόντρα-φανέλες, πλεγμένες με τρίχα της κατσίκας, από κάτω μάλλινα μακριά σώβρακα και παντελόνια τσόχινα, και απ’ έξω τις πατατούκες, και στην κεφαλή μας σκούφο μάλλινο, που φαινόντουσαν μόνο τα μάτια μας. Το πρωί, όλα βρεγμένα. Αλλάζαμε, τα βάζαμε να ξεραθούν, το ίδιο και τα στρωμάτσα μας, που πολλές φορές δεν στέγνωναν και κοιμόμασταν πάνω τους αναγκαστικά. Γι’ αυτό όλοι οι θαλασσινοί έπασχαν από βρογχικά και ήταν η αιτία που πέθανε ο πατέρας σου, σε ηλικία 70 χρονών. Εκτός από αστακούς, βγάζαμε και χταπόδια, που τα μελώναμε και τα τσουβαλιάζαμε. Βγάζαμε και ψάρια και τα πουλούσαμε στα νησιά, αλλά όταν περνούσε καράβι για τον Πειραιά, τα στέλναμε εκεί στην ιχθυόσκαλα. Αν όμως το καράβι αργούσε να περάσει, οι αστακοί βρεγμένοι άντεχαν και πέντε μέρες, τα ψάρια δεν άντεχαν. Τότε τα ξεντερίζαμε και τα παστώναμε και γεμίζαμε τσουβάλια. Το ίδιο και τους αστακούς, τους κάναμε λιαστούς και όλα αυτά, τα μελά χταπόδια, τις αστακονορές και τα παστά ψάρια, τα φέρναμε και τα πουλούσαμε στην Κάλυμνο. Μετά την πούληση, βάζαμε κάτω τα έξοδα και ότι περίσσευε τα μοιραζόμασταν όλοι μεταξύ μας. Και οι τέσσερις βάρκες, ήμασταν με μερδικό. Όλοι μας με κόπο, τθαμάχι, αγωνία, βγάζαμε το ψωμί το τυραννισμένο για την οικογένεια και τα παιδιά μας. Στο χειμωνιάτικο, αν βρίσκαμε σφουγγάρι στο βυθό, προσπαθούσαμε να το καμακώσουμε και να το φέρουμε πάνω, αν όμως δεν μπορούσαμε να το ξεκολλήσουμε τότε καλοπιάναμε τον σφουγγαρά και εκείνος, αν και παγωμένη η θάλασσα, βουτούσε και το ξερίζωνε. Στο χειμωνιάτικο το πλήρωμα δεν έπαιρνε πλάτικα, έτσι αν ήθελε βουτούσε, αν δεν ήθελε δεν μπορούσες να το αναγκάσεις. Τέλη Φλεβάρη, γυρίζαμε στην Κάλυμνο και αρχίζαμε τις ετοιμασίες για το μεγάλο καλοκαιρινό ταξίδι. Τραβούσαμε τις βάρκες στις γλίστρες, τις ξύναμε, να στεγνώσουν, τις μπογιατίζαμε μέσα έξω, περνούσαμε φαρμάκι και τις ρίχναμε στη θάλασσα, αλλά μέχρι να φύγουμε, πηγαίναμε μονοήμερα και φέρναμε μεζελίκια, ψάρια ακταπόδια, λίγα σφουγγαράκια και κάναμε το χαρτζιλίκι μας, σπούσαμε καθημερινά έξοδα.»
· Γυαλί= σωλήνας που έχει στην άκρη του τζάμι. Χρησιμεύει στην κατόπτευση της θάλασσας
· Κουσέρβα= όλοι μαζί
· Ρεβεριτζής= αυτός που κράταγε το σχοινί που συνέδεε την βάρκα με τον δύτη
· Σκαντάλι ή Σκανταλόπετρα= πελεκημένη πλακουτσωτή, τρυπημένη πέτρα για να περνά το σχοινί. Το βάρος της ποικίλει από 10-15 κιλά.
· Αντιπάτη= Αντίσταση
· Παρατσά= εστία μαγειρέματος
· Πλάτσες= βράχια
· Παϊρδισμένοι= αποκαμωμένοι
· Τθαμάχι= αγανάκτηση από την κοπιαστική δουλειά
· Πλάτικα= προκαταβολή

Σισώης Γιώργος (πιασμένος δύτης)
« Όταν χτυπήθηκα από την νόσο των δυτών, έμεινα ανάπηρος με ένα ξύλινο μπαστούνι να με στηρίζει. Για να επιβιώσω, να ζήσω την οικογένειά μου άνοιξα ένα ουζερί στην Αστυπάλαια. Αυτό όμως, με έπνιγε. Είχα μάθει μια ζωή από μικρός να ταξιδεύω παρέα με τη θάλασσα και την αλμύρα της, να πιάνω λιμάνια, να γνωρίζω ανθρώπους. Στο ουζερί ένοιωθα φυλακισμένος και δυστυχισμένος, ένοιωθα χωρίς ανάσα. Μια μέρα έσπασα όλα τα τραπέζια και τις καρέκλες, έφτιαξα μετά το ένα και έκατσα να σκεφτώ. Δεν μπορούσα χωρίς την μεγάλη μου αγάπη την θάλασσα. Τα παράτησα όλα και ξαναγύρισα σ’ αυτή. Ξανάγινα σφουγγαράς και συνεχίζω μέχρι σήμερα και νοιώθω ελεύθερος, χαρούμενος, ευτυχισμένος»
Λευτέρης Χαλκίτης (εν ζωή, 59 ετών)
Γεννήθηκε στην Ρόδο, Χαλκίτικης καταγωγής. Παντρεύτηκε και ζει στην Κάλυμνο πλέον και παίρνει σύνταξη 390 ευρώ! Όταν θα τους εγκριθεί το Ε.Κ.Α.Σ θα παίρνει και άλλα 200-250! Για να ζήσει διατηρεί ουζερί στην Πόθια… Τώρα μπαρκάρει ως «οστρακο-αλιεύς» στο Αιγαίο! Σημειωτέον ότι είναι υγιής, υπερκινητικός και πολύ ζωντανός!
«Σκληρή δουλειά του σφουγγαρά! Στην αρχή έπεφτα κι εγώ με σκάφαντρο, τα τελευταία χρόνια ρεβέρα (αυτόνομη κατάδυση με μπουκάλες). Κανείς δεν υπάρχει εν ενεργεία πλέον! Ήρθε κι αυτή η αρρώστια ξανά και μας έδωσε την χαριστική βολή,. Σαπίζει το σφουγγάρι και βρωμά! Σκύλους (καρχαρίες) είδα αμέτρητες φορές! Να από δω μέχρι την πόρτα… Και βέβαια τους φοβάμαι! Έχω φτάσει βουτιά 78 μέτρα…άμα δεν το έχει κανείς στα γονίδια του αποκλείεται να μπορέσει να κάνει αυτή τη δουλειά! Ξέρω να τρίβω πιασμένους ανθρώπους μαλακά στην αρχή και σκληρά στο τέλος. Να, σε μια σκάφη πλυσίματος, ένα σκαμνί και ένα πιάτο λάδι! Αλλά παίρνει πολύ χρόνο αυτή η δουλειά! Το παν είναι να μην σταθούν οι φυσαλίδες στην σπονδυλική στήλη… Γιατί τότες μένει ανάπηρος ο άνθρωπος!»
************************
Αρκετοί παράλυτοι χτυπημένοι απ’ την νόσο των δυτών τριγυρνούσαν στο νησί τα παλιότερα χρόνια και στην χειρότερη των περιπτώσεων ήταν ανήμποροι να εργασθούν ή στην καλύτερη εργαζόντουσαν στην επεξεργασία του σπόγγου. Είναι και οι περιπτώσεις αυτών που από υπερηφάνεια και μεράκι ή επειδή δεν γνώριζαν άλλη δουλειά, ξαναγύριζαν στο επάγγελμα του σφουγγαρά!
Ελάχιστοι πλέον απόμαχοι σφουγγαράδες έμειναν πια! Δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση να παίζεις κάθε μέρα την ζωή σου κορώνα-γράμματα λείποντας απ’ το σπίτι σου 6-7 μήνες! Ο μόχθος τους για να βγάλουν τον επιούσιο πέρασε στην ιστορία! Από αυτούς έμεινε ο μύθος τους, η τυραννία και το αντριλίκι!

Θοδωρής Ελευθερίου

http://www.greenapple.gr/