Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013
Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013
ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ;
Ντάισελμπλουμ: Σε σωστό δρόμο η Ελλάδα - «Ακαδημαϊκή» η συζήτηση για τα λάθη του ΔΝΤ
---------------------------------------------------------
ΤΙ ΑΚΡΙΒΏΣ ΘΑ ΠΕΊ ΌΤΙ ΕΊΝΑΙ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΤΟ ΛΆΘΟΣ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ;
ΔΗΛΑΔΉ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΑΝΤΊΚΤΥΠΟ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΊΑ;
ΈΛΕΟΣ....Η ΒΛΑΚΕΊΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΌΡΙΟ κ. ντάϊσελμπλούμ...ΚΑΝΈΝΑ ΑΠΟΛΎΤΩΣ
ΔΗΛΑΔΉ ΔΕΝ ΕΊΣΤΕ ΣΤΥΓΝΟΊ ΕΚΒΙΑΣΤΈΣ;
ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΡΆΣΩ ΕΓΏ ΤΗΝ ΘΗΛΕΙΆ ΣΤΟΝ ΛΑΙΜΌ,
ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΣΥΖΗΤΉΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΌΡΟ "ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ"....
ΝΑ ΔΟΎΜΕ ΤΌΤΕ ΤΙ ΘΑ ΛΕΣ;
ΦΑΣΙΣΜΌΣ....
Mεταλλάσσει το πολίτευμα της Ελλάδας ο ζυγός του μνημονίου. Το κοινοβουλευτικό καθεστώς αφυδατώνεται. Οι συνταγματικές πρόνοιες για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης μετατρέπονται σε καθημερινό τρόπο διακυβέρνησης. Οι δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες συρρικνώνονται. Οι εργασιακές κατακτήσεις ολόκληρου του 20ού αιώνα καταλύονται. Τα ρήγματα στις σχέσεις κυβερνώντων και κυβερνωμένων διευρύνονται και γίνονται αβυσσαλέα χάσματα. Η δραματική αλλαγή επί τα χείρω του πολιτεύματος συντελείται ταχύτατα, χωρίς αντιστάσεις. Οι πολίτες ως σύνολο δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν το βάθος και τον μόνιμο χαρακτήρα, όπως και τις τραγικές συνέπειες του τρόπου με τον οποίο ασκεί την εξουσία η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη.
Η οικονομική καταβαράθρωση εκατομμυρίων Ελλήνων και οι απεγνωσμένες και μάταιες προσπάθειές τους να αποτρέψουν την εξαθλίωσή τους, απορροφά κάθε ικμάδα ενεργητικότητας που έχει απομείνει στον πληθυσμό της χώρας. Δεν αντιλαμβάνονται έτσι το μέγεθος της πολιτειακής αλλαγής που συντελείται. Νομίζουν ότι πρόκειται απλώς για αποσπασματικές εκδηλώσεις αυταρχισμού της κυβέρνησης. Κάνουν λάθος.
Η αυταρχική διολίσθηση είναι όμως αποτέλεσμα μιας συνειδητής επιλογής άσκησης της εξουσίας με νέο τρόπο. Η περιφρόνηση εκ μέρους της κυβέρνησης της άνετης κοινοβουλευτικής της πλειοψηφίας στη Βουλή και η προτίμησή της να διοικεί με εξόφθαλμα αντισυνταγματικές Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, σηματοδοτεί την απαξίωση του κοινοβουλευτισμού που επιδιώκει η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ. Η στάση της κυβέρνησης Σαμαρά και υπολοίπων συμπληρώνει και προστίθεται στους αλαλαγμούς μερίδας του πλήθους «Να καεί, να καεί το μπ...λο η Βουλή», δεν αντιπαρατίθεται σε αυτούς που περιφρονούν το κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Τους ενισχύει.
Η κατάλυση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, η εκμηδένιση της προστασίας της εργασίας, η πολιτική επιστράτευση των απεργών, ο καταποντισμός των μισθών κάτω από το όριο της φτώχειας για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων, η άσκηση πολιτικής που δημιουργεί εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανέργους κάθε χρόνο κ.λπ. δεν είναι μόνο αποκρουστικά μέτρα αυτά καθαυτά. Αλλάζουν εκ βάθρων τη σχέση του πολιτεύματος και του κράτους με τους πολίτες.
Η αμφισβήτηση της... νομιμότητας (!) του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ, από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη είναι κάτι πολύ σοβαρότερο από την παρεκτροπή ενός υπουργού ακροδεξιάς νοοτροπίας ή από την αγωνία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά μήπως ο Αλέξης Τσίπρας κριθεί «πρωθυπουργήσιμος» από το ελληνικό κατεστημένο, τους Αμερικανούς ή τους Γερμανούς, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει πλέον θανάσιμα αυτός και οι συνεργάτες του να χάσουν σύντομα την εξουσία. Οταν μια κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανίσει ως δήθεν κινούμενη εκτός νομιμότητας την αξιωματική αντιπολίτευση, τότε αυτό που απειλείται από την κυβέρνηση και τη δράση της είναι πρωτίστως η δημοκρατία.
Οι ξυλοδαρμοί κρατουμένων από αστυνομικούς και η δημοσίευση εσκεμμένα φωτογραφιών τους με τα πρόσωπα μελανιασμένα ή αιμόφυρτα από το ξύλο που τους έδωσαν οι αστυνομικοί, σημαίνουν πολύ περισσότερα πράγματα από τις προσωπικές παρεκτροπές των οργάνων της πολιτείας που διέπραξαν τους ξυλοδαρμούς ή και βασανιστήρια εις βάρος αυτών που συνέλαβαν. Αποσκοπούν προφανώς να τρομοκρατήσουν καταρχάς τους ομοϊδεάτες τους, αλλά και όσους άλλους Ελληνες θεωρούνται εχθροί της κυβέρνησης.
Το κράτος της Δεξιάς, που προς μεγάλη τότε ανακούφιση του ελληνικού λαού κατέλυσε από το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου, είχε μια βαρύτατα ένοχη ιστορία κρατικής και παρακρατικής βίας. Το μόνο που δεν χρειάζεται η σημερινή Ελλάδα είναι μια επανέκδοσή του σε συνθήκες 21ου αιώνα.
Επιβολή της πολιτικής της με κάθε μέσο επιδιώκει η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη και στην επιδίωξή της αυτή δείχνει να μην ορρωδεί προ ουδενός. Δεν ενδιαφέρεται πλέον για την άσκηση μιας πολιτικής στον οικονομικό και στον κοινωνικό τομέα ή στον τομέα των δημοκρατικών και πολιτικών ελευθεριών που θα εξασφάλιζε τη συναίνεση της τεράστιας πλειοψηφίας του ελληνικού λαού στη λειτουργία του πολιτεύματος.
Αυτό συνιστά τομή με τη μέχρι τώρα πολιτειακή λειτουργία. Ταυτόχρονα, η επιλογή της επιβολής αντί της συναίνεσης και ενσωμάτωσης των πολιτών, καθιστά τον αυταρχισμό αναπόσπαστο στοιχείο του νέου πολιτεύματος.
Του Γιώργου Δεάστίκ
Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013
Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013
ΕΦΙΆΛΤΕΣ....ΧΙΛΙΆΔΕΣ!
Νάσο παιδί μου, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη που δεν έχω αναγνωρίσει μέχρι σήμερα την αντικειμενικότητά σου στην παρουσίαση του ιστορικού γίγνεσθαι σ’ αυτόν τον τόπο από τη δήθεν επανάσταση του 1821 και μετά. Που τόσα χρόνια ζούσα με το μύθευμα του κρυφού σχολειού μη αναγνωρίζων την ανεξιθρησκεία που επικρατούσε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τη δωρεάν παιδεία που παρείχε ο πολυχρονεμένος πασάς στους υπηκόους του. Τότε που μερικοί κατσαπλιάδες, δήθεν πρόγονοί μου, κατέσφαζαν τους μουσουλμάνους υπηκόους του μεγάλου Βεζύρη καθώς αυτοί οι κατσαπλιάδες κατέβαιναν χορτάτοι με άγρια χόρτα από τα βουνά για πλιάτσικο.
Ζητώ συγγνώμη που δεν αναγνωρίζω μακεδονική εθνότητα, μακεδονική γλώσσα, που δεν αναγνωρίζω τα λάθη του εγκαταβιούντος σ’ αυτό το κομμάτι γης λαού, ο οποίος πιστεύει σε ένα ανύπαρκτο Αλβανικό έπος παρασυρμένος από πολεμοκάπηλους, που είχε το θράσος να αντισταθεί στους Γερμανούς, αντί να τους επιτρέψει όμορφα και πολιτισμένα να διέλθουν με τις ταξιαρχίες τους από τη χώρα μας για να συνεχίσουν με επιτυχία τον πόλεμο στη Βόρειο Αφρική, που τολμώ να ισχυρίζομαι ότι τα Ίμια είναι ελληνικά. Ζητώ συγγνώμη που δεν αναγνωρίζω την αυθεντία σου και το γεγονός ότι έχεις πλέον αναλάβει την πρωτοκαθεδρία στην αντικειμενική ιστοριογραφία αρπάζοντας τα σκήπτρα από την κ. Ρεπούση. Τί άλλο να σου πω απολογούμενος. Πόσα κρίματα έχω διαπράξει που τα ξεχνώ και αδυνατώ να τα απαριθμήσω.
Έχε υπόψη σου, πάντως, ότι θα ξεχάσω και το εξής περιστατικό, το οποίο είτε διάβασα κάπου είτε το άκουσα σε μία εκδήλωση από τον ίδιο τον μυθοπλάστη στρατηγό Δημήτρη Αλευρομάγειρο. Λέει ότι ο στρατηγός ήταν επί κεφαλής μίας μονάδος στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας τότε που ο Αττίλας προήλαυνε στη μαρτυρική μεγαλόνησο. Δεν θυμάμαι αν ήταν τότε ταγματάρχης, λοχαγός ή αντισυνταγματάρχης. Δεν έχει σημασία, όμως, πόσα αστέρια έφερε στις επωμίδες του ή αν αυτά ήταν ασημένια ή χρυσά. Σημασία έχει τί υπήρχε κάτω από τις επωμίδες. Ενώ, λοιπόν, οργάνωνε ο Αλευρομάγειρος τη μονάδα του για αποκρούσει την επικείμενη επίθεση των Τούρκων, κατέφθασε στο στρατηγείο του ένα Καναδός λοχαγός της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ και του είπε να πάρει τη μονάδα του και να φύγει, διότι οι Τούρκοι έρχονταν με μεγάλη δύναμη και θα λιάνιζαν τους Έλληνες. Ο Αλευρομάγειρος τον κοίταξε απορημένος και του είπε χωρίς χρονοτριβή: «Θα μείνουμε!». Ο Καναδός γούρλωσε τα μάτια του προειδοποιώντας τον: «Θα σας πετσοκόψουν. Γιατί να μείνετε;». Τότε τον κοίταξε στα μάτια για μερικά δευτερόλεπτα ο Αλευρομάγειρος και του είπε: «Πού να σου εξηγώ τώρα, δεν έχουμε χρόνο. Είναι μια ιστορία 3.000 χρόνων και θα κρατήσει πολύ».
Ναι ρε Νάσο, κι’ ο στρατηγός Αλευρομάγειρος τις ίδιες παραισθήσεις μ’ εμένα είχε και εξακολουθεί να έχει. Ευτυχώς που βρέθηκες εσύ στον δρόμο μας να μας ανοίξεις τα μάτια. Αν σου έλεγα πως είσαι μαλάκας θα κινδύνευα και εγώ και τούτο εδώ το ιστολόγιο να συρθούμε στα δικαστήρια, γι’ αυτό και δεν το λέω. Να συρθούμε όχι βέβαια για συκοφαντική δυσφήμιση, διότι αυτό που θα λέγαμε θα ήταν αληθές, αλλά σίγουρα θα σερνόμασταν στα δικαστήρια για εξύβριση. Γι’ αυτό και δεν σου λέω ότι είσαι μαλάκας. Πάντως, αν σου έλεγα πως είσαι μαλάκας, θα πήγαινα στο δικαστήριο και θα ομολογούσα την πράξη μου ζητώντας εγώ ο ίδιος να τιμωρηθώ παραδειγματικά που τόλμησα να υψώσω ύβριν απέναντι σε έναν τεράστιο Έλληνα που μόνον την αλήθεια ξέρει να διακρίνει μέσα από τόμους ιστορικών ψευδολογιών και να τη διαδίδει χωρίς φόβο και πάθος, όπως οφείλει να πράττει κάθε επιστήμων.
Του Σωτήριου Καλαμίτση!
Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013
ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΔΕΝ ΑΠΗΥΘΥΝΕ Ο ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ ΣΤΟΝ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟ!
«Όχι στην τροποποίηση του προγράμματος της Τρόικας»
Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013, 12:40
Αρνητικός στο να ανοίξει η συζήτηση για τροποποίηση του προγράμματος διάσωσης της ελληνικής οικονομίας, μετά την παραδοχή από αξιωματούχους του ΔΝΤ και της Ε.Ε. πως το συγκεκριμένο πρόγραμμα στηρίχθηκε σε λάθος υπολογισμούς, είναι ο επικεφαλής της Ομάδας Κρούσης (Task Force) της Κομισιόν στην Αθήνα Χορστ Ράϊχενμπαχ.
«Τη στιγμή που η Ελλάδα έχει κατορθώσει να ξεπεράσει τη δυσκολότερη φάση του συγκεκριμένου προγράμματος, δεν βλέπω αυτήν τη στιγμή, ειδικά από πλευράς Task Force, πώς θα μπορούσε θα ξανανοίξει αυτή η συζήτηση», απάντησε σε σχετική ερώτηση ο κ. Ράϊχενμπαχ, αμέσως μετά τη συνάντηση που είχε με τον υπουργό Μακεδονίας-Θράκης Θεόδωρο Καράογλου. Πρόσθεσε ότι o ίδιος δεν είναι αρμόδιος για να σχολιάσει το θέμα και σημείωσε ότι η Task Force «είναι εδώ για να στηρίξει την Ελλάδα για να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις που η Ελλάδα θέλει να κάνει».
Ο κ. Ράϊχενμπαχ μίλησε θετικά για την ελληνική κυβέρνηση λέγοντας ότι «κάνει πολύ σοβαρές προσπάθειες για τη βελτίωση του οικονομικού κλίματος, εφαρμόζει σταθερά τις μεταρρυθμίσεις και αυτό θα οδηγήσει πραγματικά στη βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος για την Ελλάδα».
Ο κ. Ράϊχενμπαχ ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το Μετρό Θεσσαλονίκης, τις καθυστερήσεις και τα προβλήματα που υπάρχουν, ενώ συζήτησαν για το λιμάνι, το αεροδρόμιο Μακεδονία, την ΕΥΑΘ και τις προοπτικές ανάπτυξης του τουρισμού στη Θεσσαλονίκη και την υπόλοιπη Β. Ελλάδα.
Eπιμέλεια: Φίλιππος Καραμέτος
---------------------------------------------------------
Εεε... ΚΑΚΌΜΟΙΡΕ ΛΑΈ!
ΆΡΠΑ ΜΙΑ ΣΚΟΎΠΑ ΚΑΙ ΚΑΘΆΡΙΣΕ,
ΩΣ ΆΛΛΟΣ ΗΡΑΚΛΉΣ,
ΤΗΝ ΧΏΡΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΌΠΡΟ ΤΟΥ ΑΥΓΕΊΟΥ!
ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΠΡΏΤΑ ΑΠ' ΌΛΑ,
ΠΟΥ ΑΠΈΚΤΗΣΑΝ ΛΟΓΟ ΎΠΑΡΞΗΣ,
ΑΠ' ΤΑ ΔΉΘΕΝ ΧΡΈΗ ΜΑΣ,
ΚΑΙ ΚΑΤΆ ΔΕΎΤΕΡΟ ΛΌΓΟ ΌΛΟΥΣ ΑΥΤΟΎΣ,
ΤΟΥΣ ΤΙΠΟΤΈΝΙΟΥΣ,
ΚΑΡΕΚΛΟΛΈΝΤΑΥΡΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΔΌΤΕΣ!
Αντιγράφω απ' το "ΕΘΝΟΣ"...
Στο χακί, λοιπόν, έντυσε και τους ναυτεργάτες η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη. Εκαναν απεργία ζητώντας να πληρωθούν από τους εφοπλιστές που τους έχουν ακόμη και... πέντε, έξι ή και περισσότερους μήνες απλήρωτους και η κυβέρνηση, αντί να πιέσει τους εφοπλιστές να καταβάλουν τους μισθούς που χρωστούν αδικαιολόγητα στα πληρώματα, επιστράτευσε τους ναυτεργάτες!
Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013
Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013
Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013
ΜΑ ΕΣΕΙΣ ΑΞΙΟΣΕΒΑΣΤΗ ΜΟΥ ΜΑΝΤΑΜΙΤΣΑ ΕΙΣΤΕ ΑΛΑΝΘΑΣΤΗ...
Λαγκάρντ: Δεν προβλέψαμε ότι η λιτότητα θα έφερνε τόσο μεγάλη ύφεση!
«Οι επιπτώσεις των σχεδίων λιτότητας επί της ανάπτυξης είναι πιο ισχυρές απ' ό,τι είχαμε προβλέψει πριν από 3-4 χρόνια» παραδέχθηκε για άλλη μια φορά, η διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Κριστίν Λαγκάρντ και κάλεσε σήμερα, τους Ευρωπαίους να διαθέσουν «λίγο περισσότερο χρόνο» για να μειώσουν τα ελλείμματά τους αλλά και να αποφασίσουν «συλλογικά».
Όπως μετέδωσε το τηλεοπτικό κανάλι France 2, η κ. Λαγκάρντ δήλωσε ότι ήταν μια «εσφαλμένη προσδοκία» και υπογράμμισε ωστόσο πως τα σχέδια αυτά ήταν αναγκαία, αλλά έπρεπε να εφαρμοστούν «λίγο πιο μαλακά» για να μην θυσιαστεί η ανάπτυξη.
Ερωτηθείσα σχετικά με το στόχο της σοσιαλιστικής κυβέρνησης της Γαλλίας να επαναφέρει το έλλειμμά της στο 3% του ΑΕΠ το 2013, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις της είπε ότι «πρέπει οι Ευρωπαίοι να διανύσουν μαζί το δρόμο».
Ο στόχος αυτός «μάς φαίνεται πως είναι εξαιρετικά φιλόδοξος», συνέχισε, απαντώντας σε ερωτήσεις από το Νταβός της Ελβετίας, όπου βρίσκεται για το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.
«Δεν πρέπει μόνη της η Γαλλία, μόνη της η Ισπανία, μόνη της η Ελλάδα να πει: 'είναι πολύ δύσκολο για μένα, θα το κάνω πιο σιγά'», δήλωσε η Λαγκάρντ.
«Είναι καλύτερο να το κάνουν συλλογικά, να διαθέσουν λίγο περισσότερο χρόνο μάλλον παρά να προχωρούν με βήμα ταχύ», επέμεινε η διευθύντρια του ΔΝΤ, υπενθυμίζοντας πως η Ισπανία υπέφερε πέρυσι επειδή μπήκε υπερβολικά γρήγορα στη λιτότητα.
--------------------------------------------------------------------
ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ κ. λαγκάρντ
ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΑΣ ΚΑΝΕΤΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ!
ΣΙΧΑΜΕΝΑ ΠΤΥΕΛΑ!
--------------------------------------------------------------------
Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013
"ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ...."
Κατασπάραξαν οικονομικά τους Ελληνες εργαζόμενους και συνταξιούχους οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά και «ξεκοκκάλισαν» με πρωτοφανή φορολογική αγριότητα τον ελληνικό πληθυσμό, ομολόγησε ακόμη και το... ΔΝΤ (!) στην έκθεσή του για την ελληνική οικονομία που δόθηκε στη δημοσιότητα.
Η σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης που βρίσκονται υπό μνημονιακό καθεστώς, την οποία κάνει το ΔΝΤ, είναι άκρως αποκαλυπτική. Στο συνολικό πακέτο περικοπών, στην Ελλάδα το 80% προέρχεται από τις μειώσεις μισθών και συντάξεων και τον περιορισμό ή την κατάργηση κοινωνικών δαπανών. Στις υπόλοιπες μνημονιακές χώρες όμως της Ευρωζώνης, το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 60% του συνόλου των περικοπών. Με το φορολογικό «γδάρσιμο» των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια, οι άμεσοι φόροι με τα αλλεπάλληλα χαράτσια έφτασαν να αποτελούν το 54% των εσόδων του κράτους, ενώ στις ομοιοπαθείς ευρωπαϊκές χώρες ανέρχονται στο 46%.
Το κωμικοτραγικό είναι ότι, αφού κάνει με κριτική διάθεση αυτές τις επισημάνσεις, το ΔΝΤ στη συνέχεια προτείνει να... συνεχιστεί η ίδια πολιτική και να μονιμοποιηθούν τα «έκτακτα» χαράτσια, όπως η ψευδεπίγραφη «εισφορά αλληλεγγύης», που υποτίθεται ότι θα έπαυε να καταβάλλεται από το 2015, οι φόροι στα ακίνητα κ.λπ. Δεν του φτάνουν αυτά του ΔΝΤ, απαιτεί και 25.000 «στοχευμένες απολύσεις» δημοσίων υπαλλήλων, μόνο μέσα στο 2013. Αναδεικνύοντας έμμεσα το ψευδέστατο του κυβερνητικού ισχυρισμού ότι δήθεν δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα περικοπών μισθών, συντάξεων και επιδομάτων, το ΔΝΤ απαιτεί μέχρι τον Αύγουστο φέτος να έχουν προσδιοριστεί επακριβώς νέα μέτρα για πρόσθετα έσοδα ύψους 4 δισ. ευρώ για τη διετία 2015-2016.
Το ΔΝΤ κρίνει ότι η χώρα μας δεν ξεπουλάει την κρατική περιουσία της με τους ρυθμούς που ήθελαν και επέβαλαν στα χαρτιά οι ξένοι δανειστές. Γι' αυτό και προβάλλει την απαίτηση, αν μέχρι τον Ιούνιο εξακολουθεί να μη θεωρείται ικανοποιητικός ο ρυθμός των ιδιωτικοποιήσεων, τότε να καθαιρεθούν και να απομακρυνθούν οι Ελληνες από τη διοίκηση του οργανισμού εκποίησης της κρατικής περιουσίας ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου) και να αντικατασταθούν με «ξένους ειδικούς»! Να αναλάβουν δηλαδή ξένοι να πουλήσουν απευθείας σε άλλους ξένους χιλιάδες ακίνητα του ελληνικού κράτους! Εκτακτα! Ενώ πάντως η ΕΕ και το ΔΝΤ είναι άτεγκτοι στα ζητήματα της περικοπής μισθών και συντάξεων εκατομμυρίων Ελλήνων, δείχνουν αντιθέτως μια εκπληκτική ευελιξία στη δραστική περικοπή προϋπολογιζόμενων εσόδων του κράτους είτε από τους φοροφυγάδες είτε από τις ιδιωτικοποιήσεις. Αρχικά έλεγαν ότι η Ελλάδα θα εισπράξει 50 δισ. από τις ιδιωτικοποιήσεις ως το 2015. Επειτα κατέβασαν το νούμερο αυτό στα 45 δισ. ευρώ και μάλιστα όχι ως το 2015, αλλά ως το 2020. Τώρα το ΔΝΤ εκτιμά ότι το ποσό αυτό θα πέσει στα 23,5 δισ., στο μισό δηλαδή του αναθεωρημένου στόχου ως και το 2016.
Στο μεταξύ απέτυχε παταγωδώς ο στόχος της είσπραξης 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ μέσα στο 2012 - έπιασαν μόνο... 100 εκατομμύρια (το 3% του στόχου!) όπως αναφέρει έκθεση της Κομισιόν που κατατέθηκε στην ομοσπονδιακή Βουλή της Γερμανίας, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Βεστντόιτσε Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ (WAZ)». Μέσα σε αυτό το αλαλούμ έχει να γίνει τρομερό φαγοπότι λεηλασίας της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Αυτό όμως το επιθυμούν και το προωθούν διακαώς το ΔΝΤ και η ΕΕ, δεν προσπαθούν να το αποτρέψουν. Κάθε άλλο. Αντιθέτως, μέλημά τους είναι πώς να μην αποκτήσει η Ελλάδα αντιμνημονιακή κυβέρνηση. «Οι εκλογές αποτέλεσαν έναν ισχυρό πολιτικό κραδασμό, με το ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα να έρχεται δεύτερο έπειτα από μια προεκλογική εκστρατεία σθεναρά αντίθετη στις πολιτικές του προγράμματος (σ.σ. της τρόικας). Εξτρεμιστικά κόμματα έγιναν επίσης δημοφιλή.
Παρ' όλα αυτά προέκυψε μια κυβέρνηση που στήριξε το πρόγραμμα» αναφέρει στην έκθεσή του το ΔΝΤ. Δεν καθησυχάζει όμως και προειδοποιεί: «Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αυξανόμενη στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ και σε άλλα αντιμνημονιακά κόμματα. Αυτό δεν θα είχε ως αποτέλεσμα μόνο καθυστερήσεις, αλλά θα οδηγούσε σε πολιτική κρίση, πυροδοτώντας χρεοκοπία ή και έξοδο της χώρας από το ευρώ». Το ΔΝΤ προσπαθεί να υποβάλει δηλαδή την ευνοϊκή για τη συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη άποψη ότι η περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ ισοδυναμεί περίπου με έξοδο ή αποβολή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, με τη χρεοκοπία της χώρας μάλιστα να έχει προηγηθεί. Η νέα περικοπή μισθών και συντάξεων προφανώς δεν ενοχλεί το ΔΝΤ.
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013
Όταν οι Άντρες είχαν Αρχίδια!
Το οχυρό Ρούπελ υπέστη βομβαρδισμούς πυροβολικού και αεροπορίας. Μέχρι το μεσημέρι οι βομβαρδισμοί ήταν μικρής έντασης αλλά από τις 14:00 μετατράπηκαν σε σφοδρούς. Στις 12:30, όμως, όταν επρόκειτο να εφορμήσουν τα τμήματα κρούσης, το ελληνικό πυροβολικό εξαπέλυσε στους χώρους εξόρμησης το φονικό πυρ και προκλήθηκαν πολλές και βαριές απώλειες στους Γερμανούς. Μετά από αυτό τα γερμανικά τμήματα άρχισαν να οπισθοχωρούν. Οι απώλειες του οχυρού ήταν πέντε νεκροί και έντεκα τραυματίες. Στις 17:00 προσήλθαν Γερμανοί κήρυκες για να γνωστοποιήσουν την συνθηκολόγηση του ΤΣΑΜ ζητώντας την παράδοση του οχυρού.
Ο διοικητής του, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος απάντησε ότι τα οχυρά δεν παραδίδονται αλλά καταλαμβάνονται και ότι θα συνεχίσει τον αγώνα στερούμενος άλλων διαταγών. Ο κήρυκας διαβεβαίωσε στην στρατιωτική του τιμή ότι δεν επρόκειτο για απάτη και όρισε συνάντηση για την 6:00 της επόμενης 10/4. Το οχυρό επικοινώνησε με τη Μεραρχία όπου κοινοποίησε την συνθηκολόγηση. Η αντίδραση των ανδρών του οχυρού ήταν ότι ο αγώνας έπρεπε να συνεχιστή. Την επομένη 10 Απριλίου 1941 έλαβε χώρα η παράδοση του οχυρού. Τα γερμανικά τμήματα "μας εσεβάσθησαν και μας ετίμησαν", σύμφωνα με την έκθεση Πλευράκη. Έξω από το οχυρό ήταν παραταγμένο γερμανικό τμήμα και απέδωσαν τιμές. Ο εντεταλμένος για την παραλαβή του οχυρού Γερμανός αξιωματικός συγχάρηκε τον διοικητή του, Ταγματάρχη Γεώργιο Δουράτσο, διαβεβαιώνοντας τα συγχαρητήρια και το θαυμασμό των ανωτέρων του. Τόνισε μάλιστα ότι για τους Γερμανούς αποτελούσε τιμή και υπερηφάνεια ότι είχαν ως αντίπαλο έναν τόσον ηρωικό στρατό"! ------------------------------------------------------
ΔΕΝ ΕΊΜΑΙ ΣΤΡΑΤΟΛΆΓΝΟΣ ΟΥΤΕ ΦΑΣΊΣΤΑΣ!
ΑΠΛΆ Μ' ΑΚΟΎΜΠΗΣΕ ΑΥΤΉ Η ΙΣΤΟΡΊΑ ΓΙ' ΑΥΤΌ ΚΑΙ ΣΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΘΈΤΩ...
Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013
Το Μνημόνιο γέμισε δυστυχία την Ελλάδα!
Ανατριχιαστικά είναι τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) και αφορούν στις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις πρωτίστως του Γιώργου Παπανδρέου και δευτερευόντως του Λουκά Παπαδήμου.
Το πιο συγκλονιστικό στοιχείο, αποκαλυπτικό της δραματικής επιδείνωσης της κατάστασης των ελληνικών νοικοκυριών είναι ότι το 2011 βρέθηκαν κάτω από το επίσημα αναγνωριζόμενο από την ΕΕ επίπεδο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού 400.000 περισσότεροι Ελληνες από το 2010, όταν και πάλι είχαν αυξηθεί υπέρμετρα. Αυτό σημαίνει ότι το 2011 οι επισήμως αναγνωριζόμενοι ως φτωχοί στην Ελλάδα (όσοι δηλαδή είχαν εισόδημα μικρότερο από τις 5.950 ευρώ) ανήλθαν στον εφιαλτικό αριθμό των 3.403.000 ανθρώπων! Το ένα τρίτο του ελληνικού πληθυσμού δηλαδή είναι πλέον... φτωχοί με τη βούλα της ΕΕ και του επίσημου κράτους! Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι το όριο της φτώχειας δεν μένει αμετάβλητο. Αλλάζει κάθε χρόνο και είναι ποσοστό (60%) του μέσου εισοδήματος της χώρας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όταν μειώνεται το εισόδημα του πληθυσμού συνολικά, όπως συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία κ.λπ. εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, πέφτει χαμηλότερα και το όριο της φτώχειας, τη στιγμή βεβαίως που κάθε άλλο παρά μειώνονται οι ανάγκες ή πέφτουν οι τιμές.
Ετσι η ζωή γίνεται ακόμη πιο δύσκολη για τους φτωχούς. Για να καταλάβουμε συγκεκριμένα τι εννοούμε, αρκεί να αναφέρουμε ότι το 2010 το όριο της φτώχειας ήταν 7.178 ευρώ - δηλαδή 1.270 ευρώ περισσότερο εισόδημα! Η κατάσταση είναι τραγική σε εκείνες τις οικογένειες που έχουν μόνον έναν ενήλικα και παιδιά που εξαρτώνται από αυτόν. Στις οικογένειες αυτές το ποσοστό της φτώχειας ανήλθε το 2011 στο δραματικό ύψος του 43,2%. Αυξήθηκε δηλαδή λόγω της μνημονιακής πολιτικής μέσα σε έναν και μόνο χρόνο κατά δέκα (!) εκατοστιαίες μονάδες από το ήδη υψηλότατο 33,4% που βρισκόταν το 2010. Μια σειρά ακόμη από «μαύρα μαντάτα» έρχεται από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) για τη χώρα μας στους τομείς τόσο της ανεργίας όσο και της απώλειας διαθέσιμου εισοδήματος. Η ανεργία έχει εκτιναχθεί σε πρωτοφανή ύψη-ρεκόρ από τη δημιουργία της Ευρωζώνης φτάνοντας το 11,8%, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο στις 17 χώρες της Ευρωζώνης οι άνεργοι ανήλθαν τον Νοέμβριο του 2012 σε 18,8 εκατομμύρια άτομα. Αυξήθηκαν δηλαδή οι άνεργοι κατά 2 ολόκληρα εκατομμύρια ανθρώπους σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2011.
Σε αυτή την ανελέητη κοινωνική σφαγή, η Ισπανία με 26,6% και η Ελλάδα με 26% κατέχουν τις δύο πρώτες θλιβερές θέσεις. Στον αντίποδα βρίσκονται η Αυστρία, όπου τον Νοέμβριο η ανεργία βρισκόταν μόλις στο 4,5%, το Λουξεμβούργο με 5,1% και η Γερμανία με 5,4%. Ούτε μία ούτε δύο, αλλά είκοσι (!) και πλέον εκατοστιαίες μονάδες χώριζαν τους δείκτες ανεργίας της Ελλάδα από εκείνους των «γερμανικών» κρατών. Και σε επίπεδο συνολικά της ΕΕ, η ανεργία έσπασε ρεκόρ εικοσαετίας. Φτάσαμε ήδη δηλαδή στα επίπεδα της «κοινωνικής ερήμου» που ακολούθησε την κατάρρευση των καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού» στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Τότε δηλαδή που έγινε και η γερμανική επανένωση, με τη Δυτική Γερμανία να διαλύει κυριολεκτικά όλες τις επιχειρήσεις της Ανατολικής Γερμανίας, για να εκλείψει ο ανταγωνισμός προς τις δυτικογερμανικές, αφήνοντας πολλά εκατομμύρια Ανατολικογερμανούς εργαζόμενους άνεργους, θύματα στον βωμό των συμφερόντων των νικητών Δυτικογερμανών.
Είκοσι ολόκληρα χρόνια αργότερα βλέπουμε να αναβιώνει ο φρικτός χορός των κοινωνικών ερειπίων εκείνης της εποχής μέσα στους κόλπους της ίδιας της ΕΕ των 27 χωρών-μελών, αλλά και της Ευρωζώνης με τα 17 κράτη που τη συναπαρτίζουν. Τα μνημόνια πάντως δεν άφησαν τίποτα όρθιο. Σύμφωνα με έκθεση της Κομισιόν, από το 2009 έως και το 2011 συμπεριλαμβανόμενο, η Ελλάδα υπέστη την πιο βίαιη μείωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών. Η μείωση αυτή ήταν υπερδιπλάσια των αντίστοιχων απωλειών της δεύτερης Ισπανίας: Τα ελληνικά νοικοκυριά έχασαν το 17% του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματός τους κατά μέσο όρο, ενώ τα ισπανικά το 8%, τα κυπριακά το 7% και τα ιρλανδικά το 5%. Την ίδια ώρα, τα νοικοκυριά της Γερμανίας και της Γαλλίας είδαν το διαθέσιμο εισόδημά τους να αυξάνεται, έστω και οριακά. Και μιλάμε για μέχρι και το 2011, όχι ακόμη για το 2012, όπου επήλθε πολύ μεγαλύτερη εισοδηματική κατάρρευση. Ρήμαξε τα πάντα τελικά η μνημονιακή πολιτική.
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013
Το ψάρι βρωμάει απ' την κεφαλή κ. Παπούλια....
(Στις εξηγήσεις που κλήθηκε να δώσει «κάρφωσε» τόσο τον πρώην υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, καθώς -όπως είπε- δεν τον είχε ενημερώσει πως στο USB περιλαμβανόταν η λίστα Λαγκάρντ, όσο και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο, διότι δεν του έδωσε εντολές για έλεγχο.
Ο ίδιος αρνείται ότι αλλοίωσε και ότι κράτησε το USB. Παραδέχεται, ωστόσο, ότι αντέγραψε το υλικό από το στικάκι, προκειμένου -όπως υποστήριξε- να έχει μία εικόνα για το περιεχόμενό του, θεωρώντας επίσης σωστό να ενημερώσει τον τότε υπουργό Ευάγγελο Βενιζέλο.)
-----------------------------------------------
Ο ανεκδιήγητος γιωργάκης παπανδρέου ο γυιός της ανεκδιήγητης μαργαρίτας, ήταν άραγε απληροφόρητος;
-----------------------------------------------
(Για «αποκάθαρση» της δημόσιας διοίκησης από το «σπίλο των τεμπέληδων» μίλησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προσθέτοντας ότι η τεμπελιά είναι κάτι που δεν δέχεται για τους Έλληνες.
«Η Δημόσια Διοίκηση έχει πολύ αξιόλογα στελέχη, τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν και η κυβέρνηση θα το πράξει», δήλωσε ο υπουργός, σημειώνοντας λίγη ώρα αργότερα ότι το 2013 θα είναι το έτος αξιολόγησης για το Δημόσιο. Για «ηράκλειο έργο, που καθυστέρησε να ξεκινήσει», μίλησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Ο Αντώνης Μανιτάκης παρέδωσε στον Κάρολο Παπούλια τα οργανογράμματα του υπουργείου του, καθώς και του υπουργείου Περιβάλλοντος, σημειώνοντας για μελέτες που έκαναν οι ίδιοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, χωρίς αμοιβή και πέραν του ωραρίου τους.
-----------------------------------------------
Τρείς λαλούν και δυό χορεύουν δηλαδή!
Και μπλα, μπλα...και μπλα, μπλα!
Μου φαίνεται ότι δεν μας τα λέτε καθόλου καλά κ. Παπούλια!
Εδώ ο κόσμος χάνετε και σεις για άλλα τυρβάζετε;
Πρώτα απ' όλα είναι αυτός ο ανεκδιήγητος πρώην πρωθυπουργίσκος ο (γιωργάκης) και δεύτερον αντί να σχολιάσετε τις εξελίξεις που τρέχουν, άραγε δεν σας συμφέρουν ή εμείς βοσκάμε κουτόχορτο;
Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2013
Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2013
"ΚΌΠΡΟΣ ΤΟΥ ΑΥΓΕΊΟΥ"
Η ΚΌΠΡΟΣ ΤΟΥ ΑΥΓΕΊΟΥ,
ΕΓΚΑΤΕΣΤΆΘΗ ΠΙΑ ΓΙΑ ΚΑΛΆ,
ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΉ....
ΜΌΝΟ ΠΟΥ ΣΤΙΣ ΜΈΡΕΣ ΜΑΣ,
ΔΕΝ ΖΕΙ ΠΛΈΟΝ,
ΤΟ ΥΠΈΡΟΧΗ ΑΛΉΘΕΙΑ,
ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΉ...
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013
Αα...ΡΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΣΚΑΤΙΑΡΗΔΕΣ! ΜΑΣ ΚΑΝΑΤΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ...
ΑΠ' ΤΟ ΚΎΡΙΟ ΆΡΘΡΟ ΤΗΣ "Καθημερινής"
Έρευνα που διεξήγαγε το ΔΝΤ έδειξε ότι το «σφίξιμο των λουριών» στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες ίσως δεν αποτελεί πλέον τον κύριο μοχλό ανάπτυξης, σε σχέση με την περίοδο όπου η οικονομική κρίση βρισκόταν στο ζενίθ, εντούτοις όμως οι κυβερνήσεις θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικές όσον αφορά τις δραστικές περικοπές δαπανών!
---------------------------------------------
ΤΙ ΜΟΥ ΛΈΤΕ ΠΑΝΆΘΕΜΑ ΣΑΣ;
ΤΙ ΜΟΥ ΛΈΤΕ;
ΕΔΩ ΑΥΤΟΚΤΌΝΗΣΑΝ ΆΝΘΡΩΠΟΙ,
ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΕΣ ΔΙΑΛΎΘΗΚΑΝ,
ΠΕΡΙΟΥΣΊΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΆΦΗΚΑΝ,
ΚΡΆΤΗ ΠΑΡΑΠΑΊΟΥΝ,
ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ 'ΣΕΙΣ,
ΑΝΏΤΕΡΟΙ ΌΛΩΝ,
ΔΉΘΕΝ ΑΔΙΆΦΟΡOI ΤΥΡΒΆΖΕΤΕ!
ΔΗΛΑΔΉ ΓΙΑ ΠΟΙΌΝ ΓΊΝΑΝ ΌΛΑ ΑΥΤΆ;
ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΊΣΕΤΕ 'ΣΕΙΣ;
BPE ΑΣ ΤΟΝ ΔΙΆΟΛΟ,
ΧΕΣΜΕΝΟΥΣ ΣΑΣ ΈΧΩ,
ΚΑΙ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΏΠΗ ΣΑΣ,
ΦΤΟΥ ΣΤΑ ΜΟΎΤΡΑ ΣΑΣ,
ΠΑΛΙΌΚΟΤΕΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΆ!
ΤΏΡΑ, ΤΏΡΑ...:
"ΓΑΊΑ ΠΥΡΊ ΜΙΧΘΉΤΩ!"
Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013
ΚΑΤΆΠΤΥΣΤΟΙ...
--------------------------------------------
Η ΜΟΊΡΑ ΤΟΥΣ ΠΟΙΆ ΝΑ ΄ΝΑΙ ΆΡΑΓΕ ΑΥΤΏΝ ΤΩΝ ΟΥΤΙΔΑΝΏΝ;
Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012
Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2012
ΠΑΝΤΟΤΕ...
Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012
ΤΟΣΟ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΙ....
Διαταγές εκτελέστηκαν "OVER"!
Α. Σαμαράς
Πρωθυπουργίσκος κι αυτός!
Ίδιος κι απαραλλαχτος με το γιωργάκη...
Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012
Τραπεζοϋπάλληλοι
Το αποτέλεσμα προς το παρόν, είναι να μου απαγορεύσουν την είσοδο στην τράπεζα (φαντάζομαι και άλλων ανάπηρων), αφού το άνοιξε-κλείσε είναι πλέον αδύνατο για μένα, λόγω του βάρους που έχουν οι πόρτες και του περιορισμένου του χώρου! Χρειάστηκε αρκετός καιρός και αρκετή επιδεξιότητα από μένα κι απ’ την κοπέλα που με συνόδεψε και πολλές-πολλές μανούβρες στο στενό «κλουβάκι»! Καλή της ώρα… Την ευχαριστώ! Σημειωτέον δε, ότι αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, αυτοί οι κύριοι ξοδεύουν άφθονο χρήμα για να προφυλάξουν τι άραγε; Είναι άραγε τόσο πλούσιοι;
Ο Διευθυντής κλεισμένος σε γυάλινο ολοκαίνουργιο κλουβάκι του, μου δικαιολογήθηκε με αρκετά έντονο ύφος, υποψιάζομαι ότι έχει κι αυτός συμμετοχή, ότι Άλλοι αποφάσισαν και όχι αυτός! (… Λες και δεν ξέρουμε με τίνος υποδείξεις γίνονται αυτού το είδους οι γελοιότητες!) Φαντάζομαι ότι φτιάχνοντας την πόρτα και το κλουβάκι παρουσίασε «έργο»! …Έργο του οποίου ανέλαβε και την υψηλή εποπτεία πίνοντας καφέ στο γειτονικό καφενείο… Τα συμπεράσματα δικά σας!
Υ.Γ Το απαύγασμα ακαλαισθησίας και αποκτήνωσης είναι ότι αφαίρεσαν τα όμορφα εξώφυλλα που ήταν μπροστά από το μηχάνημα ανάληψης! Τα εξώφυλλα αυτά πέρα ότι ήταν καλόγουστα με βοηθούσαν υποστηρίζοντας να ανεβαίνω ασφαλώς στο ΑΤΜ, παρά την αναπηρία μου! Το αστείο είναι ότι απ’ αυτό το μηχάνημα συνεχίζω να πληρώνομαι… Πρέπει δηλαδή τουλάχιστον 2-3 φορές κάθε μήνα να ανεβαίνω εκείνα τα αναθεματισμένα σκαλιά…
Και εμένα καλά, μου απαγόρευσαν την είσοδο στην τράπεζα, ας βάλουν τουλάχιστον βοηθητικές μπάρες στα ΑΤΜ…. Έλεος!
Θοδωρής Ν. Ελευθερίου
Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΡΕΛΑΣ
Μια-μια κλείνουν οι υπηρεσίες στο νησί, αύριο η Δ.Ο.Υ, μεθαύριο το Ι.Κ.Α, αντιμεθαύριο το Ταχυδρομείο και ούτω καθ' εξής...
Αποτέλεσμα είναι να ξεπουλιώνται όλες αυτές οι απαραίτες κερδοφόρες υπηρεσίες σε άλλα οικονομικά συμφέροντα και να αποστεωνόμαστε σιγά-σιγά!
Με συγκεκριμένο πλάνο οικονομικής συρρίκνωσης του Δ.Ν.Τ. που δεν το χρειαζόμασταν αλλά το κουβαλάμε στις δύσμοιρες πλάτες μας, (ας όψεται ο άχρηστος Γ. Α. Παπανδρέου και οι τυχάρπαστοι συνενόχοι του), διαλυόμαστε σαν κράτος και πουλιόμαστε, υπακούοντας στα χείριστα οικονομικά φασιστοειδή με την δικαιολογία ότι είμαστε ασύμφοροι και πολυδάπανοι, μέχρι που ακούσαμε ότι πρέπει να εκκενώσουμε τα νησιά κάτω των 150 κατοίκων και διάφορα τέτοια ευτράπελα !
Οι γελοίοι…ΤΕΤΟΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΘΕΛΟΥΝ;
Απ’ την άλλη οι Τούρκοι σφύζουν από ισχύ και μας απειλούν ποικιλοτρόπως, (έχουν δε το θράσσος να μας πουλάνε στην τηλεόραση, ιστορία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους)! Άραγε ποιους σκοπούς εξυπηρετούν;
Στην διαστρέβλωση της αλήθειας;
Εμείς κλεισμένοι στα χιλιάδες προβλήματα μας, αδύναμοι κοιτάμε τις φτωχές μας τις ζωές χωρίς δύναμη αντίδρασης, χωρίς προοπτική. Στις μέρες μας συντελούνται γεγονότα και δήθεν «αλλαγές» που δεν έχουν άλλο στόχο παρά να μας καθυποτάξουν, να μας ελατώσσουν σαν νούμερο (υπερπληθυσμός του πλανήτη) και να μας χαλιναγωγήσουν άβουλα όντα, στις ορέξεις του καθενός επίδοξου αρχηγού, του «Μεγάλου Αδελφού» του προφητικού Όργουελ! Εκείνο που κάνει εντύπωση είναι το ότι δεν αντιδρούμε, αλλά πώς να αντιδράσουμε; Με ποια άραγε ιδεολογία; Όταν όλες οι ιδεολογίες αριστερές, δεξιές και κεντρώες έχουν πλέον φαλιρίσει;
Μια σκέψη κάνω: - Μήπως θέλουν να μας διαλύσουν σαν κράτος;
Γιατί σε παραπάνω θυσίες δύσκολα πλέον θ' αντέξουμε...
Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012
ΔΗΛΑΔΉ ΜΑΣ ΚΆΝΟΥΝ ΌΤΙ ΘΈΛΟΥΝ...
Ονομάζεται Άγκελα Μέρκελ! Το πώς μια Βασίλισσα του Γ’ Ράϊχ απευθύνεται στους υποτακτικούς της, ξοδεύοντας μια ολόκληρη μέρα για να κάνει εθιμοτυπικές χειραψίες με τους γελοίους μη-Αρείους υποτακτικούς της είναι απορίας άξιο!
Αυτό πείθει για την ειλικρίνεια των προθέσεων της!
Μάλλον γονατιστός θα την «έγλειψε» ο Σαμαράς για να μας κάνει την «τιμή» να μας επισκεφθεί, οπότε δεν πρέπει να της χρεώσουμε το κουτί με τα γλυκά που δεν έφερε όταν μπήκε στην χώρα!
Αντίθετα θα πρέπει να της χρεώσουμε την οικονομική καταπίεση που μας έκανε και θα μας κάνει, το ξινισμένο ύφος της όταν απευθύνει τους λόγους της για μας που είμαστε το 5% τοις εκατό, γιατί τόσο ακριβώς ποσοστό πληθυσμού της Ευρώπης είμαστε, για να μην μιλήσω για εκείνα τα ανεκδιήγητα ταγεράκια που φοράει, ούτε για το φουσκωτό χτένισμα που έχει στο έγχρωμο μαλλί!
Μια χάρμα οφθαλμών «Κυράτσα» που η μύτη της στάζει φαρμάκι.
Μια στολή κι ένα πηλίκιο της Βέρμαχτ πάνω στο φουσκωτό μαλλί, της πηγαίνουν γάντι …A, κι ένα μαστίγιο ιππασίας στο χέρι με το οποίο ρυθμικά να χτυπάει τις μπότες της! Μα που τα πουλάς αυτά τα κακόγουστα παραμύθια κυρά μου; Και ‘συ μια απ’ τα ίδια είσαι!
Αλλά ας γυρίσουμε πίσω στα δικά μας… Αν δεν μ’ απατά η μνήμη μου, το όνομά της "Άγκελα Μέρκελ" δεν φιγουράριζε στα ψηφοδέλτια κανενός ανεκδιήγητου κόμματος της «επικράτειας»! Άρα η εν λόγω κυρία δεν ήτανε καν’ στις επιλογές του Ελληνικού λαού! Τώρα το πώς «ήλθε» στα Ελληνικά πράγματα κι απέκτησε και λόγο, αυτό είναι μια πονεμένη ιστορία… Πολύ Πονεμένη!
Ας όψονται ο πρώτος διδάξας ανεκδιήγητος γιωργάκης, ο άλλος καλός άνθρωπος ο βαγγελάκης, ο ύπουλος αντωνάκης, ο υποτακτικός λουκάς, ο απρόσωπος κάρολος.
Και κάτι ονόματα που φιγουράρουν σε λίστες CD τα οποία για μας τους «κοινούς θνητούς» είναι ακόμα απαγορευμένα… Γιατί οι «γνωρίζοντες» τα πράγματα το ξέρουν από πρωθυπουργίας του αδέξιου γιωργάκη!
Το πώς και το γιατί ανεχόμαστε ακόμα τέτοια «ψεύτικα τομάρια» εγχώρια και αλλοδαπά αυτό κι αν είναι απορίας άξιο και δεν παίρνουμε τον παμπάλαιο βούρδουλα να τους οργώσουμε τα τομάρια τους…
Εδώ αντέξαμε 400 χρόνια Τούρκικο ζυγό κι Αυτούς δεν θα αντέξουμε;
Εδώ αντέξαμε να μας σκοτώνουν, να μας βιάζουν, να μας βάζουν χαράτσια, να γίνονται μετακινήσεις πληθυσμών … Από ποιους; Μα απ’ τους Τούρκους… Και ‘μείς να παρακολουθούμε τα Τούρκικα σήριαλ; Στο Θεό σου τα Τούρκικα σήριαλ; -Ε Λ Ε Ο Σ!
Δουλοπάροικοι είμαστε….
Αχ ρε κακομοίρα Ελλάδα πόσα πια ν’ αντέξεις;
Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012
Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2012
Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012
Ναι...
Μα ναι,
Αυτό που καθρφτίζεται,
Με κάθε του λεπτομέρεια,
Στον ακαθόριστο βυθό,
Των ματιών μου,
Είναι το φεγγάρι...
Θοδωρής Ν. Ελευθερίου
Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012
Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012
Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012
Aλλο συμφορά και άλλο κακούργημα
Σε μιαν αναπάντεχη συμφορά (σεισμό, φωτιά, πλημμύρα, λοιμό, ξενική εισβολή και κατοχή) οι άνθρωποι σφίγγουμε τα δόντια και υπομένουμε. Ξυπνάνε απρόσμενες δυνάμεις αντοχής, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης αποδείχνεται πολυμήχανο. Oχι ανώδυνα ούτε χωρίς θύματα – η συμφορά έχει κόστος ανθρώπινες ζωές, είναι πάντοτε απειλή θανάτου. Aλλά έχει τη «λογική» ότι ξεπερνάει τις δυνατότητές μας να την αποτρέψουμε, γι’ αυτό και χαλυβδώνει το πείσμα μας, η ψυχή αντιστέκεται. H ανεργία δεν είναι συμφορά. Oταν ξεπερνάει τα όρια της παροδικής συγκυρίας και αδρανοποιεί το ένα τέταρτο του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Tο κακούργημα έχει αυτουργούς, φυσικούς και ηθικούς. Eίναι οι διαχειριστές της εξουσίας που κατάστρεψαν την οικονομία από στυγνή ιδιοτέλεια ή εγκληματική ανικανότητα. Yπερχρέωσαν εξωφρενικά τη χώρα, σπατάλησαν τα εισοδήματά της, τον όποιο πλούτο της. Mόνο για να συντηρήσουν το πελατειακό κράτος, το απολυταρχικό καθεστώς της κομματοκρατίας. Σήμερα στην Eλλάδα οι υπαίτιοι για την εφιαλτική ανεργία, προκλητικά και επιδεικτικά ατιμώρητοι, συνεχίζουν να ασκούν εξουσία (οι ίδιοι ή τα κόμματα που τους παρήγαγαν), την ώρα που εκατομμύρια θυμάτων τους καταστρέφονται ψυχικά. Oι τρεις πρώτοι μήνες μετά την απόλυση, αντέχονται. Mετά, η ψυχική διάλυση του άνεργου είναι μαρτύριο. H λέξη μαρτύριο κυριολεκτεί. Σπάνια ο άνθρωπος βγαίνει ψυχικά και σωματικά αλώβητος από μακρά περίοδο ανεργίας. Eίναι σαν να τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν φριχτά «κατά λάθος». Aπό δικαστική πλάνη ή ξαστόχημα των διωκτικών αρχών. Tο ίδιο και η υπερφορολόγηση του πολίτη. Δεν είναι συμφορά. Oταν οδηγεί τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού στα όρια της λιμοκτονίας, ρημάζει τις αποταμιεύσεις του μόχθου, νεκρώνει τη χαρά της παραγωγικής δημιουργίας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Eγκλημα εν ψυχρώ, εκ προθέσεως. Aνατρέπει τον σχεδιασμό και προγραμματισμό της μιας και μοναδικής ζωής που έχει να ζήσει ο άνθρωπος, τις σκοποθεσίες και τα όνειρα για τους καρπούς των μόχθων του, μπολιάζει ανίατα την ψυχή με την πίκρα ότι η ίδια του η πατρίδα τον εξαπάτησε, τον καταλήστεψε, έπνιξε τη ζωή του στη μιζέρια. Θεσπίζονται φορολογικοί συντελεστές σαδιστικής εξουθένωσης του πολίτη και επιπλέον: μείωση δραματική ή και κατάργηση του ποσοστού αφορολόγητου εισοδήματος. Eξωφρενικής αυθαιρεσίας χαράτσια. «Eκτακτες» εισφορές που τακτά επαναλαμβάνονται. Eισφορές καταναγκαστικής «αλληλεγγύης». Tέλη ακίνητης περιουσίας. Δημοτικά τέλη. Yπέρογκο ειδικό τέλος που προσδιορίζεται όχι από το εισόδημα αλλά από το εμβαδόν της κατοικίας και εισπράττεται εκβιαστικά μαζί με την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος. Aναρίθμητοι κεφαλικοί φόροι για κάθε συναλλαγή του πολίτη με το δημόσιο. H αυθαίρετη υπερφορολόγηση ιδρύει αντιπαλότητα κράτους και πολίτη. Yποτίθεται ότι το κράτος, η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας, συστήθηκε για να κοινωνείται η χρεία, να υπηρετεί το κράτος, με τις υπηρεσίες του και τους θεσμούς του, την ανάγκη του πολίτη, του κάθε πολίτη. Στο καθεστώς της ελλαδικής κομματοκρατίας η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας υπηρετούν τους κατέχοντες την εξουσία, τις κομματικές συντεχνέις, όχι τον πολίτη. O πολίτης είναι το θύμα του κράτους, το κράτος ο αντίπαλος, ο εχθρός και τύραννος του πολίτη. Oπου και όπως μπορεί ο πολίτης θα προσπαθήσει να αποφύγει τη θυματοποίηση, να ξεγελάσει το κράτος, να παρακάμψει τις παρεμβάσεις του κράτους στη ζωή του. Nα φοροδιαφύγει. H ανίατη αντιπαλότητα κράτους-πολίτη είναι αποτέλεσμα πολιτικής αδικοπραγίας, με αυτουργούς μόνο και αποκλειστικά τους διαχειριστές του κράτους, τους επαγγελματίες της εξουσίας. Eξουσιάζουν καταπατώντας και ακυρώνοντας κάθε σύμβαση (συμβόλαιο, σύνταγμα) που ρυθμίζει τις σχέσεις πολίτη και κράτους. H φορολόγηση του πολίτη, όπως και η μισθοδοσία του δημόσιου λειτουργού και η συνταξιοδότησή του έχουν τη λογική και τον χαρακτήρα συνθήκης, συμβολαίου που δεσμεύει αμοιβαία τους συμβαλλόμενους. Tο κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωση να παρέχει στον πολίτη περίθαλψη, εκπαίδευση, συγκοινωνίες, έννομη τάξη, κ. τ. ό., ο πολίτης αντιπαρέχει στο κράτος μέρος των εσόδων από την εργασία του για να συντηρούνται οι κρατικές λειτουργίες. Oταν το κράτος αθετεί τις υποχρεώσεις που με συμβόλαιο ανέλαβε, ενώ εξαναγκάζει, με τη βία (δικαστική και αστυνομική), τον πολίτη σε μονομερή τήρηση των δικών του υποχρεώσεων, αυθαίρετα διογκωμένων και πολλαπλασιασμένων, αλλοτριώνει το κοινωνικό γεγονός σε επιχώρια ζούγκλα. Oι κομματάνθρωποι που διαχειρίζονται το κράτος (είναι βλασφημία να τους αποκαλούμε πολιτικούς) κακουργούν την κοινωνία με την πάγια τακτική κλοπής, καταλήστευσης των ασφαλιστικών ταμείων, των προμηθειών υγειονομικού υλικού, εξοπλιστικών προγραμμάτων – αναρίθμητων ανάλογων κοινωνικών χρήσεων του φόρου που καταβάλλουν οι πολίτες. Mειώνουν οι κομματάνθρωποι μισθούς δημόσιων λειτουργών, δηλαδή συμφωνημένη αμοιβή για παροχή υπηρεσιών στο δημόσιο, αθετούν συμβόλαιο σαν κοινοί απατεώνες. Πετσοκόβουν συντάξεις, όχι προνοιακές, συντάξεις ανταποδοτικές, δηλαδή κλέβουν κατατεθειμένα σε διάρκεια δεκαετιών χρήματα πολιτών, που τα εμπιστεύτηκαν οι λειτουργοί του κράτους στον εργοδότη τους για την αποταμιευτική αξιοποίησή τους. Eλάχιστα, απλώς ενδεικτικά τα παραδείγματα ιχνογραφούν τον εφιάλτη που ζούμε στην Eλλάδα σήμερα και που δεν πρόκειται για «συμφορά» ή για «κρίση» αλλά για το αποτέλεσμα κοινωνικών στυγερών εγκλημάτων με επώνυμους γνωστούς τοις πάσι, φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς. Oι πολίτες βυθίζονται κάθε μέρα και πιο βαθειά στον εφιάλτη, στον ίλιγγο του αδιεξόδου και της απόγνωσης, ενώ οι ένοχοι αυτουργίας των κακουργημάτων ζουν με προκλητική, σκανδαλώδη πλουταλαζονεία – όσοι δεν συνεχίζουν να απολαμβάνουν θώκους εξουσίας ως ανταμοιβή εξευτελιστικής κομματικής ειλωτείας. Δεν ζούμε συμφορά, δοκιμασία, ατύχημα, ζούμε συντελεσμένο κακούργημα. Oσο περισσότεροι πολίτες το συνειδητοποιούν τόσο πληθύνονται οι πιθανότητες να γεννηθεί η ελπίδα. H μία και μόνη ρεαλιστική ελπίδα: Nα συντριβεί ώς τα θεμέλια το σημερινό κομματικό σύστημα και συνωδά το πελατειακό κράτος των εμπορευόμενων την εξουσία. Nα προκηρυχθούν εκλογές για Συντακτική Eθνοσυνέλευση, για καινούργιο Σύνταγμα. Mε τους δωσιλόγους στερημένους κάθε πολιτικό δικαίωμα.
Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012
ΒΡΩΜΕΡΉ ΜΈΡΚΕΛ...
"ΠΑΛΗΟ-ΓΡΈΝΤΖΩ... ΜΑΤΏΝΕΙ Η ΚΑΡΔΙΆ ΤΗΣ!"
ΈΧΕΙ ΚΙ ΑΥΤΉ Η ΚΑΡΙΌΛΑ ΚΑΡΔΙΑ;
Κυριακή 12 Αυγούστου 2012
Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012
γιατί κ. γιωργάκη;
Τετάρτη 25 Ιουλίου 2012
Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012
Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012
Robust Ideal
Δευτέρα 2 Ιουλίου 2012
Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012
Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012
Σάββατο 9 Ιουνίου 2012
Γιατί η Ελλάδα; (Μάριο Βάργκας Λιόσα)
Η Ελλάδα δεν μπορεί να πάψει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Ευρώπης, χωρίς η τελευταία να μετατραπεί σε μια γκροτέσκα καρικατούρα του εαυτού της, καταδικασμένη στην πιο παταγώδη αποτυχία. Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της Ευρώπης.
Σε εκείνο το δείπνο, πριν από μερικά χρόνια, κάθισα δίπλα σε μια ηλικιωμένη κυρία που κάλυπτε τα μάτια της με μεγάλα σκούρα γυαλιά. Ήταν συμπαθητική, κομψή, μιλούσε εξαίσια γαλλικά και, παρόλο που κατέβαλλε μεγάλες προσπάθειες για να το κρύψει, σε ό,τι έλεγε και σκεφτόταν έλαμπε ένας τεράστιος πολιτισμός. Μόνο στα μισά του δείπνου αντιλήφθηκα, από την ιδιαίτερη προσοχή με την οποία χειριζόταν τα μαχαιροπήρουνα, πως ήταν τυφλή ή, τουλάχιστον, ότι η όρασή της ήταν πολύ περιορισμένη.
Μόνο όταν χωρίσαμε μετά το δείπνο, ανακάλυψα ότι η Ζακλίν ντε Ρομιγί ήταν μια μεγάλη ελληνίστρια, καθηγήτρια Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας στην École Normale και στη Σορβόννη, η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια του Κολεγίου της Γαλλίας και μία από τις λίγες εκπροσώπους του γυναικείου φύλου στη Γαλλική Ακαδημία. Το πρώτο βιβλίο της που διάβασα, το "Γιατί η Ελλάδα;", με εντυπωσίασε όσο και η ίδια. Παρά το γεγονός ότι αυτά που γράφει έχουν συμβεί πριν από είκοσι πέντε αιώνες, είναι εξαιρετικά επίκαιρα και η ανάγνωσή τους θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική για τους Ευρωπαίους τούτες τις μέρες που, τρομοκρατημένοι από αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, το ιλιγγιώδες χρέος της, την πολιτική αναρχία, τη φοβερή φτώχεια και την άνοδο του φασιστικού και κομμουνιστικού εξτρεμισμού στις τελευταίες εκλογές, πιστεύουν ότι η έξοδος της χώρας από το ενιαίο νόμισμα, και ακόμη και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι αναπόφευκτη έως και αναγκαία.
Το βιβλίο εξηγεί πώς η νεαρή Ζακλίν διάβασε στα σχολικά της χρόνια Θουκυδίδη και πώς η εντύπωση που της προκάλεσε ο ένας από τους δύο πατέρες της Ιστορίας (μαζί με τον Ηρόδοτο) κατεύθυνε την κλίση της στη μελέτη της κλασικής Ελλάδας, στην οποία θα αφιέρωνε τη ζωή της. Το δοκίμιο κάνει έναν απολογισμό, με τρόπο σαφή, ψυχαγωγικό και βαθύ –σπάνιος συνδυασμός για ειδικό– εκείνου του θαυμαστού 5ου αιώνα προ Κοινής Εποχής στον οποίο ιστορία, φιλοσοφία, τραγωδία, πολιτική, ρητορική, ιατρική, γλυπτική έφτασαν στο απόγειό τους στην Ελλάδα, και έθεσαν τα θεμέλια γι’ αυτό που τελικά θα ονομαζόταν δυτικός πολιτισμός.
Ο Όμηρος και ο Ησίοδος είναι σημαντικά προγενέστεροι του 5ου αιώνα, φυσικά, ενώ υπάρχουν καλλιτέχνες, διανοητές και κωμωδιογράφοι και μετά την εν λόγω ιστορική περίοδο. Το βιβλίο δεν διστάζει να υποχωρεί ή να προχωρεί στον χρόνο, ώστε να τους εντάξει όλους στην ελληνική κληρονομιά, παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος αυτού που αποκαλεί "μια ξενάγηση μέσα από τα κείμενα" επικεντρώνεται σε εκείνο το μικρό χρονικό διάστημα των 100 χρόνων, όπου στον περιορισμένο χώρο του ελληνικού κόσμου υπάρχει μια ορμητική έκρηξη, μια φρενήρης δημιουργικότητα σε όλους τους τομείς του πνεύματος, με ιδέες, αισθητικά πρότυπα, πνευματικά μοντέλα, εφευρέσεις και ανακαλύψεις, χάρη στις οποίες ο πολιτισμός του λόγου θα έπαιρνε μια κρίσιμη απόσταση από όλους τους άλλους πολιτισμούς του παρελθόντος και της εποχής του, και, χωρίς να το επιδιώκει ή να το γνωρίζει, θα άλλαζε για πάντα την παγκόσμια ιστορία.
Η Ζακλίν ντε Ρομιγί καταδεικνύει ότι στην Ελλάδα γεννήθηκαν, ή απέκτησαν μια πραγματική υπόσταση και έναν δυναμισμό που ποτέ πριν δεν είχαν υπάρξει στην κοινωνική ζωή κανενός λαού, οι καθοριστικοί παράγοντες της ανθρώπινης προόδου, όπως η δημοκρατία, η ελευθερία, το δίκαιο, η τέχνη και ο λόγος χωρίς τα δεσμά της θρησκείας, οι έννοιες της ισότητας, της υπεροχής του ατόμου, του πολίτη, και ένας μοναδικός, νέος τρόπος σύνδεσης του ανθρώπου με τη μετά θάνατον ζωή και τους θεούς, και, φυσικά, οι ιδέες της ομορφιάς και της ασχήμιας, του καλού και του κακού, της ευτυχίας και της δυστυχίας που, αν και με τις αναπόφευκτες αποχρώσεις και προσαρμογές που έχει επιβάλει η ιστορία, παραμένουν εν ισχύι.
Προκαλεί τον θαυμασμό το ότι ένας λαός τόσο μικρός και τόσο ελάχιστα συνεκτικός πολιτικά, φτιαγμένος από λίγες πόλεις και αποικίες απλωμένες σε όλη την Ευρώπη και τη Μικρά Ασία, οι οποίες διατηρούσαν μεγάλο βαθμό ανεξαρτησίας μεταξύ τους, ένας λαός ενστικτωδώς απρόθυμος να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία, να ασκήσει αυτοκρατορική εξουσία και να υποστεί την κυριαρχία ενός τυράννου (όπως έκαναν όλοι οι άλλοι) ήταν σε θέση να αφήσει στην ιστορία της ανθρωπότητας ένα ίχνος τόσο βαθύ, τόσο παρόν τόσους πολλούς αιώνες αργότερα, όταν σχεδόν όλες οι άλλες μεγάλες αυτοκρατορίες ή πολιτισμοί –οι Πέρσες και οι Αιγύπτιοι, για παράδειγμα– αποτελούν σήμερα ως επί το πλείστον, χωρίς να ξεχνάμε κανένα από τα θαύματά τους, μουσειακά κομμάτια.
Δεν ήταν ατύχημα ούτε έργο της τύχης, υπήρχαν λόγοι γι' αυτό και στο βιβλίο της Ζακλίν ντε Ρομιγί παρελαύνουν μπροστά στα μάτια μας με το ίδιο παράστημα, την ομορφιά και την κομψότητα που με μάγεψαν εκείνο το βράδυ στη συνομιλία μας. Οι σωκρατικοί και πλατωνικοί διάλογοι, εκτός του ότι ήταν ένας τρόπος φιλοσοφικής διδασκαλίας, μας εξηγεί η συγγραφέας, έμαθαν στους ανθρώπους ότι η συνομιλία, η συζήτηση σε ομάδες, είναι ένας πιο πολιτισμένος και ηθικός τρόπος συνύπαρξης απ’ ό,τι οι διαταγές ή η υπακοή, είναι μια μορφή επικοινωνίας που αναγνωρίζει ή καθιερώνει εξαρχής μια βασική ισοτιμία, μία αμοιβαιότητα δικαιωμάτων μεταξύ των συνομιλητών. Έτσι αναδύθηκε η ελευθερία, έπαψε ο άνθρωπος να είναι ζώο, γεννήθηκε αληθινά η ανθρωπιά του ανθρώπου.
Αυτή η παρουσίαση στο Γιατί η Ελλάδα; δεν εμφανίζεται ως μια αφηρημένη συζήτηση, αλλά μέσα από σχόλια και λογοτεχνικά αποσπάσματα, γιατί, όπως η συγγραφέας ποτέ δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει, ό,τι αποτελεί έναν πολιτισμό εκπροσωπείται κατ' ουσίαν στα λογοτεχνικά του έργα, και η πραγματική κριτική είναι αυτή που ερευνά την ποίηση, την πεζογραφία, το θέατρο, το δοκίμιο που παράγει μια κοινωνία καθώς αναζητά τις κρυμμένες αλήθειες που τροφοδοτούν τη φαντασία της και διαπερνούν τις περιπέτειες και τους ήρωες στους οποίους οι καλλιτέχνες έδωσαν ζωή για να κατευνάσουν τη δίψα των ανθρώπων της για το απόλυτο, τη δίψα τους να ζήσουν άλλες ζωές.
«Χωρίς να το ξέρουμε, αναπνέουμε τον αέρα της Ελλάδας κάθε στιγμή», γράφει σε μια από τις σελίδες του. Ένα από τα μεγάλα παράδοξα είναι ότι οι Έλληνες, οι οποίοι ποτέ δεν κατέκτησαν κανέναν λαό και πολέμησαν μόνο για την υπεράσπιση της ελευθερίας τους, αργότερα κυριάρχησαν διακριτικά σε όλο τον κόσμο, αρχίζοντας από τη Ρώμη, της οποίας οι λεγεώνες πίστεψαν ότι κατέλαβαν άκοπα την Ελλάδα, όταν στην πραγματικότητα θα ήταν οι ηττημένοι που θα κατόρθωναν να διεισδύσουν στον νου, στο πνεύμα και ακόμη και στη γλώσσα του κατακτητή. (Το δοκίμιο αποκαλύπτει ότι επί πολλά χρόνια εθεωρείτο εκλεπτυσμένο για τις ρωμαϊκές οικογένειες των συγχρόνων του Κικέρωνα και του Βιργιλίου να μιλούν ελληνικά).
Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα του σήμερα είναι πολύ διαφορετική από εκείνη που έκτισε τον Παρθενώνα, από εκείνη στην οποία φιλοτέχνησε τα γλυπτά του ο Φειδίας και αγόρευσε ο Σόλωνας. Στους είκοσι πέντε αιώνες που μεσολάβησαν ο λαός της έχει βιώσει ίσως πιο πολλές συμφορές και καταστροφές από τους περισσότερους άλλους: εξωτερικούς και εμφυλίους πολέμους, κατοχές που επί αιώνες κατέστρεψαν την ελευθερία της, τυραννίες και απομόνωση που αρκετές φορές απείλησαν να τη διαλύσουν. Σήμερα το πρωί διάβασα στην International Herald Tribune μια τρομακτική περιγραφή της κατάστασης της οικονομίας της, για τα τερατώδη προνόμια που απολάμβαναν όλα αυτά τα χρόνια οι εφοπλιστές, ο τραπεζίτες και οι πιο πλούσιοι επιχειρηματίες, απαλλασσόμενοι από την καταβολή φόρων, και για τις περιουσίες που έχουν διαφύγει και εξακολουθούν να διαφεύγουν από τη χώρα προς την Ελβετία και τους ασφαλέστερους φορολογικούς παραδείσους ανά τον κόσμο, ενώ οι Έλληνες εξακολουθούν να γίνονται φτωχότεροι, να βλέπουν τους μισθούς τους να συρρικνώνονται ή να περνούν στην ανεργία, στην επαιτεία και την πείνα.
Στο πλαίσιο αυτό, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλοί Έλληνες ψήφισαν στις πρόσφατες εκλογές ναζί και εξτρεμιστές της αριστεράς, αλλά το ότι εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί Έλληνες που πιστεύουν στη δημοκρατία, και ότι οι δημοσκοπήσεις για τις επόμενες εκλογές δείχνουν πως τα κόμματα της κεντροδεξιάς, του κέντρου και της κεντροαριστεράς που υπερασπίζονται την ευρωπαϊκή επιλογή και αποδέχονται τους όρους που έχουν επιβάλει οι Βρυξέλλες για τη σωτηρία της Ελλάδας, θα μπορούσαν να έχουν την πλειοψηφία και να σχηματίσουν κυβέρνηση.
Η ελπίδα μου είναι ότι αυτό θα συμβεί επειδή, απλά, η Ελλάδα δεν μπορεί να πάψει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Ευρώπης, χωρίς η τελευταία να γίνει μια γκροτέσκα καρικατούρα του εαυτού της, καταδικασμένη στην πιο παταγώδη αποτυχία. Η Ευρώπη γεννήθηκε εκεί, στους πρόποδες της Ακρόπολης, είκοσι πέντε αιώνες πριν, και ό,τι καλύτερο έχει, ό,τι αποδέχεται και θαυμάζει περισσότερο στον εαυτό της, συμπεριλαμβανομένης της χριστιανικής θρησκείας –μία από τις πιο όμορφες σελίδες του δοκιμίου της Ζακλίν ντε Ρομιγί εξηγεί γιατί τα περισσότερα Ευαγγέλια γράφτηκαν στα ελληνικά– καθώς και των δημοκρατικών θεσμών, της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει τις μακρινές ρίζες του σε αυτή τη μικρή γωνιά της γηραιάς ηπείρου, στις ακτές του Αιγαίου, όπου το φως του ήλιου είναι πιο δυνατό και η θάλασσα πιο γαλάζια. Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της Ευρώπης και τα σύμβολα δεν μπορούν να καταλυθούν χωρίς αυτό που ενσαρκώνουν να καταρρεύσει και να αποσυντεθεί σε εκείνη τη βάρβαρη σύγχυση του παραλογισμού και της βίας από την οποία μας έβγαλε ο ελληνικός πολιτισμός
Κυριακή 3 Ιουνίου 2012
Σάββατο 2 Ιουνίου 2012
ΜΙΑΣ ΣΚΥΛΑΣ ΓΕΝΝΗΜΑ...
Ουτιδανοί Εντολοδόχοι,
Ψεύτες κι Υποκριτές,
Κακέκτυπα Ηθοποιών Πρώτης Γραμμής,
Πρωθυπουργίσκοι,
Υπουργίσκοι,
Και Βουλευτάδες,
Ακολουθούμενοι απ’ τους Αναπληρωματικούς τους,
Που μόλις Τώρα μόλις αρχίζουν,
Nα Αποκτούν την Γνώση να Αναρριχώνται και να Έρπονται,
Καθώς κι οι παρατρεχάμενοι Βαστάζοι τους,
(Που άλλωστε κι αυτοί,
Σε καιρό καταστροφής,
Μπορούν να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους,)
Τρέχουν με Δήθεν Σπουδή να Ξεπουλήσουν,
Τα ΠΑΝΤΑ!
Για Τριάκοντα Αργύρια...
Δευτέρα 21 Μαΐου 2012
Ο ΚΑΡΕΚΛΟΚΈΝΤΑΥΡΟΣ ΠΡΌΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ!
Προς τον κ. Παπούλια:
-Είστε πρόεδρος της Δημοκρατίας;
Αν είχα τη δύναμη, θα προτιμούσα ως πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας όχι εσάς αλλά τον Ισλανδό πρόεδρο, τον Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. Μπορεί να καυχιόμαστε ότι εμείς γεννήσαμε τη δημοκρατία, αλλά πάει καιρός πια που δεν έχουμε συγγένεια μαζί της. Όταν το ισλανδικό Κοινοβούλιο ενέκρινε κάποιο νόμο παρόμοιο με το Μνημόνιο 1 και στάλθηκε για επικύρωση στον πρόεδρο της δημοκρατίας, αυτός ενεργοποίησε το μόνο... δικαίωμα που είχε, όπως κι εσείς: δεν το υπέγραψε και κάλεσε το λαό σε δημοψήφισμα. Ήταν η πρώτη φορά που έγινε δημοψήφισμα στη χώρα αυτή. Η εξήγηση ήταν σαφής: «Δεν μπορώ εγώ ή οι λίγοι βουλευτές που ψήφισαν αυτό το νόμο να αναλάβω την ευθύνη να επικυρώσω ένα νόμο που θα επηρεάσει τη ζωή κάθε πολίτη της χώρας μου. Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα μόνο ο λαός μπορεί να αποφασίσει». Το δημοψήφισμα έγινε και ο λαός απέρριψε το νόμο. Δεν είχε άδικο: τρεις τράπεζες είχαν δανειστεί 80 δις ευρώ, ήτοι το δεκαπλάσιο από το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα της χώρας, είχαν χρεοκοπήσει και τώρα ζητούσαν από το λαό να πληρώσει τους δανειστές σε διάφορες χώρες. Οι πολιτικοί άρχισαν νέες συνομιλίες με τους δανειστές και έφεραν τροποποιημένο σχέδιο στη Βουλή (κάτι σαν Μνημόνιο 2), το οποίο ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία και στάλθηκε στον πρόεδρο της Δημοκρατίας για επικύρωση. Και πάλι εκείνος είπε όχι και ζήτησε νέο δημοψήφισμα. Το επιχείρημά του ήταν σαφέστατο: «Στα μεγάλα θέματα δεν αποφασίζουν προσωρινοί ηγέτες, ηγέτης είναι ο λαός και αυτός θα αποφασίσει». Χρειάστηκε να κατεβεί στους δρόμους για να υπερασπιστεί τη θέση του ενάντια στη λυσσαλέα επίθεση των πολιτικών. Υπάρχουν βίντεο που δείχνουν τη σύζυγό του να αγκαλιάζει διαδηλωτές που η αστυνομία τους έχει πνίξει στα καπνογόνα. Ήταν ανένδοτος στις αρχές του: «Υπάρχουν χώρες πιο ισχυρές οικονομικά από μας, εμείς όμως δεν πρόκειται να βάλουμε το κέρδος πάνω από τη Δημοκρατία». Στο νέο δημοψήφισμα ο λαός απέρριψε και το Μνημόνιο 2. Ο πρόεδρος το πήγε ακόμα πιο πέρα και ζήτησε αναθεώρηση του συντάγματος, μόνο που αυτή τη φορά η αναθεώρηση δε θα γινόταν από πολιτικούς αλλά από τον ίδιο το λαό. Το επιχείρημά του ήταν και πάλι ατράνταχτο: «Ο λαός είναι η υπέρτατη εξουσία, αυτός πρέπει να συντάξει το σύνταγμα». Έγιναν χιλιάδες συναντήσεις, στάλθηκαν άπειρα ηλεκτρονικά μηνύματα και η λαϊκή επιτροπή κατέληξε σε μια μορφή του συντάγματος που φυσικά δεν είχε ούτε παραγραφές, ούτε ασυλίες και ούτε φοροαπαλλαγές για τους πολιτικούς. Δεν έχει γίνει ακόμα δημοψήφισμα για το σύνταγμα, καθώς οι πολιτικοί παλεύουν με κάθε μέσο να το καθυστερήσουν, αλλά δε θα το πετύχουν για πολύ. Σε κάποια στιγμή χρειάστηκε να καλέσουν το ΔΝΤ για βοήθεια, αλλά υπό ένα όρο: «Θα σας πληρώσουμε ό,τι δανειστούμε, αλλά υπό ένα όρο: δε θα πειραχθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα κοινωνικά προγράμματα, γιατί είμαστε μια σκανδιναβική σοσιαλιστική κοινωνία και σκοπός μας είναι η ευημερία του πολίτη και όχι τα κέρδη των τραπεζών». Ούτε κεραμίδα να έπεφτε στα κεφάλια των αρμόδιων του ΔΝΤ, αλλά τελικά το δέχτηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία του ταμείου, γιατί κατάλαβαν ότι δεν έχουν να κάνουν με άτομα όπως ….. (δε χρειάζεται να αναφέρω ονόματα). Αλλά ο πρόεδρος μιας δημοκρατίας δε σταμάτησε εκεί: ζήτησε να γίνει έλεγχος στα οικονομικά όλων των πολιτικών και πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν τον πέλεκυ της δικαιοσύνης, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του πρωθυπουργού. Η έκθεση της αδέσμευτης επιτροπής έφτασε τις 2,500 σελίδες και χρειάστηκαν 45 συνεχείς ώρες για να διαβαστεί από καλλιτέχνες, συγγραφείς, απλούς πολίτες σε κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας. Και το συμπέρασμά ήταν σαφές: δεν ευθύνεται ο λαός για όσα έκαναν οι πολιτικοί οι οποίο εκλέχτηκαν λέγοντας τα αντίθετα από όσα υποσχέθηκαν. Τρία χρόνια μετά η Ισλανδία αρχίζει να βγαίνει από την κρίση, στην Ελλάδα μας λένε ότι θα χρειαστούν δεκαετίες και αν.... Και κάτι ακόμα: ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ισλανδίας δεν το έκανε αυτό για να κρατηθεί στην καρέκλα. Πριν λίγες μέρες δήλωσε ότι δε θα είναι υποψήφιος για επόμενη θητεία. «Εκπλήρωσα το χρέος μου στο λαό μου» ήταν η λακωνική δήλωσή του (όχι, δεν είπε αν ήταν και στην Εθνική Αντίσταση). Μήπως κ. Παπούλια θα έπρεπε να επισκεφθείτε τους Βίκινγκς της Ισλανδίας για να πάρετε κάποια μαθήματα δημοκρατίας; Μήπως αυτοί που έτρωγαν βελανίδια όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, τώρα ξέρουν καλύτερα τι σημαίνει δημοκρατία ενώ εσείς την ευτελίζετε (ουσιαστικά μια πράξη αιμομιξίας) στη χώρα που γεννήθηκε; Και μια ακόμα δήλωσή του Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον: «Έχω την σταθερή εντύπωση ότι τα κόμματα στη Βουλή δεν εκφράζουν αυτή την εποχή αντίστοιχη αναλογία στο λαό». Εσείς θα κάνατε ποτέ αυτή τη δήλωση, που είναι πασιφανής σε κάθε έλληνα πολίτη; Θα ήθελα να σας δω δίπλα στον Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. Έτσι για να καταλάβω τι σημαίνει γίγαντας και τι νάνος Πρόεδρος της Δημοκρατίας....
Σάββατο 19 Μαΐου 2012
Κυριακή 6 Μαΐου 2012
Παρασκευή 27 Απριλίου 2012
Πέμπτη 26 Απριλίου 2012
Ο ΠΑΠΆΡΑΣ...
Τετάρτη 25 Απριλίου 2012
ΟΥΤΙΔΑΝΌΣ ΠΡΟΔΌΤΗΣ!
Τρίτη 24 Απριλίου 2012
Παρασκευή 6 Απριλίου 2012
ΚΛΕΆΝΘΗΣ ΓΡΊΒΑΣ
ΜΝΗΜΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑ
Πεθαίνοντας στην Πλατεία Συντάγματος
4 Απριλίου 2012
Στις 4 Απριλίου 2012, λίγο μετά την απέλπιδα πράξη του Δημήτρη Χριστούλα, 77 ετών, συνταξιούχου φαρμακοποιού, ενός από τα θύματα των προδοτικών Μνημονίων που προσφέρουν την ελληνική κοινωνία βορά στην ακόρεστη κερδοσκοπική μανία της διεθνούς χρηματοπιστωτικής μαφίας (της πιο επικίνδυνης μορφής του οργανωμένου εγκλήματος στην ιστορία της ανθρωπότητας), οι ύαινες της πλύσης εγκεφάλου, μίσθαρνα όργανα του εγχώριου κλεπτοκρατικού οικονομικού και πολιτικού αληταριάτου, άρχισαν να αφήνουν υπονοούμενα για την «ψυχική υγεία» του θύματος, προσπαθώντας να διαστρέψουν τα πραγματικά αίτια της πράξης του, τα οποία αποτυπώνονται με συγκλονιστική σαφήνεια στο ιδιόχειρο σημείωμα που άφησε:
«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κάθε ίχνος επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μια αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι΄ αυτή… Δεν μπορώ να βρω άλλο τρόπο αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για τη διατροφή μου… Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι (πιάτσα Λορέτο του Μιλάνου)».
Μια κριτική προσέγγιση των κυρίαρχων επιστημονικοφανών ιδεολογημάτων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει καμιά αιτιολογική σχέση ανάμεσα στην αυτοκτονία και στο δίπτυχο «ψυχική αρρώστια» και «κληρονομικότητα». Εάν τα κύρια ψευτοεπιστημονικά ιδεολογήματα για την αυτοκτονία δεν αντέχουν στην κριτική και εάν η αυτοκτονία δεν σχετίζεται αιτιολογικά με το δίπτυχο «ψυχική αρρώστια» και «κληρονομικότητα», νομιμοποιούμαι να αναρωτηθώ εάν και κατά πόσο ενοχοποιείται για την αυτοκτονία μια ορισμένη νοσογόνος κοινωνική δομή και ένα ορισμένο ανθρωποβόρο πλέγμα εξουσιαστικών (πολιτικών και οικονομικών) σχέσεων και πρακτικών.
Κατά την άποψή μου, η αυτοκτονία αποτελεί μια απ' τις ενδεχόμενες, ύστατες και απέλπιδες, αντιδράσεις της ατομικής προσωπικότητας στην αλλοτριωτική και νοσογόνο δράση που ασκούν επάνω της οι διάφοροι κατασταλτικοί θεσμοί.
Ανάμεσα σ' αυτούς ιδιαίτερη θέση κατέχει το θεσμικό πλαίσιο (οικογένεια, σχολείο, στρατός, κράτος) που προετοιμάζει το άτομο για την ένταξη και την ολοκληρωτική καθυπόταξή του στην κατακερματισμένη, αποπροσωποποιημένη, εξαρτημένη και καταναγκαστική εργασιακή δραστηριότητα, η οποία βρίσκει την ολοκλήρωσή της στη γενίκευση και την καθολικοποίηση του καθεστώτος της μισθωτής δουλείας, που αποτελεί το κύριο γνώρισμα της εποχής μας σ' όλη την έκταση του ιδιωτικού και του κρατικού καπιταλισμού.
Μια τέτοια προσέγγιση:
● επιτρέπει μια ικανοποιητική ερμηνεία της αυτοκτονίας
● σκιαγραφεί κάποιες ικανοποιητικές απαντήσεις σε ορισμένα παρεπόμενα ερωτήματα (όπως για παράδειγμα, αυτά που αφορούν στην υψηλότερη συχνότητα αυτοκτονιών σε ορισμένες χώρες) και
● μπορεί να πυροδοτήσει ορισμένες πολιτικές διεργασίες που είναι ασύμφορες για τις υφιστάμενες σχέσεις εξουσίας.
Κι αυτό ακριβώς είναι που προσπαθεί να αποφύγει η εξουσία μέσω των ιδεολογημάτων που εφευρίσκονται και επιβάλλονται από τους απολογητές της,
Κατά κανόνα η αυτοκτονία είναι μια από τις πιθανές απαντήσεις του ατόμου που βιώνει μια κατάσταση απόλυτου αδιέξοδου απέναντι στο οποίο αδυνατεί να βρει κάποια άλλη διαφυγή. Μερικές φορές μπορεί να είναι πράξη αυτογνωσίας, με την έννοια της επίγνωσης των ορίων της ύπαρξης μας (όπως για παράδειγμα η αυτοκτονία της κόρης του Μαρξ και του συντρόφου της, Πολ Λαφάργκ ή η αυτοκτονία του Άρθουρ Κέσλερ). Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση και, πολύ περισσότερο, η πραγμάτωσή της εμπεριέχει ένα στοιχείο τραγικό και ηρωικό, ταυτόχρονα.
Κατά τη γνώμη μου, όλες οι θεωρητικές ασυναρτησίες «περί δειλίας των αυτοκτονούντων» είναι αρεστές μόνο σ' εκείνους που συνηθίζουν να υποδύονται τον «ήρωα» μονάχα από θέση ασφάλειας ή ισχύος (και οι οποίοι, λόγω κοινωνικής θέσης ή ρόλου, είναι έξω από τους αφανιστικούς όρους του «παιχνιδιού» του απόλυτου αδιεξόδου που συμβαίνει να επιβάλλεται σε ορισμένα από τα μέλη κάθε εξουσιαστικής κοινωνίας, παρά και ενάντια στη θέλησή τους).
Όλη αυτή η ασυναρτησία «περί δειλίας» είναι εντελώς ξένη με την κατάσταση που υποτίθεται ότι θέλει να «ερμηνεύσει», όπως συμπεραίνεται και από το εμπειρικά διαπιστωμένο γεγονός ότι τα άτομα που έχουν μια εμπειρία απόπειρας αυτοκτονίας, ποτέ δεν αναφέρονται σ' αυτή με όρους ηρωισμού ή δειλίας, πράγμα τόσο προσφιλές στους διάφορους ψυχοτεχνικούς που εμφανίζονται πάντα ως εκ των υστέρων τιμητές της βιωματικής εμπειρίας του Άλλου, προς την οποία είναι εντελώς ξένοι.
Το σημείωμα του Δημήτρη Χριστούλα
δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι τα κίνητρά του:
● ΗΤΑΝ ΠΡΑΞΗ ενός ανθρώπου που επέλεξε συνειδητά να θυσιάσει τη ζωή του παρά να εκχωρήσει την αξιοπρέπειά του στις ορέξεις του προδοτικού «Κόμματος των Μνημονίων της Καταστροφής», τα μίσθαρνα όργανα του οποίου αγνοούν παντελώς τι σημαίνει «αξιοπρέπεια».
● ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΚΑΛΕΣΜΑ για την ανατροπή και την τιμωρία των πολιτικών μπαμπουίνων, οι οποίοι το εμπνεύστηκαν, το απεργάστηκαν, το στήριξαν και το επέβαλαν, εξαθλιώνοντας συνειδητά και ανενδοίαστα την ελληνική κοινωνία.
● ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΡΟΠΗ: Oχι «δολοφονήστε τους», αλλά «αυτοκτονήστε τους», εξαναγκάζοντάς τους να αντιμετωπίσουν όχι το αφηρημένο και βολικό «δικαστήριο της ιστορίας» (που επικαλούνται) αλλά το συγκεκριμένο και τιμωρό Δικαστήριο των Δοσιλόγων (που τους πρέπει).
Οι εξωνημένοι δωσίλογοι του «Κόμματος των Μνημονίων της Καταστροφής» είναι απολύτως δυνατό να αντιμετωπιστούν αμέσως και διά παντός ΕΑΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ένα μέτωπο από όλες τις αντιμνημονιακές δυνάμεις ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Ας το αποφασίσουμε, επιτέλους.
Πεθαίνοντας στην Πλατεία Συντάγματος
4 Απριλίου 2012
Στις 4 Απριλίου 2012, λίγο μετά την απέλπιδα πράξη του Δημήτρη Χριστούλα, 77 ετών, συνταξιούχου φαρμακοποιού, ενός από τα θύματα των προδοτικών Μνημονίων που προσφέρουν την ελληνική κοινωνία βορά στην ακόρεστη κερδοσκοπική μανία της διεθνούς χρηματοπιστωτικής μαφίας (της πιο επικίνδυνης μορφής του οργανωμένου εγκλήματος στην ιστορία της ανθρωπότητας), οι ύαινες της πλύσης εγκεφάλου, μίσθαρνα όργανα του εγχώριου κλεπτοκρατικού οικονομικού και πολιτικού αληταριάτου, άρχισαν να αφήνουν υπονοούμενα για την «ψυχική υγεία» του θύματος, προσπαθώντας να διαστρέψουν τα πραγματικά αίτια της πράξης του, τα οποία αποτυπώνονται με συγκλονιστική σαφήνεια στο ιδιόχειρο σημείωμα που άφησε:
«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κάθε ίχνος επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μια αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι΄ αυτή… Δεν μπορώ να βρω άλλο τρόπο αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για τη διατροφή μου… Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι (πιάτσα Λορέτο του Μιλάνου)».
Μια κριτική προσέγγιση των κυρίαρχων επιστημονικοφανών ιδεολογημάτων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει καμιά αιτιολογική σχέση ανάμεσα στην αυτοκτονία και στο δίπτυχο «ψυχική αρρώστια» και «κληρονομικότητα». Εάν τα κύρια ψευτοεπιστημονικά ιδεολογήματα για την αυτοκτονία δεν αντέχουν στην κριτική και εάν η αυτοκτονία δεν σχετίζεται αιτιολογικά με το δίπτυχο «ψυχική αρρώστια» και «κληρονομικότητα», νομιμοποιούμαι να αναρωτηθώ εάν και κατά πόσο ενοχοποιείται για την αυτοκτονία μια ορισμένη νοσογόνος κοινωνική δομή και ένα ορισμένο ανθρωποβόρο πλέγμα εξουσιαστικών (πολιτικών και οικονομικών) σχέσεων και πρακτικών.
Κατά την άποψή μου, η αυτοκτονία αποτελεί μια απ' τις ενδεχόμενες, ύστατες και απέλπιδες, αντιδράσεις της ατομικής προσωπικότητας στην αλλοτριωτική και νοσογόνο δράση που ασκούν επάνω της οι διάφοροι κατασταλτικοί θεσμοί.
Ανάμεσα σ' αυτούς ιδιαίτερη θέση κατέχει το θεσμικό πλαίσιο (οικογένεια, σχολείο, στρατός, κράτος) που προετοιμάζει το άτομο για την ένταξη και την ολοκληρωτική καθυπόταξή του στην κατακερματισμένη, αποπροσωποποιημένη, εξαρτημένη και καταναγκαστική εργασιακή δραστηριότητα, η οποία βρίσκει την ολοκλήρωσή της στη γενίκευση και την καθολικοποίηση του καθεστώτος της μισθωτής δουλείας, που αποτελεί το κύριο γνώρισμα της εποχής μας σ' όλη την έκταση του ιδιωτικού και του κρατικού καπιταλισμού.
Μια τέτοια προσέγγιση:
● επιτρέπει μια ικανοποιητική ερμηνεία της αυτοκτονίας
● σκιαγραφεί κάποιες ικανοποιητικές απαντήσεις σε ορισμένα παρεπόμενα ερωτήματα (όπως για παράδειγμα, αυτά που αφορούν στην υψηλότερη συχνότητα αυτοκτονιών σε ορισμένες χώρες) και
● μπορεί να πυροδοτήσει ορισμένες πολιτικές διεργασίες που είναι ασύμφορες για τις υφιστάμενες σχέσεις εξουσίας.
Κι αυτό ακριβώς είναι που προσπαθεί να αποφύγει η εξουσία μέσω των ιδεολογημάτων που εφευρίσκονται και επιβάλλονται από τους απολογητές της,
Κατά κανόνα η αυτοκτονία είναι μια από τις πιθανές απαντήσεις του ατόμου που βιώνει μια κατάσταση απόλυτου αδιέξοδου απέναντι στο οποίο αδυνατεί να βρει κάποια άλλη διαφυγή. Μερικές φορές μπορεί να είναι πράξη αυτογνωσίας, με την έννοια της επίγνωσης των ορίων της ύπαρξης μας (όπως για παράδειγμα η αυτοκτονία της κόρης του Μαρξ και του συντρόφου της, Πολ Λαφάργκ ή η αυτοκτονία του Άρθουρ Κέσλερ). Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση και, πολύ περισσότερο, η πραγμάτωσή της εμπεριέχει ένα στοιχείο τραγικό και ηρωικό, ταυτόχρονα.
Κατά τη γνώμη μου, όλες οι θεωρητικές ασυναρτησίες «περί δειλίας των αυτοκτονούντων» είναι αρεστές μόνο σ' εκείνους που συνηθίζουν να υποδύονται τον «ήρωα» μονάχα από θέση ασφάλειας ή ισχύος (και οι οποίοι, λόγω κοινωνικής θέσης ή ρόλου, είναι έξω από τους αφανιστικούς όρους του «παιχνιδιού» του απόλυτου αδιεξόδου που συμβαίνει να επιβάλλεται σε ορισμένα από τα μέλη κάθε εξουσιαστικής κοινωνίας, παρά και ενάντια στη θέλησή τους).
Όλη αυτή η ασυναρτησία «περί δειλίας» είναι εντελώς ξένη με την κατάσταση που υποτίθεται ότι θέλει να «ερμηνεύσει», όπως συμπεραίνεται και από το εμπειρικά διαπιστωμένο γεγονός ότι τα άτομα που έχουν μια εμπειρία απόπειρας αυτοκτονίας, ποτέ δεν αναφέρονται σ' αυτή με όρους ηρωισμού ή δειλίας, πράγμα τόσο προσφιλές στους διάφορους ψυχοτεχνικούς που εμφανίζονται πάντα ως εκ των υστέρων τιμητές της βιωματικής εμπειρίας του Άλλου, προς την οποία είναι εντελώς ξένοι.
Το σημείωμα του Δημήτρη Χριστούλα
δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι τα κίνητρά του:
● ΗΤΑΝ ΠΡΑΞΗ ενός ανθρώπου που επέλεξε συνειδητά να θυσιάσει τη ζωή του παρά να εκχωρήσει την αξιοπρέπειά του στις ορέξεις του προδοτικού «Κόμματος των Μνημονίων της Καταστροφής», τα μίσθαρνα όργανα του οποίου αγνοούν παντελώς τι σημαίνει «αξιοπρέπεια».
● ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΚΑΛΕΣΜΑ για την ανατροπή και την τιμωρία των πολιτικών μπαμπουίνων, οι οποίοι το εμπνεύστηκαν, το απεργάστηκαν, το στήριξαν και το επέβαλαν, εξαθλιώνοντας συνειδητά και ανενδοίαστα την ελληνική κοινωνία.
● ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΡΟΠΗ: Oχι «δολοφονήστε τους», αλλά «αυτοκτονήστε τους», εξαναγκάζοντάς τους να αντιμετωπίσουν όχι το αφηρημένο και βολικό «δικαστήριο της ιστορίας» (που επικαλούνται) αλλά το συγκεκριμένο και τιμωρό Δικαστήριο των Δοσιλόγων (που τους πρέπει).
Οι εξωνημένοι δωσίλογοι του «Κόμματος των Μνημονίων της Καταστροφής» είναι απολύτως δυνατό να αντιμετωπιστούν αμέσως και διά παντός ΕΑΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ένα μέτωπο από όλες τις αντιμνημονιακές δυνάμεις ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Ας το αποφασίσουμε, επιτέλους.
Πέμπτη 5 Απριλίου 2012
ΑΚΌΜΑ ΈΝΑΣ...

«Ειρηνικά και ενωμένοι, χωρίς βία και διαχωρισμούς. Αποτίουμε φόρο τιμής σε όσους έπεσαν στον βωμό των μνημονίων. Δείχνουμε τη δύναμη της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας, της αντίστασής μας.
Η εκβιασμένη από την εξαθλίωση που επιβάλλει η χούντα των μνημονίων και των υπόδουλων πολιτικών “αυτοκτονία” του συνταξιούχου συνάνθρωπού μας, κάνει την αγανάκτησή μας να ξεχειλίζει, να μην αντέχεται πια!
Δεν θα αφήσουμε όμως την οργή μας να γίνει απελπισία και απόγνωση στρεφόμενη εναντίον του ίδιου εαυτού μας.
Δεν θα αφήσουμε τη βία της αδικίας, της κρίσης, της ανεργίας, της διάλυσης της κοινωνίας και της χώρας από μνημόνια – τρόικα – πολιτικό κατεστημένο να οπλίσει και άλλα χέρια που στρέφονται εναντίον μας σαν κοινωνία, να μας στρέψει τον έναν εναντίον του άλλου.
Δείξαμε πολλές φορές τη δύναμη σαν λαός όταν σταθήκαμε ενωμένοι σε κάθε κατακτητή, σε κάθε μειοψηφία που θέλησε να μας εξουσιάζει.
Ήρθε η ώρα να το κάνουμε άλλη μια φορά!
Σαν ελάχιστο φόρο τιμής:
στον απεγνωσμένο συνταξιούχο συνάνθρωπό μας,
στις εκατοντάδες εκβιασμένες “αυτοκτονίες” από την επιβολή του μνημονίου και μετά σε όλη την Ελλάδα, στους χιλιάδες που ξεσπιτώθηκαν και ζούνε στον δρόμο μέσα στην απόγνωση,
στις εκατοντάδες χιλιάδες που έχασαν τις δουλειές και το εισόδημά τους,
στα εκατομμύρια που ασφυκτιούν να τα βγάλουν πέρα,
σε όλους μας.
Δεν θα γίνουμε οι υποψήφιοι αυτόχειρες που θέλουν.
Κανένας και καμία μόνοι τους ενάντια στην κρίση.
Για να μη θρηνήσουμε άλλες ανθρώπινες θυσίες στον βωμό ενός άπληστου συστήματος.
Για να πληρώσουν αυτοί που μας έφεραν σε αυτό το σημείο».
Τετάρτη 4 Απριλίου 2012
Ο ΟΥΤΙΔΑΝΌΣ κύριος γιούγκερ!
Τρίτη 3 Απριλίου 2012
Δευτέρα 2 Απριλίου 2012
ΠΟΥ ΠΆΜΕ;

Την ανάπτυξη όπλων που θα μετατρέπουν τους ανθρώπους σε «ζόμπι» ενέκρινε ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, αναφέρει η εφημερίδα Mail on Sunday. Τα όπλα θα επιτίθενται στο κεντρικό νευρικό σύστημα των θυμάτων και πιστεύεται ότι θα επηρεάζουν τα κύτταρα του εγκεφάλου και θα αλλάζουν την ψυχολογική κατάσταση των θυμάτων.
Η εξέλιξη αυτή ανακοινώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα από τον υπουργό Άμυνας της Ρωσίας, Ανατόλι Σερντγιούκοφ.
Επιστήμονες έχουν ήδη ξεκινήσει τις προσπάθειες να αναπτύξουν αυτό το όπλο.
Πηγές στη Μόσχα αναφέρουν ότι τα όπλα θα χρησιμοποιούν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, όπως αυτή που χρησιμοποιούν οι φούρνοι μικροκυμάτων, και ότι θα αποτελούν «νέα εργαλεία για την επίτευξη πολιτικών και στρατηγικών στόχων».
Όπως ανέφερε ο ίδιος ο Βλαντίμιρ Πούτιν -σύμφωνα με την Mail on Sunday- «τα υψηλής τεχνολογίας οπλικά συστήματα θα είναι συγκρίσιμα σε ισχύ με τα πυρηνικά όπλα, αλλά θα είναι περισσότερο αποδεκτά από την άποψη της πολιτικής και στρατιωτικής ιδεολογίας».
Λεπτομέρειες για το νέο όπλο δεν έχουν γίνει γνωστές.
Ωστόσο, έρευνες έχουν δείξει ότι χαμηλής συχνότητας κύματα ή ακτίνες μπορούν να επηρεάσουν τα κύτταρα του εγκεφάλου, να αλλάξουν ψυχολογικές καταστάσεις, ενώ καθιστούν δυνατή τη μετάδοση υποδείξεων και εντολών απευθείας στη διαδικασία σκέψης κάποιου.
Η βρετανική εφημερίδα αναφέρει ότι τα ψυχοτρονικά αυτά όπλα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μέχρι το τέλος της δεκαετίας σε ανθρώπους που θεωρούνται εχθροί της Ρωσίας, αλλά και σε αντιφρονούντες.
Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012
ΜΈΡΚΕΛ - Η ΆΛΛΗ ΌΨΗ ΤΗΣ ΚΩΛΟΤΟΎΜΠΑΣ
Λονδίνο (AFP) – Η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel δήλωσε ότι θα ήταν καταστροφικό να επιτραπεί στην Ελλάδα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη εξαιτίας των προβλημάτων χρέους που αντιμετωπίζει, σε τηλεοπτική της συνέντευξη στη Βρετανία.
Η ίδια δήλωσε πως η Αθήνα είχε ένα «μακρύ και δύσκολο δρόμο» προς την ανάκαμψη, μετά από τα δύο πακέτα διάσωσης που έλαβε από τη διεθνή κοινότητα, «αλλά θα ήταν τεράστιο πολιτικό λάθος να επιτραπεί στην Ελλάδα να αφήσει το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα».
«Έχουμε λάβει την απόφαση να είμαστε σε μια νομισματική ένωση. Αυτό δεν είναι μόνο μια νομισματική απόφαση, είναι και μια πολιτική», δήλωσε η Merkel στο BBC μιλώντας στα γερμανικά μέσω μεταφραστή. «Θα ήταν καταστροφικό εάν λέγαμε σε έναν από αυτούς που αποφάσισε να είναι μαζί μας, «δεν σε θέλουμε πλέον». Επιπλέον, πρόσθεσε, οι συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν το προβλέπουν αυτό. «Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα αναρωτιόταν ποιος θα ήταν ο επόμενος. Η ευρωζώνη θα ήταν απίστευτα αποδυναμωμένη».
Ερωτηθείσα σχετικά με το αντί-γερμανικό κλίμα σχετικά με τον ηγετικό ρόλο του Βερολίνου για τη διαχείριση της κρίσης χρέους, η Merkel δήλωσε ότι «η ευρωπαϊκή συζήτηση για το ευρώ έχει γίνει σχεδόν εγχώρια πολιτική».
Πρόσθεσε ακόμη ότι «διαφωνούμε πολύ έντονα στα κοινοβούλιά μας και χρησιμοποιούμε σκληρές εκφράσεις. Αυτό έχει χαρακτηρίσει και τις συζητήσεις σε όλη την Ευρώπη επίσης». Και τόνισε ότι «ευτυχώς, έχουμε μάθει να επιλύουμε τις διαμάχες μας ειρηνικά, να μιλάμε για αυτές και να μετατρέπουμε την κρίση σε ευκαιρία».
Στη συνέντευξη στο BBC στο πρόγραμμα Newsnight, η Merkel επανέλαβε τη στήριξή της για την ισχυρή παρουσία της Βρετανίας στην Ευρώπη, παρά την πρόσφατη κίνηση του πρωθυπουργού David Cameron να μπλοκάρει το δημοσιονομικό σύμφωνο το Δεκέμβριο. «Η Βρετανία πρέπει να ξέρει ότι εμείς στη Γερμανία θέλουμε μια ισχυρή Βρετανία στην ΕΕ, πάντα το θέλαμε και πάντα θα το θέλουμε».
Η ίδια δήλωσε πως η Αθήνα είχε ένα «μακρύ και δύσκολο δρόμο» προς την ανάκαμψη, μετά από τα δύο πακέτα διάσωσης που έλαβε από τη διεθνή κοινότητα, «αλλά θα ήταν τεράστιο πολιτικό λάθος να επιτραπεί στην Ελλάδα να αφήσει το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα».
«Έχουμε λάβει την απόφαση να είμαστε σε μια νομισματική ένωση. Αυτό δεν είναι μόνο μια νομισματική απόφαση, είναι και μια πολιτική», δήλωσε η Merkel στο BBC μιλώντας στα γερμανικά μέσω μεταφραστή. «Θα ήταν καταστροφικό εάν λέγαμε σε έναν από αυτούς που αποφάσισε να είναι μαζί μας, «δεν σε θέλουμε πλέον». Επιπλέον, πρόσθεσε, οι συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν το προβλέπουν αυτό. «Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα αναρωτιόταν ποιος θα ήταν ο επόμενος. Η ευρωζώνη θα ήταν απίστευτα αποδυναμωμένη».
Ερωτηθείσα σχετικά με το αντί-γερμανικό κλίμα σχετικά με τον ηγετικό ρόλο του Βερολίνου για τη διαχείριση της κρίσης χρέους, η Merkel δήλωσε ότι «η ευρωπαϊκή συζήτηση για το ευρώ έχει γίνει σχεδόν εγχώρια πολιτική».
Πρόσθεσε ακόμη ότι «διαφωνούμε πολύ έντονα στα κοινοβούλιά μας και χρησιμοποιούμε σκληρές εκφράσεις. Αυτό έχει χαρακτηρίσει και τις συζητήσεις σε όλη την Ευρώπη επίσης». Και τόνισε ότι «ευτυχώς, έχουμε μάθει να επιλύουμε τις διαμάχες μας ειρηνικά, να μιλάμε για αυτές και να μετατρέπουμε την κρίση σε ευκαιρία».
Στη συνέντευξη στο BBC στο πρόγραμμα Newsnight, η Merkel επανέλαβε τη στήριξή της για την ισχυρή παρουσία της Βρετανίας στην Ευρώπη, παρά την πρόσφατη κίνηση του πρωθυπουργού David Cameron να μπλοκάρει το δημοσιονομικό σύμφωνο το Δεκέμβριο. «Η Βρετανία πρέπει να ξέρει ότι εμείς στη Γερμανία θέλουμε μια ισχυρή Βρετανία στην ΕΕ, πάντα το θέλαμε και πάντα θα το θέλουμε».
Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012
ΟΥΤΙΔΑΝΟΊ ΠΡΟΔΌΤΕΣ!
Όλους αυτούς που δήθεν,
κάτι παραπάνω ξέρουν,
και έρχονται,
με γοργά βήματα,
να μας κυβερνήσουν (αποδομήσουν)!
Σιχαμένες χαμούρες του κερατά...ΟΥΣΤ!
κάτι παραπάνω ξέρουν,
και έρχονται,
με γοργά βήματα,
να μας κυβερνήσουν (αποδομήσουν)!
Σιχαμένες χαμούρες του κερατά...ΟΥΣΤ!
Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012
ΕΥΡΏ ή ΔΡΑΧΜΉ

«Τώρα είναι η ώρα η Ελλάδα να αποχωρήσει από το ευρώ»
«Τώρα είναι η ώρα η Ελλάδα να αποχωρήσει από το ευρώ», διαμηνύει σε νέο του άρθρο ο Desmond Lachman, καθηγητής στο American Enterprise Institute.
Σύμφωνα με τον Lachman, ΔΝΤ και ΕΕ έχουν παραπλανήσει τους Έλληνες, ενώ η μόνη ρεαλιστική επιλογή για την Ελλάδα είναι να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη και να υιοθετήσει τη νέα δραχμή.
«Μετά από 5 χρόνια βαθιάς ύφεσης της ελληνικής οικονομίας, είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς πως οι πολιτικές του ΔΝΤ και της ΕΕ για τη σωτηρία της Ελλάδας απέτυχαν», τονίζει χαρακτηριστικά.
Κατά τον Lachman «αντί η ελληνική οικονομία να σταθεροποιηθεί, όπως προέβλεπε ήδη το πρώτο Μνημόνιο, το ελληνικό ΑΕΠ μέχρι τα τέλη του 2011 έχει συρρικνωθεί έως 16% από τα επίπεδα του 2008, ενώ η ανεργία από το 7% εκτινάχθηκε στο 21%».
Η μοναδική ευκαιρία της Ελλάδας, συνεχίζει, προκειμένου να σπάσει τον φαύλο κύκλο στον οποίο έχει βρεθεί είναι να εγκαταλείψει το ευρώ και να υιοθετήσει τη νέα δραχμή. Με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα θα ανακτήσει τη χαμένη της ανταγωνιστικότητα, αποφεύγοντας χρόνια επώδυνης ύφεσης...
Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012
Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012
Χ. ΚΛΥΝΝ

«Η Ελλάδα έχει υπαχθεί νόμιμα, αποτελεσματικά και αμετάκλητα στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Δικαστηρίων του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και κάθε απόφαση του δικαστηρίου αυτού θα είναι αμετάκλητη και εκτελεστή στην Ελληνική Δημοκρατία.
Σε κατασχέσεις δημόσιας, (Κατάσχεση κοιτασμάτων, μαχητικών, φρεγατών με συνοπτικές διαδικασίες) αλλά και ιδιωτικής περιουσίας θα μπορούν να προχωρούν τα Δικαστήρια του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει σε αποπληρωμή του δανείου που προκύπτει από τη νέα δανειακή σύμβαση ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), την Ελληνική Δημοκρατία, την Τράπεζα της Ελλάδος και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ύψους 109,1 δισ. ευρώ.
Ούτε το Δικαιούχο Κράτος, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος, ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσία κατάσχεσης – πριν ή μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης – ή εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία με τη σύμβαση»
Αυτά τη σύμβαση έχουν υπογράψει, υποθηκεύοντας την ύπαρξη της ίδιας μας της Πατρίδας οι αληταράδες και ξεπουλημένοι βουλευτές .
Και έχουν το θράσος, κι εμείς τους επιτρέπουμε, που θα έπρεπε να είναι όλοι τους κρυμμένοι στα λαγούμια τους, να βγαίνουν στις τηλεοράσεις προπαγανδίζοντας τις προδοτικές τους πράξεις.
Αυτοί οι μιαροί, αυτοί οι μειοδότες, αυτά τα ψοφίμια που ετοιμάζουν και νέα εξοντωτικά μέτρα για τους πεινασμένους Έλληνες, για τους άνεργους που κοντεύουν το 1.500.000 (επισήμως 1.030.000) για τους ηλικιωμένους, τους μεροκαματιάρηδες, τους άστεγους, τους βυθισμένους στην εξαθλίωση, που συνωστίζονται στα συσσίτια για ένα πιάτο φαί, που ποδοπατιούνται για ένα σακί πατάτες!
Ούτε ένα από αυτά τα καθάρματα δεν αξίζει την ψήφο μας… Το μόνο που τους πρέπει είναι η περιφρόνηση, το γιουχάισμα, το γιαούρτωσα και η ροχάλα, που έχουν το θράσος να μιλάνε και για «δημοκρατικές συμπεριφορές» οι νενέκοι που παρέδωσαν τη χώρα στους Ευρωφασίστες της Μέρκελ και στο διεθνές τοκογλυφικό κεφάλαιο έναντι πινακίου φακής… ΟΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΡΕΙΤΕ, ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΝΕΤΕ ΣΕ ΧΛΩΡΟ ΚΛΑΡΙ, ΚΑΝΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟ, ΟΠΩΣ ΚΑΝΑΝΕ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ…»
Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012
ΣΤΥΓΝΟΊ ΕΚΒΙΑΣΤΈΣ


Αννόβερο
«Αν μετά τις εκλογές στην Ελλάδα κληθούν να κυβερνήσουν πολιτικοί οι οποίοι θα αποχωρήσουν από το πρόγραμμα βοήθειας, θα αποχωρήσουμε κι εμείς» προειδοποιεί ο Πρόεδρος του Eurogroup και Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Hannoversche Allgemeine Zeitung τη Δευτέρα.
Ο κ. Γιούνκερ δεν αποκλείει η Ελλάδα να χρειαστεί και νέα οικονομική βοήθεια, αναδεικνύει την ανάγκη δομικών μεταρρυθμίσεων, ενώ τονίζει ότι πρέπει να βρεθεί τρόπος να αντιμετωπιστεί η φυγή μεγάλων κεφαλαίων στο εξωτερικό.
«Δεν πιστεύω ότι μπορεί κανείς να βάλει τάξη στην Ελλάδα μέσα σε δέκα χρόνια» εξηγεί ο πρόεδρος του Eurogroup και σημειώνει ότι αυτό που ενδιαφέρει την Ευρωζώνη δεν είναι μόνο οι περικοπές των δαπανών, αλλά και οι δομικές μεταρρυθμίσεις που θα ανοίξουν αναπτυξιακές προοπτικές.
Απαντώντας σε ερώτηση για το τι θα συμβεί εάν στην Ελλάδα μετά τις εκλογές έλθουν στην εξουσία κόμματα τα οποία δεν θα τηρήσουν τις υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις, ο κ. Γιούνκερ επισημαίνει ότι οι ηγέτες των δύο μεγάλων ελληνικών κομμάτων δεσμεύτηκαν εγγράφως, ώστε αυτό το οποίο αποτελεί τώρα πρόγραμμα να παραμείνει πρόγραμμα και μετά τις βουλευτικές εκλογές.
«Αν όμως ακραία κόμματα ενισχυθούν σε τέτοιο βαθμό, που το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ να μην μπορούν να σχηματίσουν έναν πλειοψηφικό κυβερνητικό συνασπισμό και κληθούν να κυβερνήσουν πολιτικοί οι οποίοι θα αποχωρήσουν από το πρόγραμμα βοήθειας, τότε θα αποχωρήσουμε και εμείς» υπογράμμισε.
Σε ό,τι δε αφορά τον κίνδυνο χρεοκοπίας, απαντά: «Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί υπόθεση εργασίας μου, γιατί θεωρώ βασικά ότι η Ελλάδα θα τηρήσει τους όρους που συμφωνήθηκαν και ένα από τα μεγάλα κόμματα θα μπορέσει να σχηματίσει μια σταθερή κυβέρνηση».
Αναφερόμενος στο πρόβλημα της μεταφοράς ελληνικών κεφαλαίων στο εξωτερικό, ο κ. Γιούνκερ αναφέρεται με ικανοποίηση στο πάγωμα των λογαριασμών Έλληνα επιχειρηματία στην Ελβετία, υποστηρίζει δε ότι αυτό άργησε πάρα πολύ να συμβεί και προσθέτει ότι δεν γίνεται η Ευρωζώνη να κάθεται και να κοιτάζει ως θεατής τη φυγή των κεφαλαίων.
«Οι πλούσιοι Έλληνες, που αποφεύγουν να φορολογηθούν, ενεργώντας έτσι εις βάρος του λαού τους, πρέπει να εντοπιστούν και να τιμωρηθούν. Δεν είναι εύκολο βέβαια, λόγω της ελεύθερης αγοράς κεφαλαίων στην Ευρώπη, να λυθεί το πρόβλημα του διαφυγόντος χρήματος, αλλά θα πρέπει να βρούμε τρόπο να το αντιμετωπίσουμε» δηλώνει.
----------------------------------------------------------
- Α ΡΕ ΠΟΡΔΈΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΆ....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


















